Niet aan jezelf twijfelen! Het is in deze tijd vast ook extra lastig om een baan te vinden. Zoek je een heel specifieke baan? En met tranen laten is niets mis, die moeten er dan gewoon uit.
Ik zit zelf ook in een heel negatieve spiraal en om er een beetje uit te komen heb ik gister een lijst gemaakt met alles waar ik dankbaar voor ben. Dat is wel goed voor mijn instelling en gemoedstoestand. Er zijn in deze tijd voor iedereen al zoveel redenen om negatief te zijn, en als je dan een extra lastige tijd hebt is het zo moeilijk positief te blijven.
2 likes
Zo herkenbaar allemaal jullie verhalen, maar holy moly ik weet ook gewoon niet hoe ik dit nog vol moet houden zo. Jullie? Het lijkt net alsof ik in een constante staat van paniek zit en ik vraag me ook af of mn lijf dat nog lang gaat trekken eigenlijk.
2 likes
Ik heb dit topic net specifiek opgezocht want ik zit ook echt in een ācoronadepressieā zoals ik het zelf noem. Ik heb echt een enorme bore-out, terwijl ik tegelijkertijd heel weinig doe om extra dingen op te pakken. Sinds Corona er is heb ik letterlijk 0 extra hobbies opgepakt, sterker nog ik heb eigenlijk helemaal geen hobbies (behalve misschien hardlopen, dat doe ik ook wel).
Ik moet mezelf op mān werk eigenlijk extra bewijzen omdat mijn contract onder druk staat vanwege Corona, maar ik zit halve dagen naar mān scherm te staren en te hopen dat niemand me mailt.
Ik weet gewoon niet wat hier een uitweg uit is en hoe lang ik deze situatie nog volhoud. Maar wat āniet volhoudenā betekent heb ik eigenlijk ook geen idee van.
2 likes
Op dit moment is alles een beetje een drempel, vind het bij wijze van al lastig om mān droge handen in te smeren omdat dat āteveel moeite kostā. Terwijl ik weet dat het me wel blij maakt uiteindelijk.
Wat bedoel je met een perspectief tot Corona?
4 likes
Heel herkenbaar, vind het wel confronterend om te merken hoe snel ik eigenlijk te veel voor mensen ben. Het lijkt alsof mijn vriendinnen liever hun handen er vanaf trekken/ er zo min mogelijk mee geconfronteerd willen worden. Heb jij dat ook? Toen ik vertelde dat ik een depressie heb en al een tijd bij de psycholoog loop waren ze wel even geschrokken en baalden ze ervan dat ik het niet verteld had, maar nu ze het weten gaan ze liever uit de weg. Als ik het een keer tussen neus en lippen door benoem in een gesprek veranderen ze snel van onderwerp. Vind het vrij eenzaam zo.
@Daytona @Dr.Watson herkenbaar. Ik heb mijn vriendinnen verteld over mijn depressie en sinds dien hoor ik van 2 vriendinnen een stuk minder. Hier ben ik zo teleurgesteld in, zeker omdat ik een luisteraar ben met veel belangstelling voor iedereens verhaal. Waarom kan het niet een keer andersom? Ik probeer niemand tot last te zijn, positief over te komen en denk veel na over wat ik fout doe ik het contact.
Gelukkig heb ik ook vriendinnen met wie het contact niet is veranderd.
Tegen jullie wil ik zeggen: neem het niet persoonlijk op en niet invullen voor een ander (mag ik ook wel tegen mezelf zeggen). Hopelijk hebben jullie ook contacten die wel voor jullie klaar staan
Ik zit al een tijd overspannen thuis en heb net een intake bij een psycholoog gehad om te kijken hoe we de dingen waar ik tegen aan loop structureel kunnen aanpakken. Ze heeft me nu het adviesrapport gestuurd met daarin haar bevindingen en ik kan wel janken. Ik herken heel veel van wat ze beschrijft, maar ik kan alleen maar huilen. Ze wil zoveel aanpakken dat ik het gevoel heb dat er niks in mijn gedrag zit wat wel āgoedā is. Ik snap dat het herstel zwaar wordt, maar de stap voor het volgende gesprek voelt nu zo groot, terwijl de stap van een intake plannen al zo groot voelde.
Ik klap gewoon meteen dicht en kan me nergens meer toe zetten. Mn sociale netwerk is voor een groot deel weggevallen, eerst door corona, maar de mensen die ik nog wel om me heen heb, blijven ook op afstand sinds ze weten dat ik overspannen ben. Ik zou simpel aardappel, groente en een vleesvervanger eten, maar zelfs dat koken is echt te veel.
