Het herfsttype
Kijkt het hele jaar eigenlijk maar uit naar een seizoen. Weet nooit wat hij/zij aan moet trekken in de zomer omdat de voorkeur uitgaat naar vele lagen kleding. Heeft een lichte voorkeur voor rood of kastantje bruin haar en vindt groene ogen zeer aantrekkelijk. De garderobe bestaat vooral uit kleding in natuur- en donkere tinten. Moet er niet aan denken om als markeerstift of pastelpersoon door het leven te gaan. Kan niet wachten tot de bladeren oranje kleuren en producten met pompoensmaak weer in de winkel liggen. Is in het bezit van een bank met veel dekens en kussentjes en probeert bepaalde tradities in ere te houden zoals het kijken van bepaalde televisieseries in het najaar. Raapte als kind graag tamme kastanjes en eikels van de grond en vond het leuk om op de bassischool een herfsttafel te maken. Zou graag zelfs sjaals en sokken willen breien maar dit is maar voor een enkeling weggelegd. Maakt graag een playlist met folk/indiedeuntjes om alvast in de juiste mood te komen.
De boho-bourgeoisie
Een koppel, leeftijd vanaf eind 30 tot begin 50 jaar. Ze wonen in een herenhuis in de stad en hebben 2-4 kinderen die allemaal een instrument spelen en/of bij de jeugdbeweging zitten. Ze hebben een abonnement op een politiek-correcte krant en het theater. Foodies. Ze kijken neer op mensen die elke dag aardappelen, vlees en groenten eten en hebben een ruim arsenaal aan dure koksmessen. Ze stemmen links en koken wel eens tajine maar hopen stiekem toch dat hun dochter niet met een Marrokaan naar huis zal komen.
De platteland student
Komt oorspronkelijk uit een klein dorp maar is vanwege zijn of haar studie naar een grote stad verhuisd. Neemt genoegen met de eerste beste kamer waar een kapitaal voor wordt gevraagd omdat heen-en-weer reizen (2 uur enkele reis) alleen voor ‘boeren’ is. Om vrienden te maken wordt men direct lid van een grote studentenvereniging die niet al te kak is omdat anders integreren er niet in zit. Ondanks de beperkte kennis van de nieuwe woonomgeving probeert deze persoon op andere studenten indruk te maken. Bijvoorbeeld door aan te nemen dat een andere student een buitenstaander is die je wel een gezellige rondleiding door jouw ‘stadsie’ kan geven. Jij weet namelijk de leukste plekjes, toevallig alleen maar omdat je laatst van een ouderejaars het gesprek volledig afluisterde.
Je raakt een beetje je accent kwijt en begint een linksere politieke kleur te bekennen en hebt steeds meer moeite met de mening van de mensen die in je geboortedorp wonen. Je denkt dat je een echte stedeling bent geworden en schreeuwt zelfs van de daken dat je na je studie in een grote stad blijft wonen. “Terugkeren naar een dorp waar niks te beleven valt? Mij niet gezien!”
Volgens je ouders zijn Amsterdam en Utrecht echte metropolen, maar jij bent tijdens je studiejaren in steden zoals London en New York geweest. Die gekke dorpelingen die eenmaal per jaar een andere provincie bezoeken weten er dus helemaal niks van.
Je krijgt een relatie met een echte randstedeling maar het gaat na je afstuderen uit. Steeds meer mis je jouw geboorteomgeving. Wat is die stad toch koud en kil en waar is de natuur? Het Vondelpark is geen echte natuur. Voor het liefdesverdriet is maar één oplossing: terug naar je geboortedorp en uithuilen bij papa en mama thuis. Toevallig kom je daar een oud klasgenoot tegen en jullie raken met elkaar in gesprek. Van het een komt het ander. Je besluit terug te verhuizen naar Schubbekutteveen, neemt genoegen met een minder uitdagende baan en kan niet wachten tot je een gezin krijgt dat opgroeit in jouw geboortedorp . Lekker vertrouwd en veilig, ver weg van de drukke stad.
