Mijn kerst was heel fijn, maar alleen omdat ik het bewust ontvlucht. Ik ga bijna altijd op reis/weekend, zodat ik niet met familie moet zijn, want ik vond het als kind altijd vreselijk. Wij hadden sowieso in ānormale tijdenā al vaak ruzie en uitbarstingen, maar de feestdagen leggen daar zoān extra laag op van verwachtingen en verplichte gezelligheid. Onze dag van kerstavond was altijd een aaneenschakeling van stress, omdat de kerstboom nog moest gezet worden en er nog vanalles āmoestā gebeuren (kuisen en inkopen en koken en strijken en ā¦), maar het moest vooral ook gezellig zijn en dat was het door alle stress niet. Dat leidde onvermijdelijk tot een uitbarsting met tranen en roepen en slaande deuren, maar 's avonds moest je alles vergeten zijn en gezellig samen zijn (wat het uiteraard niet was). En dat gaf extra ontgoocheling, want de feestdagen moesten toch fijn zijn?! Het was vooral een vergrootglas op hoe ons gezin en de relatie tussen mijn ouders niet werkte. Ik heb hier en daar ook wel fijne momenten als herinnering, maar het was nooit ongecompliceerd.
Later heb ik het contact met mijn ouders verbroken en heb ik enorm gezellige feestdagen meegemaakt bij het gezin van mijn ex, waar ik me enorm om verwonderde en me ook erg om verbaasde, hoe relaxt die voorbereidingen kunnen zijn. Daar heb ik van kerst leren genieten. Daarvoor zat ik steeds op het puntje van mān stoel, wachten tot het verkeerd zou gaan (want dat was sowieso het geval). Ik heb ondertussen weer contact met mijn moeder, maar dat is nog steeds niet helemaal āontspannenā, dus ik ga met de feestdagen maar gewoon op weekend om de pijnlijke conversatie dat ik liever alleen thuis zit, niet te hoeven hebben (ook al weet iedereen dat wel). En ik dompel me op mān eentje helemaal in de gezelligheid van kerst, met kerstfilms en boeken en kerstmarkten.
(Ik word trouwens ook uitgenodigd bij familie van vrienden, maar hoewel dat ook wel fijn is (en ik daar ook wel eens ben op ingegaan), voelt het voor mij toch een beetje als ānodig eens een eenzame uitā, terwijl ik me zelf helemaal niet zielig voel, alleen zijnde met de kerstdagen.)