4 likes
Like voor de herkenning, ik zit ook sinds een paar weken thuis met klachten van overspannenheid/burn-out (ik weet nooit hoe ik het bij mezelf moet noemen). Ik kon ook wel janken toen ik het rapport van de bedrijfsarts las. Je gefrustreerd en kut voelen mag en is dus heel normaal! Is er ook iets dat je een goed gevoel geeft dat je kunt gaan doen (bij mij bijvoorbeeld: in de zon zitten, wandelen, muziek luisteren of luisteren naar podcasts van mensen die burn-out klachten hebben ervaren)? Geef jezelf wat tijd om het te laten bezinken en het een plekje te geven. Bij mij hielp het ook om die informatie vervolgens opzij te leggen en er niet meer naar te kijken. Goed om te weten dat je je erin herkent en dat je psycholoog dus op de goede weg zit, meer hoef je er niet mee te doen. Wanneer heb je je vervolggesprek?
Gewoon lekker even niet koken vanavond en lief zijn voor jezelf. Kun je het opbrengen om eten te bestellen of om iets lekkers uit de kasten te trekken? Voor aardappels, groenten en vleesvervanger is er morgen ook nog een dag, en als het dan ook niet lukt is er daarna nog een dag, of je gooit het eten weg en kookt over 2 weken een keer als je daar weer energie voor hebt.
4 likes
Dankjewel voor de herkenning. Het voelt af en toe alsof ik dit allemaal in mn eentje aan het doen ben, dus die herkenning is fijn 
(al gun ik je natuurlijk het beste).
Ik heb zojuist aardappelpartjes in de oven gegooid, zodat ik in elk geval kon eten. Ik ga zo proberen om inderdaad een avondwandeling te maken om het allemaal een beetje te laten bezinken. Het vervolggesprek is vrijdag, dus dat valt gelukkig mee.
Ik twijfel ook steeds of ik het overspannenheid of burn-out moet noemen. De psycholoog zei dat die definities ook veel door elkaar gebruikt worden, dus ik probeer me ook niet te druk te maken over welk label anderen er op plakken.
1 like
Ik voel me al een paar maanden neerslachtig en ik kom er niet niet echt uit. Maar ik lees nu in dit topic een aantal herkenbare verhalen. Ik heb inderdaad ook het gevoel dat ik allĆ©Ć©n maar aan het werk ben en als ik dan vrije tijd heb doe ik niks, behalve scrollen op mān telefoon. En wat nog kan, wel afspreken met vrienden maar ik merk dat dat in de meeste gevallen lastiger is geworden. Mijn goede vrienden wonen ver weg en ik probeer wat contacten op te doen/dichterbij wat meer te onderhouden maar dat kost enorm veel energie. Plus collegaās spreek je nu 90% zakelijk en ook dat is natuurlijk sociaal contact.
Nu is het zoān mooie dag en is het eigenlijk nog confronterender omdat ik dan niet echt iemand heb om te appen van joh ik neem een fles wijn mee, zie ik je zo in het park? En dus de hele dag alleen in een hoekje zit te werken.
11 likes
Heb echt een jankdag vandaag. Ik zou over 4 weken een hamsterpup krijgen, maar kreeg gisteren te horen dat het hele nestje is overleden, dus dat is nu uitgesteld. Nja niks heftigs, maar keek wel echt uit naar een nieuw huisdiertje, want ben zo alleen. Zit sinds januari 24/7 alleen thuis en heb bijna geen sociale interactie meer. Vriendinnen van me werken in sectoren waarbij ze gewoon druk zijn nu en ik mis gewoon het lekker kletsen over koetjes en kalfjes met mensen. Mn leven is momenteel best wel inhoudsloos en ik vind dat gewoon heel moeilijk nu. Elke dag is hetzelfde, ik zit in bed te leren voor tentamens, maar dat lukt niet en dan ben ik weer gefrustreerd en dan heb ik weer een hele dag niks zitten doen. Ik ga nog wel 2/3x per maand een middag bij mn werk langs om daar te kletsen, maar dat vult de week ook niet echt.
heb eigenlijk gewoon behoefte aan een virtuele knuffel en ik vraag me af of mensen dit herkennen (vast, maar wil er graag even over praten/ventileren met mensen, daarom post ik het nu)
5 likes
Aaah, dikke knuffel en herkenning, zeker. Zou je kunnen videobellen met een of meerdere vriendinnen? In het weekend bijvoorbeeld een uurtje? Is natuurlijk niet hetzelfde als in het echt, maar kan toch fijn zijn.
