Sterkte met je beslissing!! Klinkt wel alsof je al goede stappen zet
2 likes
Heel herkenbaar dit artikel! Heb bij zoveel dingen in mijn leven op dit moment zoân âmehâ gevoel en wordt echt van weinig enthousiast. Ik hoop dat met de corona versoepelingen ik ook weer wat vaker de deur uit kan en wat minder dagen op de bank door ga brengen
1 like
Ik heb ook geen contact meer met mijn oma. Nadat ik slachtoffer werd van partnergeweld en het in die periode onwijs slecht met mij ging durfde ze in een bezoek eerst 2 uur te zeuren over haar buurt en omgeving. om vervolgens onze thuis situatie (waarvan ze geen weet heeft) te bekritiseren met tot slot de opmerking. âJij was ook geen lieverdje. Als je broer een blokken toren had gemaakt kwam je aanlopen om die om te schoppenâ (iets wat peuters geloof ik altijd doen en ik ben inmiddels bijna 30) het stak mij zo erg dat ze deze opmerking maakte nadat ik vertelde welk geweld er allemaal tegen mij gebruikt was.
Ik ben alleen wel heel duidelijk geweest dat als ze haar excuses niet maakt ik haar niet meer hoef te zien. Blijkbaar heeft ze er wel vrede mee want tot op heden geen excuses en we zijn 1 jaar verder.
Alleen was ik wel iets minder bang dat familie relaties er aan zouden gaan. Ik wilde op dat moment zo graag voor mezelf kiezen dat als mijn familie het mij zou aanrekenen ik ook niet persé nog contact met ze wilde hebben. Ik kon alleen maar denken, familie kies je niet. Alleen gelukkig viel dat allemaal wel mee!
Verder sluit ik me wel aan bij het advies van @FISSA
Als je het moeilijk vind om aan te geven dat je het vervelend vind hoe het doet. Of misschien al vaker hebt gedaan. Kun je beter je energie in iets anders steken. Geeft ZEKER veel meer rust! en je bent diegene niks verschuldigd. Dus neem het jezelf niet kwalijk als je wat meer afstand creëert/ of probeert te creëren.
4 likes
Voel me echt zo waardeloos gewoon. Kunnen jullie ook gewoon niks mee hoor, maar ik merk dat ik gewoon niet uit mn eigen cirkel kom. Ben gewoon elke dag dwangmatig aan het wandelen, omdat ik helemaal gek word van mezelf en ook omdat ik echt doodsbang ben om straks ineens weer allemaal mensen te zien en dat ze gaan zeggen:âhĂĄ zo jij hebt ook wel last van coronakiloâs of nietâ
En het gaat zo ver dat mn knieën gewoon zoveel pijn doen, mn voeten onder de blaren zitten en regelmatig bloeden omdat ze kapot zijn. Durf niemand echt te vertellen hoe het echt gaat, omdat ik niet wil dat ze dingen van me gaan denken, maar het voelt wel echt enorm eenzaam en ik versterk hiermee alleen maar mn eigen eenzaamheid. Wil gewoon dat vrienden me gezellig en leuk vinden, niet dat ze met dit gezeik moeten dealen
weet eigenlijk ook niet wat jullie ermee kunnen, zoân lekkere kut dagboekpost haha, maar het voelt al minder eenzaam om het in elk geval nog ergens te delen met mensen, misschien herkent iemand het gevoel
8 likes
Wat ontzettend rot dat je je zo voelt. Ik heb niet echt wijze woorden maar als mensen dat zouden zeggen dan zijn dat echt mensen die jouw tijd en aandacht niet waard zijn en dan hoop ik dat karma een bitch is en ze op hun lazer geeft!
Ik denk dat jouw vrienden je vrienden zijn omdat ze je heel gezellig en leuk vinden en je met alle liefde willen steunen. Maar los daarvan snap ik dat het erg moeilijk kan zijn om te delen hoe het echt met je gaat. Goed dat je het hier hebt neergezet in elk geval. Heel veel sterkte en een dikke digitale knuffel!
