Ik handel naar het eerste antwoord wat ze geven. Als ze eerst naar boven willen en dan toch niet, dan gaan we toch naar boven. Ik merk dat door consequent te zijn met hun eerste antwoord zij uiteindelijk beter weten waar ze aan toe zijn. Als ouder ben je dan voorspelbaar. Ik leg 1 keer uit: net wilde je naar boven en daarom gaan we nu naar boven. Als ze dan gaan huilen en zeuren negeer ik dat gezeur.
2 likes
Ja, dat probeer ik zover lukt (een boos kind tillen kan ik nu niet met bekken klachten). Maar als ik negeer, bijvoorbeeld na dat ik zān brood tĆ³ch verkeerd gesmeerd heb, vliegt het bord met brood door te kamer.
Vraag me echt af waar hij dat gooien vandaan heeft, want niemand hier heeft hem dat geleerd in ieder geval 
soms denk ik echt: ik ben niet geschikt als opvoeder.
1 like
Het ligt niet aan jou als opvoeder, dat moet je jezelf echt inprenten!
Ik ken het gevoel, terror peuter en deels kleuter en radeloos zijn. We zijn via huisarts ook met een gespecialiseerd praktijkondersteuner in gesprek gegaan, waar hij natuurlijk voorbeeldig was terwijl hij me een week ervoor nog had gebeten 
Gek genoeg werd het daarna minder. Zal wel een soort wittejassen effect zijn geweest, daarna zijn we niet eens meer een traject in gegaan.
Onze zoon is gewoon heel heftig in zijn emoties en zijn emotieregulatie kwam wat laat aan de orde in zijn ontwikkeling denk ik. Nu kan hij het verwoorden en dat scheelt heel veel.
Het heftigst was het rond 1,5 en 3 en later nog een opwelling rond 4,5.
Wat hielp was duidelijk zijn, zo min mogelijk praten en uitleggen. Bij eerste keuze blijven zoals hierboven ook al aangegeven en onze zoon had soms ook gewoon ruimte nodig om heel kwaad te zijn. Dan liet ik hem in zijn sop gaar koken en mocht hij op de bank zitten en tegen de kussens slaan of gewoon even heel hard huilen. Ik was in de buurt en als hij me nodig had (knuffel of er gewoon zijn) dan vroeg hij dat.
Enige regel was: geen mensen (incl jezelf) pijn doen en geen spullen stukmaken.
Afleiden werkt ook, maar ik ben daar niet zo goed in. Ik zie dat mij man dat heel goed kan. Voordat kind woest werd kon hij al ineens beginnen van āheee ik zie een rode en een groene auto welke vind jij mooier?ā
En het is gewoon kut want je bent zwanger en hij voelt dat waarschijnlijk ook dondersgoed aan. Bovendien heb ik me altijd voorgehouden dat ze dit soort gedrag alleen durven te laten zien bij de mensen waar ze zich het meest veilig voelen.
Ik zou zeggen ga eens met de huisarts praten en kijken of zij je kunnen doorverwijzen als ze denken dat dat nodig is. Wellicht ook via consultatiebureau. Het is niet erg om om hulp te vragen.
Verder consequent zijn, niet teveel ruimte laten en niet teveel info geven. En ja dat is vermoeiend en kut. Maar later ben je jezelf dankbaar dat je 1000x hebt gezegd āeten is om te eten en niet om te gooien, dat mag nietā.
En soms ben je gewoon moe en heb je een kutdag en dan word je een keer heel kwaad. Hier schrok hij dan vaak heel erg waardoor het nog harder janken werd, maar het hielp soms ook.
5 likes
Ja, kan! Je kunt zelf bij instellingen aangeven dat je kind alleen door jou goedgekeurde content kan bekijken. Enige nadeel: niet alles is te vinden.
2 likes
Dit sowieso niet!
Ik wil je echt op het hart drukken dat je niet faalt als opvoeder of ouder! Je hebt een peuter die moet leren/aan het leren is hoe het met al die emoties, meningen en wensen om moet gaan. Hij kan het gewoon nog niet reguleren en daar ben jij hem bij aan het helpen. En dat gaat bij het ene kind nou eenmaal makkelijker dan bij het andere kind.
En sowieso door hulp te vragen (hier en het CJG) laat je al zien dat je zeker wel geschikt bent als opvoeder, want anders zou je dit niet doen en het op zijn beloop laten.
