De mensheid zal nog van mij horen vond ik héél goed, echt een van de meest indrukwekkende boeken die ik dit jaar gelezen heb. Ik begon eraan in mijn verlof en na de bevalling was ik er een tijdje niet voor in de stemming, maar daarna heb ik het in een ruk uitgelezen. De schrijver is in allerlei dagboeken gedoken die zijn gedoneerd aan het Nationaal Dagboekarchief en dat levert echt de meest bizarre verhalen op. Vaak wel treurig, helaas.
Weyward vond ik ook erg mooi en Emily Wildes encyclopedie der feeën was een leuk uitstapje, maar ik vond de worldbuilding niet heel sterk.
Ik geef trouwens bewust nooit sterren omdat ik dat a) heel ingewikkeld vind en b) omdat ik werkzaam ben in de boekenbranche en niet wil dat schrijvers met wie ik werk kunnen zien hoe ik hun boek en dat van hun collega’s gerate heb.
