Poëzie en andere mooie teksten


#43

Wauw heel mooi. Van wie?


#44

Cees Nooteboom en de bundel heet De doden zoeken een huis

Deze vind ik ook erg mooi, met name de dikgedrukte zin

Romantische herfst
schimmig vanavond jaagt die mist de velden
de maan sluipt terug in dodelijke bomen
nu is de grote rafelaar gekomen
een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem

hoor… ademend beweegt de aarde van heimwee
om mensen te bezetten met een adem van verdriet
om koeien zwaar en zwijgend in zich vast te zetten
als schepen, vastgegroeid aan het lichaam van de zee
of de dood, levend aan het gezicht van de mensen,
mééademend, méésprekend.


#45

Ik vind deze heel mooi, vooral de laatste zin.
In het Afrikaans, erna de Nederlandse vertaling.


Van Antjie Krog is het.


#46

Dit is wel een mooie voor vandaag, 1 november


#47

(Even dit topic nieuw leven inblazen)

Ik vind dit dus heel erg mooi:


#48

Oh die ken ik alleen in het Nederlands. Mooi ja!


#49

Elke zin is weer een kunstwerk. Wat mooi❤


#50

Ja die is ZO mooi!


#51

Ik had gedacht van Ingrid Jonker vind ik erg mooi (vertaald uit het Afrikaans door Gerrit Komrij)

Ik had gedacht dat ik je kon vergeten,
en in de zachte nacht alleen kon slapen,
maar in mijn onschuld heb ik niet geweten
dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken:

Dat ik de lichte trilling van je hand
weer langs mijn sluimerende hals zou voelen -
Ik dacht dat het vuur dat in me brandde
als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld.

Nu weet ik dat onze levens zijn als een lied
waarin de smarttoon van onze scheiding klinkt
en waar alle vreugde terugvloeit in verdriet
en uiteindelijk in onze eenzaamheid verzinkt.


#52

Toen zij al bijna bij de duinen was
draaide zij zich om en wees naar mij.
Ik denk dat ik op dat moment genas

De verte lijkt vandaag zo vol
alsof alles van mij wijkt
Alleen de zon blijft in zijn rol
en vult het veld met gouden rijp.

Daar zie ik jou van al mijn doden
jou weer vorm en schaduw krijgen
al is zoiets mij vaak verboden-
men moet hier realistisch blijven.

Wat mis ik je toch,lieveling.
Al vijf jaar staat elk uurwerk stil
als een kapot en zinloos ding.
Soms hoor ik in de nacht gegil

en elke keer ben ik het zelf.
Dan sta ik op en zie het zwarte veld
en ruik in het de haard verkoolde hout
En heb je lief, nog steeds, en heb het koud.

-Pieter Boskma

Deze vind ik erg mooi, volgens mij schreef hij deze over zijn overleden vrouw.


#53

Deze vind ik echt prachtig!


#54

Jaa mooi he. :blush:Krijg er altijd kippenvel van.


#55

J. C. BLOEM (1887-1966)

DE DAPPERSTRAAT

Natuur is voor tevredenen of legen.
En dan: wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bos, ter grootte van een krant,
Een heuvel met wat villaatjes ertegen.

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De’ in kaden vastgeklonken waterkant,
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hogen staat.

Dit heb ik bij mijzelven overdacht,
Verregend, op een miezerigen morgen,
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat.


#56

hartverscheurend :cry:


#57

het eerste gedicht van ingmar heytze doet me heel sterk denken aan een gedicht van een (voor mij/volgens mij veel bekendere) andere dichter, ik denk engelstalig, maar ik herinner me niet precies hoe en wat. iemand enig idee? :stuck_out_tongue:


#59

Bekentenis

Ik mag je.
Nee, ik mag je niet.
Ik moet je. Dat bedoel ik.

Ik heb je lief.
Nee, dat heb ik niet.
Ik word je lief. Dat voel ik.

Ik ga met jou.
Nee, ga ik niet.
Ik sta je bij. Beloof ik.

Ben stapel op je.
Hou je vast.
Ik. Hou. Van. Je.

Geloof ik.

gedicht: Bart Moeyaert


#60

Rijk Verleden

Ik was dronken toen ik je ontmoette
Ik was dronken toen ik je verloor
Wat kan er nog een hoop gebeuren
Tussen twee dronkenschappen door

Lévi Weemoedt (1948)


#61

Voor een dag van morgen

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.

Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man alleen maar een vrouw,
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.

gedicht: Hans Andreus


#62

Oooo mooi!


#63

Joost Zwagerman, in stilte nu

…zag jij misschien dat ik naar jou,
dat ik je zag en dat ik zag hoe jij
naar mij te kijken zoals ik naar jou
en dat ik hoe dat heet zo steels,
zo en passant en ook zo zijdelings -
dat ik je net zo lang bekeek tot ik
naar je staarde en dat ik staren bleef.
Ik zag je toen en ik wist in te zien
dat in mijn leven zoveel is gezien
zonder dat ik het ooit eerder zag:
dat kijken zoveel liefs vermag.