Hahahaha dit topic is zo leuk!
De vale bejaarde
Een uitstervend ras en bijna letterlijk, aangezien dit type vaak al met 1 been in het graf staat. Oude mensen met paardenbloem-haar. (Van dat grijze krulletjes-haar waar je tegenaan kunt blazen zodat het bijna wegwaait.) Ze staan vaak bij de bushalte en je herkent ze aan een beige jas, beige broek en beige schoenen met een beige tas in hun hand of een boodschappenwagen. Ze kregen rond een bepaalde leeftijd een geheime brief waarin een adres stond waar ze deze beige kleren konden kopen. Want wij, het gekleurde plebs, zien deze niet hangen in de winkels. Soms heeft de mannelijke variant een vaal grijze pantalon mét vouw aan en een vaal versleten grijs leren jasje. Altijd nette schoenen! Mevrouw vaal heeft altijd schoenen met een klein breed hakje en een bandje over haar wreef. Ze gaan waarschijnlijk boodschappen doen of naar hun dochter Wilma. Mevrouw Vaal heeft natuurlijk wel een rolletje pepermuntjes in haar tas en een portemonnee met verouderde pasfoto’s van haar Robgeus kleinkinderen.
Eng hoe juist deze beschrijving is😱.
Haha dit is mijn schoonmoeder!
Dat was mijn afweging ook toen ik nadacht om dit topic wel/niet te openen.
Maar ja, beetje humor is om te lachen. Of zo.
Oh toevoeging: we beschrijven hier een type maar geven er geen waardeoordeel aan. Voor het zelfde geld beschrijven we onze eigen families jatochnietdan.
De strenge bekeerling(e)
Is vaak (als ongelovige) opgegroeid in een onstabiele thuisomgeving en mede daardoor extra vatbaar voor bepaalde types zoals lover boys en mensen die er hun levenswerk van hebben gemaakt anderen tot hun geloof laten te bekeren.
Kan terugkijkend op de pubertijd deze periode omschrijven als ‘zeer heftig’, door het hebben van weinig vriend(inn)en en/of iemand waar ze op de schouder mogen uithuilen. Wordt meerdere malen het slachtoffer van mensen die zogenaamd het beste met hun voor hebben en doen dingen waar ze achteraf veel spijt van hebben. Door een combinatie van schaamte en een zekere drang naar richting en zekerheid komen ze in aanraking met een gelovige die ze ze het ‘rechte pad’ aanwijst en laten zich, wanneer ze in rustiger vaarwater zijn gekomen, bekeren.
Worden erg fanatiek in hun geloof, zo ernstig dat andere mensen die ermee zijn opgegroeid moeten aanhoren dat ze verkeerd bezig zijn en hun geloof op een andere manier moeten belijden. Alle banden met vroeger en het eigen thuisfront worden ook verbroken. De bekeerling(e) ziet alles zwart - wit, voor nuances is geen ruimte meer.
De standaard hospitant
Deze ietwat onzekere nieuwbakken student is hard op zoek naar een kamer in een nieuwe stad, want: nieuwe studie. Draagt nog al meelopend de bij hem/haar bekende mode van de middelbare school, want ‘dat zal vast in de smaak vallen bij mijn medestudenten’. Hard speurend op kamernet, facebook en louche hoekjes van Marktplaats vindt de hospitant uiteindelijk een oproep voor een nieuwe huisgenoot in een huis waar hij/zij zichzelf wel ziet wonen.
Omschrijft zichzelf naar eigen zeggen goed en schetst een uniek beeld in het eerste bericht: deze hospitant is sociaal, gezellig, is best netjes, kan niet per se goed kokerellen maar kan insert random gerecht wél goed koken, houdt van gezellig samen eten maar ook gewoon elkaar ons ding laten doen, samen wijntjes/biertjes drinken lijkt de hospitant erg leuk en is van een stapavondje op zijn/haar tijd ook niet ‘vies’. Ook samen spelletjes (fifa/30seconds/etc) lijkt de hospitant wel wat met zijn/haar nieuwe huisgenoten.