Ik ben niet perse fan van opvoedboeken, maar ik heb vanuit werk wel fijne ervaringen met How2Talk2Kids. Heb je dat al eens gelezen? Nu zal het niet voor elk kind werken en is het boek wel zo geschreven dat ze uitgaan van het kind dat lekker meewerkt zeg maar, maar misschien kan je er wel wat tips uithalen?
8 likes
Ik vind mijn kind (5) eigenlijk nog te klein voor lego. Zie haar daar nog niet echt zelfstandig zoān set mee bouwen. Volgens mij staan er wel leeftijden op. Maar ze speelt dan zelfstandiger met duplo. Zitten ook minder kleine dingen bij die ze kan kwijtraken
2 likes
Ik denk dat we dat allemaal wel eens onterecht denken, en dat dat enorm menselijk is.
Maar weet dat als er iemand een geschikte opvoeder, liefdevolle en zorgzame mama is, dat jij dat dan bent 
Je moet niet zo streng voor jezelf zijn!
3 likes
Bij mijn jongste moet ik echt veel strenger zijn dan bij mijn oudste. Probeer wel bij allebei de kinderen een lijn te trekken natuurlijk, maar de oudste is van nature veel ābraverā. De jongste had ook echt voor mij nieuwe fases met bijten, dingen gooien of voor de tiende keer iets omgooien doen en me dan provocerend aankijken, haha.
Mijn handvaten zijn nu:
- als ik een āgekkeā bui voel aankomen probeer ik eerst af te leiden of wat anders te doen.
- als hij iets doet wat niet mag herhaal ik eerst de regel āje mag me niet slaan want dat doet pijnā of ājij wilde een raketje, dan mag je niet wisselen naar en splitā.
- als hij het nog een keer doet (of verder zeurt over een ander ijsje of sokken ofzo, haha) herhaal ik het en zeg ik dat hij twee minuten op de trap moet gaan zitten als hij niet ophoudt.
- nog een keer? Dan zet ik hem twee minuten op de trap (dat is gewoon in onze woonkamer) + leg uit en negeer ik hem totdat de timer gaat. Opstaan is in stilte terugbrengen.
- daarna mag hij sorry zeggen en knuffelen als hij dat wil.
Eigenlijk hoefde ik hem maar een keer of tien echt op de trap te zetten, en nu luistert hij alweer beter. Ik had echt nooit verwacht dat ik dit zou gaan doen, haha. En daarnaast zeg ik zelf ook vaak sorry en zorg ik voor veel momentjes samen, knuffelen/voorlezen op de bank en complimenten. Ik merk dat hij ālastigerā wordt als ik en mijn partner drukker en meer afgeleid zijn.
Veel succes in ieder geval!
2 likes
Dit hebben we ook allemaal geprobeerd, maar niks helpt 
er speelt heel veel nu in het gezin (oma ziek, ik zwanger, vriend ziek/geblesseerd) dus hij voelt al onze spanningen. Dat probeer ik maar in mān gedachten te houden.
1 like
Praten jullie daar ook over met hem? Wij hebben ook een roerig jaar achter de rug en mijn peuter vindt het wel fijn als ik dat een beetje ondertitel. (Niet tijdens een driftbui, maar erna of gewoon zomaar.)
Veel aandacht, praten en uitleggen en voorbespreken (als jij dit gaat doen ga ik dat doen) op rustige momenten en op klier/drift momenten zo consequent en bondig mogelijk werkt hier het beste. Tijdens drift probeer ik meestal mezelf te reguleren, dan reguleert zij na een poosje vaak automatisch mee.
Maar als je al super veel hebt geprobeerd en niets werkt dan zou ik vooral hulp vragen, zeker als het voor jullie al zoān pittige tijd is. Want het is dan al heftig genoeg en wie weet levert het super veel op als iemand even gericht meekijkt.
1 like
Volgens mij heb jij het vaker over die prikkelverwerking gehad. Kun je daar iets specifieke tips voor delen?
@Cam lastig hoor, zo te zien geen gek idee om professionele hulp in te schakelen. Kan juist heel fijn zijn als je al zoveel hebt geprobeerd. Dan is het juist fijn als een ander even bepaalt wat je wel/niet doet en dan hoef je dat āalleenā maar uit te voeren. Dan hoef je jezelf ook niet steeds af te vragen of er toch niet een manier is die beter werkt.
Heel erg bedankt voor het uittypen! Ik ga gewoon eens wat proberen hiervan. Al doen we sommige dingen ook al wel, maar kan wel iets consequenter en vaker misschien. Wel echt superfijn dat je bij jullie kind ook echt verschilt merkt!