3 likes
Oh ja echt ik ben er zo bang voor, vooral omdat mensen het âgrappigâ bedoelen, maar zoân grapje heeft best wel een impact op mij en ik zou helemaal doordraaien dan met eten en sporten
Ik houd echt van ze en ik heb zo vaak het gevoel dat ik niet genoeg voor ze terug kan doen en dat weerhoudt me dan ook weer om dingen te delen, al geven ze me nooit het gevoel dat ik tot last zou zijn en ze zeggen ook dat dat niet het geval zou zijn, maar het is best lastig om weer aan te komen zetten met âhoii het gaat weer kut!!â. Als ik ze zie is het ook altijd vet gezellig en leef ik weer helemaal op, maar eenmaal thuis stort ik weer in, dus dat maakt het lastig.
Thanks voor je knuffel, dat je avatar een eendje is maakt de knuffel nog beter hahaha <3
sowieso iedereen bedankt voor de lieve knuffels en likes, doet me echt goed zoân gebaar
@FISSA @Sobremesa @Trademark @babushkababy @Lara @Salmiak @anon380103
2 likes
Ik snap wat je bedoelt, dat zijn van die mensen die echt totaal niet nadenken over hoe zoân opmerking op iemand over kan komen. Voor zichzelf praten ze het dan goed door zoân opmerking als âgrapjeâ te bestempelen terwijl het gewoon een nare rotopmerking is. Duim voor je dat je niet zo iemand tegenkomt 
.
Als ik het zo lees dan denk ik dat jij meer teruggeeft aan je vrienden dan je misschien zelf denkt. Dat je er vaak over denkt iets terug te kunnen doen en dat je zo geniet van hun gezelschap geeft al aan dat jij een hele zorgzame vriendin bent waarvan zij ongetwijfeld echt het gevoel krijgen dat je hun gezelschap heel erg waardeert. Dat maakt jou ook een hele waardevolle vriendin voor hen :). Snap dat de drempel wel hoog voelt om aan te geven dat het niet goed gaat, fijn dat ze aangeven dat je hen echt niet tot last bent. Hoop dat je vanavond in elk geval lekker kunt slapen en wees niet te streng voor jezelf!
Fijn dat mijn avatar meehelpt haha 
, pluizige eendjes vrolijken iedereen een beetje op. Hopelijk zijn ze binnenkort ook weer buiten te zien!
5 likes
Wow ik heb dit echt, dit artikel is Ă©Ă©n en al herkenning
2 likes
Misschien een tip van iemand die zich ook lang down heeft gevoeld door corona. Is het misschien een idee om je neer te leggen bij deze situatie en juist te doen alsof dit nog jaren zal bestaan. Het vele thuiswerken en weinig fysiek contact met mensen. Proberen om toch hobbyâs te vinden om je dag mee te vullen om nog te kunnen genieten? Bijvoorbeeld hardlopen, wandelen, online cursussen. En toch te proberen elke dag met een vriend/vriendin te praten. Langs te gaan en samen eten. Dat allemaal plannen. Ik merkt toch dat dat uitzichtloze toch komt omdat je wacht op iets waarvan je niet weet wanneer dat gaat komen.
3 likes
Wat heb je dat lief verwoord! Dankjewel voor het luisteren 
2 likes
Bleh ik voel me gewoon de hele tijd superkut en wil alleen maar heel veel klagen omdat het opkroppen ook niet fijn is maar ik wil ook graag nog vrienden overhouden 
Herkenbaar! Ik heb ook echt het gevoel dat mensen denken: zucht, heb je haar weer. Voel me zo alleen 
Maar je mag hier klagen hoor!
1 like
Ik heb ook altijd heel erg last van dat stemmetje dat zegt: jij bent anders hierin/mensen vinden je niet leuk als je zo bent/enz. Wat mij heel erg helpt is het soms wel gewoon te zeggen/klagen tegen vrienden. Met het achterliggende idee van: dit soort tijden horen er ook bij en als ze me niet leuk vinden/ik teveel klaag, dan is dat eerder hun probleem dan mijn probleem. In principe zou ik al geen vriendinnen willen zijn met mensen die mijn problemen/gevoelens niet serieus nemen.