Na het schetsen van dit unieke (maar eigenlijk zeer standaard beeld) gedraagt de hospitant zich op de hospiteeravond wat drukker dan normaal, stoot uit zenuwen het gekregen biertje tot twee keer toe om, lacht om niet grappige grapjes iets te hard en maakt nét de verkeerde opmerkingen over het huis.
Op naar de volgende hospi.
100% haal ik mijn inspiratie uit mijn (vroegere) zelf of uit mijn familie, vrienden of mensen die ik in mijn stad zie haha. Geen waardeoordeel, gewoon typetjes neerzetten 
Precies!
En zo lang anderen de types irl kennen doet iedereen dat uitmuntend haha!
Haha this is me 
♀️
Het influenced by influencers meisje
Vast onderdeel in haar ochtendritueel is het kijken van de snaps en stories van een groot arsenaal vrouwen. Geïnspireerd door de (unieke) schoonheid van deze influencers besluit ze ook flink te investeren in nepnagels, wimperextensions, hier en daar een fillertje of botox. Fan ook is ze van de designerproducten waar haar idolen op elke foto mee paraderen, helaas is het salaris wat ze verdient in de Kruidvat/Ici Paris/Bijenkorf niet toereikend om net als Anna ook ongegeneerd te kunnen spenden. Maar hoezee! Na een jaar flink sparen is ze er toch in geslaagd om die gewilde designertas (vaak een louis vuitton) te bemachtigen welke ze dan ook op zo veel mogelijk foto’s in haar gemanicuurde klauwen houdt.
De VIVA-vrouw
spendeert al haar avonden op het bekendste vrouwenforum van Nederland terwijl haar man onderuit gezakt op de grijze Ikea-bank formule 1 of eredivisie voetbal terugkijkt. Preekt dat iedere vrouw volledig zelfstandig moet zijn, maar werkt stiekem zelf ook maar parttime en het grootste deel van de jaarlijkse all-inclusive vakantie wordt alsnog opgehoest door de man. Vindt zichzelf fashionable gekleed gaan maar draagt bijna altijd een zwart leren jasje, een spijkerbroek met witte gympen en een sjaal. Voor trouwerijen bestelt ze altijd meerdere jurkjes bij de Bonprix om ze vervolgens allemaal terug te sturen omdat de kwaliteit toch te kut is. Dan wordt het weer een standaard Steps-jurkje.
Noemt zichzelf feminist, maar maakt geregeld een anoniem account aan om toch over haar man te kunnen zaniken, omdat ze in het echte leven eigenlijk toch niet haar mannetje staat. Geen denken aan dat hij naar 4 dagen werken gaat als zij een leuke fulltime job vindt. Is met of zonder dieet de eeuwige jojo en neemt iedere januari weer een nieuw sportschoolabonnement dat al maanden onaangeroerd op de keukentafel ligt. Heeft twee kinderen, want eenlingen zijn sielug. Maar BAM-moeders zijn oké en vaders van eenoudergezinnen echte helden.
Heeft het haar op schouderlengte want je moet natuurlijk wel vrouwelijk blijven met lichte low- of high lights. Denkt er al jaren over om een extra gaatje bij de Lucardi te laten schieten zoals haar stoerdere nichtje, maar blijft het eeuwig uitstellen. Heeft vorige week bij een discountwinkel een boek gekocht om te konmari-en maar koopt na 10 zakken troep te hebben weggegaan weer net zo gauw nieuwe troep bij de Action.
Haha perfecte beschrijving van wit ik vind van een sjonnie, vrouw die Anita heet .
