Ik weer niet hoe je een foto als spoiler doet sorry! Maar ik heb heel vaak een allergische reactie op kou en regen? Dit was nadat ik 40 minuten had gefietst en weer binnen was. Het trekt ook binnen paar minuten meer weg. Heb het ook wel vaak op mijn gezicht en oren gehad. Ik ben gewoon allergisch voor het klimaat in dit land 


Ik slik nu een tijdje melatonine en heb het idee dat het slapen al iets beter gaat.
Alleen heb ik echt intense dromen! 🥲🥲 herkent iemand dit? Echt alsof ze heel echt zijn met superveel details… hierdoor wordt ik voor mijn gevoel nog niet echt uitgerust wakker.
Hoe kan je het beste een brandwond behandelen met een blaar die is open gegaan? Moet ik hier een normale pleister op plakken of juist niks mee doen?
Ik zou geen normale pleister plakken. Die gaat namelijk aan je huid vastzitten.
Een vet gaasje ertussen kan wel. Dan plakt het niet aan de pleister vast als je huid indroogt.
Is er al een oplossing? Wordt er nu wel gekeken naar een plek voor dr ergens? Hier een paar weken terug soortgelijke situatie. Mn moeder zag savonds laat dat er overal licht brandde bij buurvrouw en dit is nooit zo dus ze ging kijken. Trof ze buurvrouw flink ziek aan. Huisartsenpost gebeld, die vonden t niet erg genoeg. Toen is iemand van de wijkverpleging gekomen (toen was t al na middernacht) nou toch een dokter erbij. Die dacht dat ze dr heup gebroken had, wat nergens op sloeg, maar daardoor kon ze wel naar t ziekenhuis, met ambulance die pas om 4 uur snachts kwam. Toen heeft ze de avond erop in het ziekenhuis dr schouder gebroken, dus nu ligt ze al 4 weken op de herstelafdeling daar en zijn ze bezig om een plek te zoeken voor dr want is wel duidelijk dat ze niet naar huis kan. Uiteindelijk soort van geluk wel want thuis ging t echt niet meer oke al vond ze zelf van wel. Je zou eigenlijk net als voor een huurwoning ook gewoon als je oud wordt alvast moeten inschrijven, al weet ik niet of dat zo werkt.
Heel veel ouderen staan daar niet stil bij. Denken vaak tot aan hun dood in bv een eengezinswoning te kunnen wonen met trappen. Het is juist belangrijk om na je pensioen alvast 10 jaar vooruit te denken. Op tijd naar een senioren een-laagse woning of naar een aanleunwoning waarin zorg in de toekomst mogelijk is. Ad hoc een plek regelen is heel moeilijk en dat blijkt maar weer uit het verhaal. Er is ontzettend veel bezuinigd op verzorgingshuizen en verpleeghuizen dat het te triest is voor woorden.
We zijn toevallig vandaag gebeld dat er een plekje voor dr is! Jeej. Mn moeder is ook al wezen kijken en zei, zet mij ook maar op de wachtlijst
.
En op zich is t ook vrij belachelijk dat een oud vrouwtje een hele gezinswoning bezet houd. Maar ja om zo iemand zomaar eruit te zetten kan natuurlijk ook niet. Maar hallo 95. Ben heel benieuwd hoe ze op het nieuws gaat reageren morgen. Ze wilde eerder ook absoluut niet, zijn eerder dit jaar nog gesprekken over gevoerd, ook over dat ze eigenlijk niet meer veilig kon koken maar ja oud en eigenwijs. Hoop dat ze zich prettig gaat voelen daar.
Wat fijn dat je buurvrouw is opgenomen en dat ze een nieuwe plek krijgt. Was die ‘diagnose’ van de huisarts een noodgreep om haar in het ziekenhuis te krijgen of dacht hij het echt? Ja, het is moeilijk. Deze dame wilde absoluut in haar huis blijven, en de overheid wil dat ook eigenlijk wel, ze vinden verzorgingstehuizen niet meer van deze tijd. Maar dan moet er met nood wel hulp zijn, denk ik dan, dat hoort bij zulk beleid.
