Zoals een waar Gristenmens betaamt
De Melvin
Een iets dikkige blonde puber van 15/16 jaar met scheve tanden en een grote bek. Hij loopt standaard in een adidas/nike trainingspak (van de vrachtwagen) waarvan het logo neon gekleurd is. Hij heeft afgetrapte witte gympen aan, en een nektasje. Ook rookt hij, en hangt hij altijd buiten bij het voetbalveldje. Hij oogt stoer, maar diep van binnen is het een grote baby die nog het liefst tegen mama aan ligt als hij een film kijkt.
Gaat in zijn schoolpauze naar de supermarkt voor een frikandellenbroodje en een blik energiedrink.
Of een heel pak C-merk icetea
Dit stoort mij ook wel eens, zeker omdat ik het forum juist zo tolerant vind tegenover allerlei groepen mensen. Ik moet wel zeggen dat ik, wanneer er een gesprek gaande is over dit onderwerp, nooit vervelende/aanmatigende discussies of opmerkingen lees, maar deze losse posts stuiten mij soms ook tegen de borst.
Maar stuit dan die hele beschrijving tegen je borst of mijn toevoeging? Die net als dit hele topic met een flinke korrel zout moet worden genomen?
Ja, en er heerst ook een heel verkeerd beeld, vind ik (zoals laatst met die Nashville-verklaring). Mensen denken meteen aan heel fundamentalistische/radicale gelovigen, maar in werkelijkheid is die groep ontzettend klein. Zo wordt er overigens ook vaak over de islam gedacht en gesproken, volgens mij, dus dat verkeerde beeld is niet alleen voorbehouden aan christenen, maar ik vind het wel jammer en heb ook niet altijd de zin en energie om het gesprek aan te gaan.
In mijn geval neem ik jouw opmerking met een korrel zout, omdat ik jouw manier van posten inmiddels een beetje (her)ken en ik weet dat jij dit niet per se beledigend bedoelt
, maar ik weet niet hoe Loretje daar instaat, natuurlijk.
Venijnig was de opmerking van mijn kant absoluut niet. Ik vond het zelf inderdaad meer de " grappige afsluiting" van het geheel dat erboven was geschreven. Maar als ik dit lees snap ik ook dat jou dat in het verkeerde keelgat schiet.
Milou van de middelbare school
Na de middelbare school bleven jullie nog regelmatig afspreken, totdat Milou bekend werd onder een andere naam: miloujolijne. Miloujolijne is iets stricter dan de oude Milou. Ze wil alleen maar lunchen op Instaproof locaties met zalmroze wanden en waar grote, kleurrijke dingen geserveerd worden die lijken op een mix van een stroopwafel, een milkshake en een donut. Terwijl ze neerploft, scheurt een naad van haar cropped blouse. ‘Dat shop ik wel weg’ is haar enige reactie. Het is verder maar de vraag of miloujolijne iets meekrijgt van het zalmroze interieur waar ze zo graag naartoe wilde. Haar zonnebril, bestaande uit een gigantisch wit montuur en twee zwarte ronde glazen, is namelijk nog geen seconde af geweest. Terwijl je met tegenzin aan je DonutMilkshakeStroopwafel begint, word je door miloujolijne gesommeerd om foto’s te maken van haar. De lunchplek stroomt langzaamaan vol met andere miloujolijnes en je geeft je over aan de ontstane situatie. Of jij ook nog op de foto wil, vraagt ze drie uur later. Volkomen gedesillusioneerd roep je ‘doe maar!’. De foto blijkt al te zijn genomen.
Eenmaal thuis besluit je maar eens haar Instagram te bekijken. Je twijfelt of je de juiste pagina voor ogen hebt, maar uit de bijgesneden foto van een DonutMilshakeStroopwafel waarop nog net een deel van jouw shirt te zien is, kun je opmaken dat dit de enige echte miloujolijne is. ‘Amazing times at the Sparkling Donshake Bar! 
Thanx soooo much for the invitation and the free donshakewaffles!!!
’. Au. Van de twintig euro die jij haar betaald hebt voor de zoete delicatessen van vandaag zal ze gerust een nieuwe blouse kunnen kopen .
Dat is zeker waar. Mijn beste uitgaansverhalen komen toch echt wel uit Engeland. Heb daar wel de tijd van mijn leven gehad in dat opzicht hahaha.
Ik mis dit topic, ik hoop dat iemand nog iets weet dus ik haal het even naar boven met dit bericht.
De Lucas (of Noah)
De Lucas zit op een tamelijk witte middelbare school in de onderbouw. Hij heeft geen oorbellen, maar zijn oren zitten wel 24/7 uur verstopt met airpods en zijn handen zijn vastgegroeid aan de nieuwste iPhone. Toch vindt Lucas dat hij het thuis financieel gezien niet bijzonder goed heeft, want zijn kleedgeld is niet toereikend genoeg om iedere maand de laatste yeezy’s te kopen of een paar hippe stappers van Gucci. Nee, deze jongen zal in de bloei van zijn middelbare schoolleven nooit de status van guccigangmember behalen. Hij had nog goede hoop alsnog kredietwaardig genoeg te zijn door 24/7 soundcloudrapmuziek te luisteren, maar dat telt helaas niet mee. Dus moet onze jongen zijn schooltijd zien te overleven met off-white x Nike sneakers en Daily Paper-hoodies.