De Herman. Een zielige, eenzame man tussen de 35 en 45 die altijd alleen in de bus zit. Altijd op dezelfde tijdstippen natuurlijk ivm zijn werk. Dit doet hij al 10 jaar. Hij wil ook altijd als eerste de bus in om een plekje te kunnen bemachtigen. Altijd een tasje mee waarin hij zijn standaard bammetjes met kaas, Sultana voor tussendoor en een mandarijn in heeft zitten. Hij vindt de koffie uit de koffieautomaat lekker en slurpt er altijd een beetje aan. Bij de bushalte maakt hij altijd opmerkingen, om een praatje met je te kunnen beginnen. Dit doet hij met iedereen. Als er iets gebeurd, bijv de bus komt te laat moet hij dit altijd hardop zeggen, om zo een gesprek met iemand te kunnen starten. Hij probeert altijd een praatje met de buschauffeur, maar die hebben daar nooit zin in. Hij heeft een foute spijkerbroek aan, zo’n Rob Geus broek met bruine foute nette schoenen. Deze kledingstukken draagt hij al jaren, en altijd dezelfde. Alles is een beetje vaal. Je ziet zijn sokken omdat zijn broek te kort is, en die zijn ook vaal helaas. Hij draagt een ANWB jas. Hij loopt altijd een beetje zielig met zijn tas in de hand, waardoor je soms medelijden met hem krijgt. We weten niet of hij getrouwd is, maar als hij een partner heeft dan eten ze altijd AVG en hebben ze standaard net iets te weinig eten. Ze doen niet aan lekkernijen, 's avonds hebben ze een handje noten als tussendoortje. Gewoon een beetje gierig zullen we maar zeggen. Als hij op vakantie gaat (met of zonder partner) gaat hij naar de camping ergens hier in Nederland. Of als ze lekker gek gaan doen, naar Frankrijk.
In de bus kijkt hij op zijn telefoon op nu.nl. Tijdens pauzes heeft hij altijd dezelfde grappen te vertellen. Echt zo’n persoon die altijd overal iets van moet vinden, en altijd als laatste nog nalacht om zijn eigen grappen en zo lang mogelijk in gesprek blijft, omdat hij verder geen sociale contacten heeft. Daarom is Herman zielig.
Jeetje, ik ken er gewoon PRECIES zo eentje 
Herman was de collega van mijn Jeroen en was absoluut geen gemis toen hij op vakantie was. Ik mis nog de Ivo.
Oké de FFer. Open voor toevoegingen.
Hoogopgeleid en weet zelf stiekem ook wel dat ze erg intelligent is. Voor een discussie over vlees eten, white privilege, veenmollen of Thierry Baudet draait ze haar hand niet om. Als ze ergens het woord ‘spies’ hoort, gaat ze van binnen stuk. Meestal komt de FFer uit een goed middenklasse of bovenklasse gezin. Ze stemt nu nog standaard links of op een centrumpartij, maar dat zou over tien jaar wel eens anders kunnen uitpakken als ze zelf 4000 per maand verdient en zat is van de hoge belastingen. Momenteel is ze een paar jaar afgestudeerd en werkt ze als docent, leidinggevende of onderzoeker bij de uni. Ze kan ook net zo goed nog student zijn, omdat ze best wat psychische problemen heeft gehad en daardoor uitloopt met studeren. Vaak is ze introvert, maar ze heeft ook veel behoefte aan gezelligheid. Gelukkig kan men lekker forummen tijdens het hangen op de bank. Ze heeft een normale naam die eindigt op een e, zoals Elise of Lianne. Haar vriend is ook hoogopgeleid en ze leven soms wel in een hoogopgeleide bubbel, maar zijn zich hiervan ook bewust. FFers hebben over het algemeen een ver ontwikkeld gevoel voor humor, wat ze graag online etaleren. Hun stijl is feilloos en iets aparter dan normaal, maar niet opmerkelijk. Ze laten zich niet influencen door 13 in een dozijn influencers, maar wel door andere FFers. Ze heeft een kat en een mooie privé instafeed met 200-300 volgers.