Wat ik wel ook doe is een beetje verdelen tegen wie ik klaag. Dus ik kies bewust iedere keer een andere of juist dezelfde vriendin uit om te klagen. Zodat het niet teveel op een persoon komt te liggen, want anders wordt t idd wel heel erg one issue.
4 likes
Weet niet goed waar ik dit moet plaatsen, maar ik post hier wel eens, dus ik kies even deze plek, sorry als het verkeerd is gepost!
Baal enorm van mezelf, want zit weer in mn hoofd en ben zo teleurgesteld in mezelf .Super dom dus en ik schaam me ook enorm naar virendinnen toe, want had beloofd het niet meer te doen, maar toch gebeurt het. Moet mezelf even een schop onder mn hol geven of toch echt mn schaamte opzij zetten en opnieuw hulp gaan zoeken.
2 likes
Ik herken zoveel in wat je schrijft. Ik heb zelf heel erg lang boulimia gehad en het is zo moeilijk om dat te doorbreken. Gek genoeg is mijn zwangerschap mijn redding geweest, omdat ik toen dacht âoh well ik word toch dikâ en mijzelf alles gunde. Al snel ontdekte ik dat het daardoor ook veel minder boeiend wordt (al was dit natuurlijk een proces met vallen en opstaan) Heb je zelf een beetje een idee van je valkuilen? Ik heb destijds een lijstje gemaakt van alle dingen die ervoor zorgden dat ik een eetbui kreeg. Dat inzicht hielp mij enorm. Ik weet natuurlijk niet wat bij jou de precieze oorzaak is, ik heb zelf een pest verleden en een verstoorde relatie met eten. Dat eerste kan ik niet oplossen maar dat tweede wel. Ik kan je het boek âthe fuck it dietâ echt aanbevelen. Je mag me altijd een pb sturen!!
1 like
Oh dat lijkt me idd heel moeilijk, ik heb niet echt eetbuien, maar bij bepaald eten word ik zo ontzettend onrustig dat het eruit moet, misschien dat je dat gevoel herkent. En ik moet eigenlijk een manier vinden om niet in paniek te raken ervan. Misschien moet ik dat boek eens lezen, thanks voor de tip! En super lief aanbod ook 
Ja absoluut, heel herkenbaar dat gevoel! Uiteindelijk kwam ik er achter dat er eigenlijk niet zo gek veel gebeurde als ik het gewoon âbinnen hieldâ, maar het is bizar dat ik pas tijdens mijn zwangerschap van mijzelf accepteerde dat ik daardoor misschien iets zwaarder zou worden. Niet gebeurd ook trouwens, ik was heel snel terug op gewicht. Is het bij jou dan vooral de angst om aan te komen?
Ja inderdaad heel erg de angst om aan te komen, het is nu in de lockdown ook een stuk erger, omdat ik enorm bang ben om grapjes te krijgen met âhaha coronakiloâs!â, niet dat dat zo is, maar omdat het gewoon kutgrapjes zijn die me echt triggeren. Wel fijn dat het bij jou nu veel beter gaat! Ik hoop ook echt dat je dat vast kan blijven houden, want die strijd is zo vermoeiend
Dat gevoel dat jij nu hebt op je werk herken ik enorm. Dat had ik tot een paar maanden geleden ook, inclusief de gedachte om daarmee naar een psycholoog te stappen. Ik heb spijt gehad dat ik die stap niet eerder heb genomen, want bij mij heeft die onzekerheid uiteindelijk tot een burn-out geleid. Toen ben ik alsnog bij een psycholoog beland.
Als jij het gevoel hebt dat onzekerheid je in de weg zit en denkt dat een psycholoog je daarbij kan helpen, dan kan ik je alleen maar aanraden om dat in gang te zetten. Er is niets beters dan investeren in jezelf toch?
Like voor de herkenning. Heb geen concrete tips, maar wil wel even zeggen dat de erkenning die je eraan geeft (âik merk dat ik dit weer meer/vaker doeâ) al een hele goede stap is! Zet m op
1 like