Het niet zo lekker in je vel-topic

Wat vervelend dat je je zo voelt… Knap van jezelf dat je je wel naar werk weet te slepen, dat zal ook niet altijd meevallen! Heb je iemand in je omgeving waarbij je dit gevoel kwijt kunt? Je mag het ook altijd hier kwijt natuurlijk! Hoe was je dag vandaag? En wat zijn dingen waar je over het algemeen vrolijk van wordt? Knuffel voor jou! :heart:

1 like

Ik heb net in de tram en de hele weg ongeveer gehuild omdat ik me zo eenzaam voel de laatste tijd. Het gaat eigenlijk met de dag slechter en ik weet niet hoe ik dit moet fiksen. Alles waar ik blij van word kan nu niet. Ik had een mega leuke baan die ik nu kwijt ben, ik ben een andere baan ook kwijt, ik kan niet reizen, geen mogelijkheden om nieuwe mensen te ontmoeten. Ik weet gewoon even niet meer waar ik het zoeken moet. En ik kan echt heel goed alleen zijn maar na een jaar is rek er gewoon uit. Voorheen laadde ik ook gewoon op van sociale contacten en dan kon ik er weer een paar dagen tegenaan maar tegenwoordig sta ik elke dag met een verdrietig gevoel op. En al m’n vrienden hebben een relatie dus ik ben sowieso altijd degene die alleen overblijft. Ik houd helemaal niet van schaatsen maar zij gaan dan allemaal schaatsen vandaag met hun vriendjes of andere dingen doen en ik blijf weer alleen achter. De laatste single vriendin, ook m’n beste vriendin, heeft nu ook soms een kerel over de vloer en dan weet ik gewoon dat ze totaal niet meer reageert op m’n appjes. Ik vind dat zo kut, hoezo kun je niet even terug appen. En dan voel ik me nog meer alleen, iedereen doet leuke dingen en ik niet. Ik voel me echt vergeten.

12 likes

@Irosa heb je je reactie verwijderd?

Een digitale knuffel voor jou :heart:

1 like

Wat ontzettend rot dat je je zo verdrietig voelt :heart:. Is er iets van hoop dat je een van de 2 banen misschien weer terug kunt krijgen als de economie weer aantrekt? Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen maar als ik dit zo lees dan mag je echt trots zijn op jezelf dat je je toch maar door alles heen hebt gebokst. Weet je beste vriendin hoe je je voelt? Dikke virtuele knuffel voor jou

1 like

Dankjewel! Ja die ene baan komt miss weer terug maar iedereen met een tijdelijk contract is inmiddels weg dus het is toch helemaal anders dan toen het was. En ik ga morgen wandelen met die vriendin dus het zal wel ter sprake komen denk ik. Ze weet ook wel hoe ik me voel maar ik vind het wel altijd lastig om zulke dingen bespreekbaar te maken

Ah ja dan snap ik dat je daar dan ook minder naar uit kunt kijken. Ik zou het ook echt lastig vinden om het bespreekbaar te maken, ben daar zelf echt niet goed in. Hoe is het gegaan? Heb je een fijne wandeling gemaakt?

2 likes

Ja het was een fijne dag! Heerlijke zon. Heb niet besproken hoe ik het jammer vind dat ze niet terug appt, heb het gewoon dichtbij mezelf gehouden. En had gister ook al geappt dat ik moest huilen in de tram dus ze wist het wel. Verder wel kort besproken maar vooral gewoon geouwehoerd en chocolademelk met baileys gedronken.

1 like

Blij dat je zo’n dag hebt gehad na gisteren! Klinkt alsof je het precies goed hebt aangepakt, lekker even een dag ontspannen. Mocht je het later nog willen/durven bespreken kan dat altijd nog natuurlijk. Choco met baileys moet ik ook maar eens proberen :grinning_face_with_smiling_eyes:

1 like

Een digitale knuffel voor jou :heart:
Ik hoop dat je je snel wat beter voelt.

1 like

Vind het gek om dit nu zo uit te typen, maar misschien dat het oplucht ofzo. Heb een soort onrustig gevoel over me heen, nergens zin in maar ook het gevoel dat ik van alles “moet” doen. En ja ik heb wel zin in bijvoorbeeld rondje kringloop maar dat gaat allemaal niet. Misschien ligt het er ook aan dat ik ongesteld moet worden & dat er morgenavond weer een persconferentie is. Maar vind het lastig om die rust te vinden, dat je gewoon voldaan of chill op de bank zit. Beetje vaag verhaal, maar misschien herkent iemand dit en heeft een gouden tip :blush:

2 likes

Ik ben ook zo klaar met alles, net als iedereen om me heen uiteraard. Ik zit zo vast terwijl ik door wil, maar alle onzekerheid over mijn krimpende inkomen en mijn werk niet kunnen doen, het niet hebben van een eigen plek (ik logeer hier en daar voor nog een maand of twee), en nu ook nog enge stress over mijn gezondheid verlammen me echt totaal. Ik weet niet of ik nu mijn leven op pauze moet laten staan, ik wil ergens ook een bijbaan zoeken voor iig iets meer financiële zekerheid maar ik zou al niet weten waar omdat ik nu geen stad als basis heb. En morgen ga ik een videoclip opnemen terwijl ik eruit zie als een lijk door al het gejank. Ik ben hier zooo klaar mee.

