Interessant! Is echt iets waar ik zelf ook vaak over nadenk, hoe raar het is dat ik enerzijds vrij goed ga op paranormal/urban romance boeken en anderzijds ook super kritische feministische boeken lees (en die kennis gebruik om andere, ‘serieuze literatuur’ daar dan weer op te beoordelen).
Moet er wel bij opmerken dat ik ‘realistische’ boeken wel weer veroordeel op de zgn alpa males (zeg maar alpha assholes), vooral als ze niet met een soort van knipoog geschreven zijn/character growth ondergaan. Dan is het geen fantasiewereld waar ik in wegduik en erger ik me in het beste geval alleen maar kapot. Goed voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld Bully van Penelope Douglas, of Beautiful Disaster van Jamie McGuire. Consent en dominant zonder abusive te zijn is soms nog een moeilijk iets in het New Adult genre.
Verder niet echt een reactie op jou (behalve het boek dat je tipte), sorry! Ik kan hier hele essays over neerpennen 
Ik heb mij dit ook altijd wel afgevraagd. En net als romcoms kijken, ook wel een apart fenomeen. De schrijfstijl maakt me wel uit (dialogen in films) en het moet idd of totaal niet echt zijn of wel echt maar dan geloofwaardig. Het is volgens mij echt moeilijk om goede romantische fictie te schrijven.
Ik had het boek helemaal nog niet, dus ik heb hem meegenomen, hij is zooo mooi. Volgens mij is het de exclusive edition van Waterstones. Op de endpapers staat art en er zit ook wat art in het midden. Oh en net kwam ik erachter dat ie ook gesigneerd is!
)