Ik loop wat achter, dus bij deze nog maart:
Het Bittere Kruid (1957) is natuurlijk welbekend van de boekenlijst (want: kort) en ehm ja, was absoluut niet het beste WWII boek dat ik ooit gelezen heb. Heb nog wat Nederlandse klassiekers waar ik me doorheen aan het werken ben, en dit was er één van.
The Hopkins Manuscript (1939) is een ‘het einde van de wereld nadert’ boek geschreven vanuit een kneuterige, eenzame man in England wiens passie kippen is. Het is een langzaam boek waarbij het einde steeds dichterbij komt, en vooral het dagelijks leven in het dorpje vóór het einde beschreven wordt. Zag online de term ‘cozy catastrophe’ gebruikt worden voor dit boek en dat is wel aardig accuraat.
The Lies That Summon the Night (2026) is romantasy I guess, en was prima voor wat het is. Ik heb een tijdje heel veel romantasy gelezen en ben nu nogal verzadigd, maar hiervan zou ik het vervolg nog wel lezen.