Ja ik videobel wel met vriendinnen en ik kijk nu met een groepje 2/3x per week 's avonds film online en dat is zo fijn, om even lekker wat anders te doen en toch met mensen te kunnen kletsen! (wow ineens een idee voor de filmclub van ff) Omdat je het herkent: gaat het met jou nu iets beter?
2 likes
Ook al lees ik dit 6 dagen later, hele dikke knuffel voor jou een diertje kan zoveel liefde geven. Heb je een ander diertje op het oog? Liefs!
Ik heb echt zoān lege agenda steeds en dat is logisch, want het is Corona. Maar het maakt me zo ontzettend verdrietig steeds. Elke keer maar weer mensen smeken om wat met je te gaan doen zodat de weekenden zich nog wat opvullen, terwijl zij juist allemaal leuke dingen te doen hebben en geen tijd hebben. En de hoeveelheid vrienden in mān leven worden ook steeds minder want ze verdwijnen gewoon?
5 likes
Ik hoor dat in mijn omgeving ook van meerdere mensen. Ik vraag me af of dat misschien ook een dingetje van nu is dat al die mensen āverdwijnenā ?
1 like
Ik heb vandaag een dag waarbij er meerdere situaties voorbij komen die om assertiviteit van mijn kant vragen. Waar ik dus totaaaal niet goed in ben. Nu ben ik een telefoontje al de hele dag aan het uitstellen omdat ik zo bang ben voor een boze reactie. Zou het liefst in bed gaan liggen met de dekens over mijn hoofd
1 like
Ik ben zo moe de laatste paar weken terwijl het normaal juist altijd beter gaat als de zon meer gaat schijnen en er meer/langer/eerder licht is.
Ik weet ook niet waar het door komt. Maar alles lijkt even niet zo lekker te gaan. Werk niet, relatie niet, persoonlijk niet en lichamelijk ook niet. Onwijs last van mijn rug weer en nu ook mijn schouder.
Ik lig ook al heel de avond sip in bed, echt op het randje van huilen maar ik waar het vandaan komtš¤·āāļø
1 like
Ik overweeg al een paar dagen om met een direct familielid te breken. Maar ergens vind ik het meteen een heel drastisch en dramatisch besluit. Want ergens vraag ik me af of ik misschien iets meer kan doen om het wel goed te houdenā¦ maar bij elke poging word ik ook weer teleurgesteld. Ons hele leven zijn we al water en vuur naar elkaar toe geweest. Alleen als het je nodig heeft, hoor je iets. Anders niet. Ik heb al meerdere toenaderingspogingen gedaan, ik hoef geen intensieve band ofzo. Maar gewoon normaal tegen elkaar doen is al fijn. Maar elke keer loopt het uit op een deceptie. Krijg ik van die subtiel verpakte kutopmerkingen naar mij toe. En wat er laatst gebeurd is, is voor mij ergens toch wel doorslag gevend. In een toenaderingspoging uitgenodigd voor mijn verjaardag. Had nooit verwacht dat het zou langskomen. Wat er vervolgens gebeurt, gaat het andere familieleden die er ook zijn uitnodigen voor een andere verjaardag. Maar mij nietā¦ alleen op het moment dat ik met het breek, ben ik zo bang door meerdere familieleden in de steek gelaten te worden. Want het weet het altijd naar de ultieme slachtofferrol te draaien en neemt iedereen erin mee.
Ik zit hierdoor gewoon al dagenlang rot in mijn vel omdat ik echt totaal niet weet wat ik ermee aanmoet uiteindelijk.
Heel erg bedenkt voor je reactie en het delen van jouw ervaring
Ik zit er inderdaad aan te denken te stoppen met āmoeiteā doen. En dan kijken waar het schip strandt. Degene is zich bewust van hoe die zich gedraagt. Maar schuift het af op allemaal excuses en smoesjes. Maar ergens kan het het ook niet uitstaan dat ik gewoon een leuke baan en koophuis heb. Zelf weigert het te werken wegens omstandigheden en pakt gewoon elke uitkering die er maar te krijgen is in deze wereld. Maar wel afgeven op mij omdat ik hard werk en een huis heb kunnen kopen daardoor.
Maar gewoon stoppen met zelf contact zoeken is al een begin! En ik moet dan ook niet de verwachting hebben dat het zelf de moeite gaat doen. Ik denk dat wanneer die verwachting weg is, dat ik wellicht ook mijn rust erin kan vinden.
3 likes