Ze oordeelt helemaal niet. Zo lees ik het in ieder geval niet.
Ze geeft heel duidelijk aan dat ze hoopt dat Mascha en Gregor, ondanks de nare start, toch gaan genieten van de fijne momenten met Mila. Die zijn zo kostbaar en het zou zonde zijn als deze ellende de overhand neemt.
Ze maakt haar bevalling niet belachelijk. Mascha denkt ook dat haar kat een dokter is dus wie weet denkt ze ook dat haar baby flashbacks heeft van de bevalling.
Het punt is alleen dat een kat geen dokter kan zijn, maar een baby wel herbelevingen kan hebben van een traumatische gebeurtenis.
Volgens mij zijn de meningen daarover verdeeld toch?
Hij had het toch altijd in de gaten als mascha of foefje ziek warenā¦
Ik haalde dat uit de zin āhet is niet blijvend en gelukkig kan ze haar kindje (aangepast) vasthoudenā. Voor Mascha is het denk ik echt verschrikkelijk dat ze geen normale kraamweek heeft en zich zo moet aanpassen (naast het feit dat de bevalling blijkbaar op zichzelf traumatisch was). Ik vind de opmerking dat het niet blijvend is, je tenminste je kind nog kan vasthouden en je hoopt dat ze ook wel geniet, dan wat ongepast. Het komt overal alsof je de situatie bagatelliseert, terwijl de wereld voor hen wel op zijn kop staat.
Zo herkenbaarā¦
Ik heb ook een zeer traumatische bevalling gehad waarbij ik nu een jaar later nog steeds last van heb (heb inmiddels al een half jaar therapie). Vroegere vrienden van ons waren rond dezelfde tijd zwanger en hun kindje is overleden. Wij mochten niet zeuren want wij hadden ons kindje nog. Wij stellen ons aan dus ze willen geen contact meer met ons. Moet wel zeggen dat we nooit tegen hun iets gezegd hebben over onze bevalling uit respect voor hun. Dat is allemaal via via gebeurd.
Ik snap Mascha dus heel erg goed. Net zo goed als ik begrijp dat je flashbacks kunt hebben als je een hele āprettigeā bevalling hebt gehad. Het is zoān enorme impact en dat heeft gewoon tijd,en soms hulp, nodig. Het vergelijken hierin heeft echt geen nut en is voor alle partijen ontzettend pijnlijk
Ik zou de reactie nog eens goed teruglezen. Ze ondermijnt nergens het verdriet. Ze benadrukt dat zelfs.
Die momenten sla je wel op en later kun je ervan genieten. Althans, zo heb ik het ervaren. In de kraamweek zelf is het een soort van overleven, herbeleven en verwerken en was er minder ruimte om te genieten. Hoe erg dat ook is. Maar ik weet nu, uit eigen ervaring, dat komt later wel allemaal terug 
Dat zal heus, maar daar gaat het hier toch niet om?
Het gaat erom dat Danielle doet alsof Moeke zegt dat het gevoel van Mascha niet mag bestaan. Dat is gewoon echt niet wat Moeke zegt.
Ik kan dat met alle wil van de wereld niet uit het bericht van Moeke halen.
Ohneeeeeee niet nog een keer iedereens traumatische danwel roze wolk verhalen.
Daar is gewoon een heel subforum voor. Het gaat hier niet om jullie.
Wie heeft er gepoept tijdens de bevalling?
Ik vind poepen na een heftige nacht stappen altijd een hele bevalling
kun je hier een topic voor aan maken met poll
Zit hier te gieren samen met mijn net ingesmeerde rug met tijgerbalsem #singlealleenwoonlife
Ja wie zān billen brandt moet op de blaren zitten hĆØ.
Door al die verhalen hier ben ik nog extra bang geworden om ooit te bevallen. Heb al zoān teer zieltje.
Eigenlijk gaat het hier sowieso nog maar weinig over echt beauty en meer over lifestyle en irritaties van youtubers trouwens of niet? 
Gefeliciteeerd. Als cadeau krijg jij van mij een boek met persoonlijke bevallings verhalen.
Ja, al moet ik zeggen dat de bevallingsverhalen hier ondertussen wel mijn neus uit komen. maar scrol mooi door.
Ik was al een beetje bang dat dit voor sommigen zo over kan komen, maar dat is gewoon totaal niet zoals ik dat bedoelde. Ze heeft alle recht om zich naar te voelen om de bevalling. Elke zorg voor je kindje kan zoān bevalling traumatisch maken.
Gelukkig aan de andere reacties te lezen kwam dat bij niet iedereen zo over.
Die donkere wolk herken ik zelf alleen goed en op een gegeven moment heb ik ondanks de zorgen wel de mooie momentjes kunnen koesteren. Dat gun ik haar ook. (Niet dat haar kind iets heeft natuurlijk).
Dat stukje over gelukkig was een oprechte opluchting vanuit mezelf eigenlijk. Raak altijd een beetje in paniek als iemandās kindje iets overkomt en hoop dat het bij anderen wel allemaal goed gaat.
Ik zal gezien de andere reacties niet de rest van mijn bevallingsverhaal vertellenš.