Voor wat betreft deze dame, mijn moeder en ik wisten al wat er aan de hand was, dat ze stervende was. Maar de professionals, huisarts en thuiszorg zagen dat niet zo. Haar halfzus was er de nacht, de thuiszorg is 's nachts 3 keer langs geweest en heeft de volgende ochtend een ambulance gebeld. De huisarts riep nog: “binnen een paar dagen bent u weer thuis!”, hij zag het echt niet. Ze is een half uur nadat ze in het ziekenhuis kwam overleden. En dat is goed zo. Eigenlijk een mooi kort einde. Tot 2 jaar geleden speelde ze nog tennis. Vorige week zondag speelde ze nog bridge met haar hartsvriendinnen. En op woensdag overleden. En zo lang zelfstandig. Ik teken ervoor! Maar ik vond het ook een emotionele rollercoaster, want je staat ineens, zonder voorbereiding, aan iemands sterfbed. Terwijl niemand dat in ziet. Maar goed, ik zal haar missen, as dinsdag de begrafenis.
Tegen iemand in de 90 kan je echt niet zeggen
en daarom luister je altijd naar de naasten.
Ik heb 2,5 week geleden mijn teen gebroken en moest deze 3 weken aan de teen ernaast tapen. Nou doet het af en toe met lopen nog best wel pijn en staat ie ook nog een beetje scheef. Heeft het zin om dit nog langer te tapen of zou het misschien juist helpen om ‘m vrij te laten? Twijfel een beetje waar ik goed aan doe.
Het tapen mag meestal gewoon als dat helpt qua pijn!
Ah gecondoleerd! Wat sneu. Maar klinkt nog als een redelijk einde. Geen eindeloos lijden.
Na die schouderbreuk dacht ik ook einde oefening ook omdat ze paar dagen later dachten dat ze ergens intern bloedde. Hebben ze niet uitgezocht omdat later dr bloedwaardes weer iets beter werden, heel raar ook. Nu krijgt ze morgen ijzerinfuus, heb eerlijk gezegd t idee dat ze maar wat aankloten in t ziekenhuis. En dat die huisarts dr naar t ziekenhuis stuurde was echt verkeerde inschatting. Was ook een random huisarts van de huisartsenpost snachts. Ze was dan wel gevallen maar kon erna nog lopen. Maar we wisten toen ook nog niet wat er was, uiteindelijk voedselvergiftiging.
Heel vaak worden onderzoeken niet ingezet omdat het geen consequenties heeft. Als zij uit een tumor bloedt of een haar dikke darm ontstoken is en daar bloed uit komt, gaan ze dat waarschijnlijk niet meer opereren of behandelen. Als je niet gaat handelen met de uitkomsten van je onderzoek, kan je beter het onderzoek niet doen omdat daar ook risico’s aan zitten.
Ja, ik vind het zo jammer dat hij het niet zag en in de behandelmodus bleef zitten. We moesten de thuiszorg bloed laten afnemen bij een dame van 95 die benauwd is, misselijk, en een onderdruk van 35 heeft. Waarom? Een gesprek over: wat nu?, was nuttiger geweest. Achteraf hoorde ik dat ik het hospice had kunnen bellen als iemand had gezien dat ze stervende was. Dan had ze thuisgebleven. Maar goed. Ik heb het vaker gezien dat artsen in de behandelmodus blijven. Lijkt me ook moeilijk om zo ineens te schakelen.
Mijn gebroken teen heeft wel een half jaar pijn gedaan
Ja is ook zo. Dat zal t ook wel geweest zijn. Hoop gewoon dat er dadelijk iets beter voor dr gezorgd word. Er zijn wel meer dingen niet zo netjes gegaan hier. Had eerlijk gezegd niet gedacht dat ze t nog zo lang zou volhouden. Hopelijk heeft ze nog een paar mooie jaren daar.
Oh dat is wel een heel slecht vooruitzicht haha
Ja het was echt kut. Ik liep stage in de journalistiek en moest twee weken bureauwerk doen omdat ik niet kon lopen 
Ik ben nu bijna drie weken verder en ik kan sinds gister pas weer een beetje lopen zonder te strompelen. Toen ik ‘m brak dacht ik dat ik binnen een week wel weer vrolijk fluitend door het leven kon, maar ik vind het tot nu toe echt ellende haha
Ja same!! Ik brak hem ‘s nachts en was op het forum ook vet in paniek toen. Toen is mn moeder me de volgende ochtend op komen halen en ben ik zelfs een dag thuis gebleven
na die 2/3 weken kon ik weer iets meer gelukkig net zoals jij maar het heeft echt nog lang pijn gedaan