1 like

Ik herken het erg, ik veroordeel mezelf ook heel hard voor het niks doen. Maar heb het gevoel dat iedereen hier wel wat last van heeft nu. Je kunt gewoon niks. Even gaan wandelen in de natuur laat mij me altijd wel wat beter voelen. En lief zijn voor jezelf.

Thanks voor je berichtje :kissing_heart:

Hoe is t met jou, hoe ging je videoclip? Klinkt wel heel vet! Liefs voor jou

1 like

:two_hearts:

1 like

Heb je wat rust weten te vinden? Hopelijk voel je je wat fijner!

Haha nou gister was dus echt een debiele dag, mijn videoclip is in het water gevallen tijdens het filmen omdat het totaal niet werkte tussen de regisseur en filmmaker. We zijn gestopt en gaan het ws verplaatsen naar september. Maar dat vind ik niet erg want nu dingen afmaken en uitbrengen gaat me toch niet lukken…
toen ik thuis was kreeg ik een telefoontje dat ik (na mijn doorverwijzing naar de uroloog) ook nog naar de gyneacoloog moet omdat ik een afwijkend uitstrijkje heb. Zag ik echt even niet aankomen en ben er nogal van ondersteboven. Hopelijk is de wet van murphy nu klaar met me. Ben voorlopig lekker even bij mijn ouders.

Hoe was je uitstrijkje nog? een beetje oké nieuws gehad?

Lief dat je het vraagt! Dat is pas over drie weken. Morgen heb ik een ct scan voor mijn blaas, dat is wel even spannend.
Ik maak werkelijk waar nooit meer grappen over de wet van murphy, vorige week hebben we afscheid moeten nemen van een goede vriendin die suïcide gepleegd heeft. Dat plaatst vreemd genoeg mijn eigen problemen ook even in perspectief ofzo, ondanks het verdriet. Ik doe komende periode even heel rustig aan en blijf logeren bij mijn moeder. Ws kan ik over 6 weken ein de lijk weer mijn eigen huis in, daar kijk ik enorm naar uit en ik ben vast lekker meubels aan het uitzoeken. Het komt allemaal wel weer, eerst maar door de medische molen en hopen dat het allemaal mee valt :crossed_fingers:t2:

Hoe is het met jou? Lukt het om wat verder te komen? Klinkt inderdaad niet als een makkelijke periode, hoop dat je stapje voor stapje wat geluk hebt en er goede dingen op je afkomen :heart:

Oh, jeetje, dat is ook niet niks. Gecondoleerd! En hopen dat je scan morgen een goede uitslag geeft!
Ja af en toe jezelf rust geven is ook beter. En natuurlijk een goed vooruitzicht dat je over 6 weken je huis in kan. Dat hielp bij mij ook na een ontzettende moeilijke periode dat ik (toen nog) een vooruitzicht had! En meubels uitzoeken is ook ontzettend leuk, straks helemaal je eigen sfeer eigen vibe. Een medische molen is ook zeker spannend en zal ook de nodige stress wel geven kun je beter nu even opladen. ik zal voor je duimen voor een goede uitslag! :kiss:

Bij mij blijft het maar een strijd. continu bezig zijn met vacatures zoeken, solliciteren. Gesprekken nog niet gehad bij voorbaat pas ik al niet in hun plaatje. Ik ben bezig met mijn stappen, maar vooruit komen wil het nog niet echt. Gisteren ook weer een ontzettende jankdag achter de rug. Kreeg ook gister het nieuws mee zonder dat ik daar om vroeg dat mijn vorige ex die me verliet voor een ander / mogelijk mee vreemdging een kindje verwacht. Dat vond ik ook wel even slikken. En mijn huidige ex blijft maar in m’n hoofd spoken. Hoor van de politie ook niks meer van die aangifte?

Had na het huilen wel een fijn gesprek met mijn moeder, over dat ik me bewust ervan ben dat ik mijn mindset moet aanpassen en af en toe lukt dat ook. Maar voel ook steeds aan als ik ‘terug’ val. waardoor ik er soms echt uitgeput van kan raken. Maar ik blijf ook hopen dat ik uiteindelijk win.

Vind je je werk normaliter wel leuk? Speelde dit probleem alleen bij je huidige werkgever?