1 like
Ik zou wel uitkijken met deze algemene adviezen. De zintuiglijke prikkelverwerking is bij elk persoon anders. Wat voor de Ć©Ć©n werkt, werkt niet voor de ander.
Je zou eerst moeten kijken hoe je kind de prikkels (tactiel, auditief, visueel, etc) ervaart en of je kind extra prikkels nodig heeft of dat het juist gedempt moet worden.
Een druk kind is niet automatisch een prikkelzoeker, het kan juist ook een manier zien om andere prikkels te dempen (en andersom)
Je moet dus altijd per situatie kijken wat je kind doet en nodig heeft. Dat is heel complex en vraagt veel kennis en ervaring. Natuurlijk kan je eea uitproberen, maar wees je er bewust van dat dit ook een averechts effect kan hebben.
10 likes
Dat merk je opzich snel genoeg toch. En de tips zijn allemaal dingen die je in het normale leven ook al wel eens doet denk ik of juist niet omdat je hebt gemerkt dat kind er niet goed op gaat. Ik snap je reactie wel maar ik vind het wel redelijk heftig opgeschreven voor kleine aanpassingen / tips waar je als ouder rustig met aandacht mee aan de slag kan om te kijken of het een positieve uitwerking heeft.
6 likes
Oh, het was niet mijn bedoeling om het heftig over te laten komen. Natuurlijk kan je er lekker mee aan de slag gaan en dingen uitproberen, dat moet ieder voor zich weten. Maar verwacht geen wonderen en wees voorzichtig als je het over dit onderwerp hebt en informatie opzoekt (want er staat zoveel onzin over op social media e.d.).
2 likes
Ik denk dat je het hiermee groter maakt dan ik bedoel. Misschien kijk je er vanuit je beroep of persoonlijke ervaring anders naar. Verstoorde prikkelverwerking lijkt me inderdaad heel complex, maar hulp nodig hebben bij zelfregulatie hoort ook bij normaal peuter- en kleutergedrag. Is iig wat ik begrepen heb van mensen die hiervoor geleerd hebben en dus niet van google ofzo.
Gelukkig hoef je als ouder niet eerst een universitaire studie te volgen om je kind daarbij te helpen. Generieke tips kunnen ook voldoende zijn zoals bij alles rondom opvoeden: kijken wat bij je kind past en loslaten als het niet werkt. En als dat niet genoeg is, zijn er gelukkig professionals die kunnen helpen.
Ik heb juist geprobeerd zo voorzichtig mogelijk te beschrijven wat voor Ć³ns werkt, met de nodige kanttekeningen. Zoals hier ook allerlei andere opvoedtips worden gedeeld. Maar merk dat ik me hier niet echt prettig bij voel dus ik haal het wel weg.
13 likes
Erg bedankt dat je het hebt uitgetypt, ik had echt een aha gevoel toen ik het las, dat ga ik proberen! En natuurlijk is dat uitproberen en superfijn als het een positief effect heeft en zo niet dan stop je er weer mee, lijkt mij logisch.
Ik wilde het nog screenshotten om te onthouden maar daar ben ik nu te laat mee, de grote lijnen weet ik nog en ga ik zeker proberen bewuster in te zetten!
1 like
Waarschijnlijk een long shot, maar heeft iemand een idee van een draagmechanisme om een tweede baby te dragen? Ons kdv zit op de eerste verdieping en niet op loopafstand dus ik doe nu een baby in de draagzak en til die ander ernaast om van de auto naar binnen te komen. Dat is niet echt een topconstructie met deuren die open moeten, de auto op slot doen etc. De kinderwagen uitklappen is veel gedoe en een duo draagzak te zwaar. Het enige wat ik me kan bedenken is een maxi-cosi coral aanschaffen puur voor het binnenwerk, want we hebben al een maxi cosi, maar ik dacht: misschien bestaat zoiets ook wel zonder het buitenwerk?
Wie heeft de gouden tip voor een smal autozitje groep 2/3 dat met de gordel vast kan? Wij verwachten de 3e, hebben een stationwagen dus ik vind dat het moet passen. Tijdelijk kunnen we het wel oplossen met 1 ouder achterin en de baby in de maxi cosi voorin, maar op een gegeven moment gaan er 2 kleuterzitjes en een baby/peuter stoeltje naast elkaar moeten.
1 like
Volgens mij heb je wel een soort babynestjes met handvaten? Die wel iets dieper zijn dan een babynestje dus, zodat je baby er niet afrolt. Ik zie de Najell Sleep Carrier, die kost wel wat maar je hebt vast goedkope versies (en het is toch maar voor een paar minuten).
3 likes