Als jij boven haar had gewoond en de hele dag had staan springen en bonken had ze waarschijnlijk niet zo chill gereageerd.
Dat zei mijn buuf niet, dat was die van @anon808047! De mijne zei weer andere stomme dingen
en @Foefjeisthuis dat lijkt me ook. Ik wil dit topic trouwens niet overnemen, want vergeleken met ander leed hier is dit wel klein leed:’)
Sorry, ik moest meteen hier aan denken 

Wij hebben ook bovenburen met twee kleine kindjes (3 en 5) en die maken ook echt zoveel lawaai. Echt continue aan het rennen en dat dreunt zo hard door. Ik erger me er vrijwel dagelijks aan maar ben nog nooit gaan klagen. Had wel zoiets van ja vroeger mocht ik echt niet binnen rennen van m’n ouders, maar eerlijk gezegd zeiden die dan altijd: ‘Als je wil rennen ga je maar naar buiten.’ Maar goed die kleine kindjes die hier op een mini appartementje wonen kunnen natuurlijk niet zelf buiten spelen. Vind het wel irritant maar je hebt in de stad op een appartement nou eenmaal al snel wat. Heb maar 1x echt op het punt gestaan om te gaan klagen toen ze op zondagochtend om kwart over 7 ‘s ochtends echt de tent volledig afbraken.
Je zei hierna dat je dit klein leed vond, maar daar ben ik het niet mee eens. Toen ik net verhuisde naar het appartement waar ik nu woon, merkte ik dat het gehoriger was dan mijn vorige appartement. Ik heb een paar keer met de onderbuur gekletst en daaruit kwam dat voor ons er een gezin met twee jonge kinderen woonde die continue renden, springden, etc en de ouders de kinderen niet in de hand hadden. De buren rondom hebben dit ook aangegeven, en de strekking was echt dat het woonplezier enorm was verminderd. Het enige wat hielp was dus dat zij zijn verhuisd. Ik vind het dus ook wel leed dat meetelt en waar het lastig is om iets aan te doen (want je kan moeilijk als buur iets zeggen over de opvoedstijl van ouders, of die kinderen zelf aanspreken).
Bij de verkoop van de woning had ik nog gevraagd aan de vorige bewoners of er buren waren die wat overlast gaven qua geluid, wat we konden verwachten enzo, maar ze gaven aan dat ze helemaal nooit last hadden van iemand 
Lief berichtje<3 Het woonplezier gaat er ook zeker van achteruit. Heel attent van je dat je zelf met de onderburen bent gaan praten trouwens. Ik vertelde gisteren dit ook aan een vriendin en die zei dat haar bovenburen met jonge kinderen al hun excuses aanbieden als hun kindje huilt. Vond dat zo attent van die mensen, want dat vriendinnetje heeft zoiets van ja maar daar kun je echt niks aan doen en hun huis is niet eens zo gehorig. Ik hoop ooit buren als jij en die buren van die vriendin te hebben;p
Omdat je anders het huis niet zou kopen?
Oh huurhuis is wel vreemd ja! Of moesten de vorige bewoners zelf nieuwe huurders zoeken?
Hoe ouder het huis, hoe gehoriger vaak!
Maar ik heb ook nooit geluk met buren. Dus ik ben maar aan het sparen voor een vrijstaand huis zo ver mogelijk van buren verwijderd haha.
Ahw wel heel lief dat je je buurvrouw helpt!
Krijgt ze ook hulp van familie?
Lijkt mij heel moeilijk om te beseffen dat je eigenlijk niet meer goed zelfstandig kan wonen.
Oké vandaag zijn die kinderen weer echt zooooveel aan het rondrennen en stampen. Vraag me weleens af of die ouders er zelf niet gek van worden? Ik probeer te werken maar raak echt helemaal gefrustreerd van dat gebonk de hele tijd.
Ik wil eigenlijk alleen even zeggen dat ik het echt zo lief van jou vind wat je tegen haar hebt gezegd, ze zal vast blij zijn met jou als buurvrouw.
Toch bellen en uitleggen dat het een Binnenhof is. Misschien zou je ze binnen kunnen laten via je huis en dat ze dan diegene gaan opzoeken. Of is er een zijdeur waar ze door naar binnen kunnen? Heel vervelend. Weet je of andere buren er ook last van hebben? Kan mij niet voorstellen dat iedereen er doorheen slaapt.
Ohhh zoo. Ik dacht een ander soort hofje waarbij de tuinen zeg maar een gemeenschappelijke ruimte zijn. Gewoon de politie bellen dat je het echt zat bent. En dan op de balkon of in de tuin staan zodat de politie het op de achtergrond zo luid en duidelijk hoort.
Nog niet helemaal bijgelezen, maar ja: ik word soms ook gek van het geluid wat mijn kinderen weten te produceren… maar vrienden van ons lijken serieus immuun te zijn voor de herrie van hun kinderen. Dus het bestaat wel haha
Hoe gaat het met die forumer waarbij de buurman alle planten uit de grond trok? En boos was omdat ze de rotzooi had opgeruimd. Weet iemand wie ik bedoel?
Daar denk regelmatig aan als ik dit topic open
Je buurvrouw kan bezwaar maken tegen de aanvraag van de bouwvergunning bij de gemeente, dan zullen ze kijken of het inderdaad klopt dat er significant zonlicht weggenomen wordt uit de tuin en dat kan een reden zijn om geen vergunning af te geven of om aanpassingen te vragen. Galanter is wel om met de eigenaar te gaan praten hierover nu je al weet van deze plannen, elkaar voor het eerst zien in een juridische procedure maakt meestal geen goede vrienden.
Voor de overlast ligt het ook allemaal vooral in overleg met de verhuurder, er zijn regels over verbouwen en hoeveel geluid dat mag maken, maar dat is allemaal vrij ruim en daar kun je dus best veel last van hebben. Misschien is er in overleg een ruil naar een wisselwoning mogelijk, misschien heeft de verhuurder wel een leegstaand kantoor waar gewerkt kan worden, misschien is er een vergoeding mogelijk waarmee je een werkplek kan huren, maar dat is wel allemaal in overleg. In extreme gevallen kun je via de huurcommissie tijdelijke huurverlaging aanvragen.
Oh ja daar is eigenljik geen verandering in gekomen sindsdien.
Nu heb ik wel toevallig een nieuw dillemma, heb gister in mijn brievenbus zo’n kaartje van DHL gevonden waar niet mijn naam op staat maar de naam van de familie K. (dat vervelende stel dus).
Zal ik kinderachtig zijn en het kaartje weggooien?
Zal ik aardig zijn en het kaartje in hun brievenbus doen?
Of zal ik aanbellen en het kaartje persoonlijk overhandigen?
Mijn moeder kwam met dat laatste idee ze zei dan staan ze met hun mond vol tanden, maar weet niet of ik dit durf.
Kill them with kindness.
Al zou ik in jouw plaats heel erg in de verleiding zijn om voor optie 1 te gaan.