Het leven is niet eerlijk en dat valt ook te zeggen over het gebrek aan talent bij Lucas. Hoewel Lucas’ beste vriend maandelijks minder te besteden heeft, weet hij wel al een eigen zakcentje te verdienen met het verkopen van zijn eigen beats. Lucas’ enige gave is vol overgave zijn moeder gek maken en haar een schuldgevoel aanpraten (“Ik krijg echt nooit wat van jullie.” “Je bent altijd weg met je vriendinnen.”), zodat zij soms toch haar denkbeeldige portemonnee trekt. Dan mag zoonlief toch met de creditkaart van zijn moeder wat streetwear kopen. ‘Maar’ hooguit 250 euro.
Lucas is dus wel een hypebeasty boy, maar vooral een exemplaar dat zijn ouders klauwen aan geld kost i.v.m. de dure huiswerkklassen waarmee zij hem op de havo hopen te houden. Hopen, want op dit moment staat Lucas vier dikke onvoldoendes. Heel stiekem wil wilt Lucas best nog een niveautje lager, want daar zitten stoerdere jongens.
De Coronapatiënt
Deze persoon is laatst op vakantie geweest of carnaval wezen vieren beneden de rivieren (volgens sommige kortzichtige randstedelingen ook een soort buitenland). Maar kwam na al dat feestvieren van een koude kermis thuis. Sterker nog, er stond helemaal geen kermis, want veel evenementen waren al afgelast.
Maar wat de coronapatiënt helaas niet koud laat is de reactie van de buren die direct na thuiskomst in de paniekmodus schoten en een glansrijke rol voor zichzelf zagen weggelegd als ‘slachtoffer’ bij de lokale afdeling van de riooljournalistiek. “Mijn buurvrouw Marjan, die ik al minstens twee jaar niet heb gesproken na uit de hand gelopen ruzie, is besmet met het Coronavirus en nu denk ik ook dat ik doodga. Die stomme Marjan, had ze niet langer weg kunnen blijven?”.
Een gezellige boel dus. Gelukkig is de sfeer binnenhuis bij de coronapatiënt een stuk aangenamer, want hij of zij heeft nu een legitieme reden om bepaalde mensen buiten de deur te houden. Bovendien is de coronapatiënt uit voorzorg verplicht om met de hele familie tijdelijk in thuisisolsatie te gaan. Gelukkig worden de boodschappen van de Appie of Picnic gewoon voor het huis afgezet en staat er 24/7 een lijntje uit met het ziekenhuis, mochten de klachten van de coronapatiënt toenemen.
Met de coronapatiënt die dik onder de 80 is gaat het na een paar dagen alweer een stuk beter en hij of zij begint al te grappen “dat na genezing het de hoogste tijd is om een coronaatje te drinken op het terras”.
Bij ons hadden ze ook een band: Tachycardia.
Godzijdank, stel je voor
De vrouwelijke Influencer ten tijde van Corona.
Deze influencer is ten dode opgeschreven. Het verschrikkelijke virus is bij deze doelgroep vaak alleen de indirecte dooddoener. Door corona kan deze wereldreiziger tijdelijk niet haar bij elkaar gespaarde punten verzilveren als frequent flyer. Bovendien zijn alle persreisjes ook afgeblazen. “Hoe kom ik nou aan originele content?” Nou, in ieder geval niet door ‘Imagine’ te zingen of een artikel te posten hoe je als ZZP’er thuis kan werken zonder afleiding.
De Influencer heeft haar visionboard er weer bijgeplakt. “Waar ging het mis? Zat er een smetje op de met voorzorg geselecteerde foto’s of is de maakbaarheid van het leven toch onzin? Welk zelfhulpboek moet ik aanschaffen of welke coach kan ik het beste raadplegen?”
Dan zit er maar een ding op. Vakantiekiekjes of nog niet eerder geposte foto’s van oude fotoshoots delen op Instagram. Terugblikken naar die goede oude tijd dat je met je hooguitgesneden bikinibroekje of badpak enkele margarita’s zat weg te werken op een tropisch eiland. Of je post gewoon een foto van jezelf in een luxe kamerjas op je net verschoonde bed. En toen had die staycation je toch nog aan het denken gezet… “Maar denk maar niet dat ik gratis en voor niets iets ga schrijven over social distancing, ik wil mijn followers toch dicht bij me houden.”
Deze types zijn stuk voor stuk bríljant: https://www.kakhiel.nl/posts/45135-15-veel-voorkomende-nederlanders-perfect-samengevat-en-geillustreerd-door-dex-sinister
Haha hij heeft ook een fb pagina
Vond daar ook die Daisy Laura zo typisch, waarom hebben vrouwen en masse besloten om ook hun 2e naam te gaan gebruiken
Haha ik ‘ken’ iemand (van gezicht eigenlijk alleen) die heet Johan en ziet er echt PRECIES zo uit als die Johan op die tekening. Zou me niet verbazen als ie ook volledig aan de genoemde eigenschappen voldoet (de shirts voldoet ie sowieso aan)