Oh wat triest en verdrietig… sterkte
2 likes
Push jezelf niet tot het uiterste! Als je nu al goed aanvoelt dat je rust nodig hebt probeer hier, zoals hierboven gezegd, op te anticiperen. Ik weet niet of het lichamelijk of mentaal is waar je aan onderdoor gaat maar op den duur gaat dat allemaal door elkaar lopen. En als je door gaat denderen ben je straks veel verder van huis. Iig al heel fijn dat je partner je hierin wel steun kan bieden, dat scheelt gelukkig een beetje. Maar echt zet jezelf op één. Niet je werk, of andere zaken. En als jij op de rem moet, al is het op kosten van je baas dan is dat zo. Zijn ze ook voor verzekerd als het goed is.
1 like
Ja, ik vind het wel lastig om het via de bedrijfsarts te doen omdat ik dit dan moet aankaarten bij mijn leidinggevende. De relatie daarmee staat al wat onder spanning. Ik hoef natuurlijk niet alles met haar te delen maar ze gaat dan ook wel speculeren. Heb geen zin in nog meer een gespannen sfeer. @TanteBetje maar misschien is de huisarts wel een goed idee. Alleen ik heb niet het idee dat ik een soort hulpvraag heb maar gewoon even behoefte aan rust en ruimte om wat dingen voor mezelf op een rijtje te zetten. Maar misschien wel fijn om een keer met iemand van buiten af het erover te hebben.
@Krelis bedank voor je lieve reactie! En hierboven natuurlijk ook
7 likes
Ik zou dit sowieso eerst met je huisarts bespreken. Die heeft mij destijds geholpen om bij de bedrijfsarts aan te geven dat ik arbeidsongeschikt was wegens (psychische in mijn geval) ziekte. Anders had ik met heftige PTSS-klachten diezelfde maand alweer moeten werken, althans dat gevoel gaf de bedrijfsarts mij, terwijl ik met hulp van mijn huisarts pas na acht maanden ben gaan re-integreren, toen was ik daar pas écht weer klaar voor.
Maar eigenlijk heb je je hulpvraag hierboven toch al aangegeven.
“Ik merk dat ik al langere tijd op mijn mentale reserves teer en dat die nu beginnen op te raken. Ik pieker veel, slaap slecht en heb moeite om mentaal tot rust te komen, vooral rondom werk en toekomstkeuzes. Ik wil graag bespreken wat ik nodig heb om weer ruimte en rust te krijgen en te voorkomen dat ik vastloop.”
7 likes
Ik haal even dit oude topic naar boven, maar het gaat al een tijdje niet zo lekker met me en ik weet eigenlijk niet hoe het komt of of iemand het herkent.
Het grootste ding in mijn leven is eigenlijk mijn werk. Zoals de meesten van hier wel weten werken in de journalistiek wat ik vaak heel erg leuk vind, maar het is ook vaak heel erg eenzaam. Avonddiensten en weekenddiensten in eentje, waarbij je toch vaak op de bank of in bed belandt, veel snoepen of eten afhalen en een slecht slaapschema.
Een tijdje geleden heb ik een vast contact gekregen en is mij een nieuwe functie beloofd waarin ik een soort teamleider zou zijn maar puntje bij paaltje is hier eigenlijk niks van waar gekomen en zit ik nog steeds als een soort klik en tikslaaf de hele dag achter de computer. Ik solliciteer wel op andere dingen, binnen en buiten het bedrijf, maar ik word eigenlijk nooit uitgenodigd voor een gesprek.
Ik heb de leegtes geprobeerd op te vullen met vrijwilligerswerk, eerst met ouderen en mensen met een beperking en nu met kinderen en jongeren, dat vind ik allebei leuk, maar dat is maar een paar uurtjes per week, wat een logisch is aangezien ik nog 40 uur werk, maar daarmee is het dus niet allemaal helemaal opgelost.
Daarnaast komt ook nog het feit dat ik slecht slaap, vaak buikpijn heb, niks meer leuk vind dat er op tv is, geen enkele hobby kan volhouden etc. Mijn e-reader staat vol boeken, ik heb 100 puzzelboekjes, diamond paintings etc maar ik doe gewoon helemaal niks behalve op bed liggen en scrollen.
Ik voel me verder absoluut niet somber, op kantoor werken vind ik superleuk, ik doe veel leuke dingen met vrienden en vriendinnen zoals pubquiz, dagjes weg en borrelen maar ik heb gewoon heel erg vaak het idee, van is dit het nou?
Ik ben ook single en heb geen kinderwens en ga door mijn hoge studieschuld waarschijnlijk nooit een huis kunnen kopen, dus daar zit ook niet meer groei
Ik weet niet echt wat ik wilde met deze post, ik vind het vooral fijn om het even voor mezelf op een rijtje te zetten en ben wel op zoek naar herkenning eigenlijk.
8 likes
Voel je je eenzaam? Want dat is wat ik tussen de regels door misschien lees: eenzaam en daardoor in je vrije tijd weinig zingeving? Je werk geeft je wel energie en misschien zingeving en je vrijwilligerswerk ook, klopt dat? Misschien kan je onderzoeken of het daar iets mee te maken heeft en zo ja, daar meer in zoeken en als dat niet lukt, dat hulp bij zoeken?
Edit: ik herken dit gevoel namelijk heel erg, misschien had ik daar mee moeten beginnen. Voor mij hielp het om meer passie te vinden, in mijn geval was dat een teamsport graag doen en daar vrijwilliger te worden. Dat heb ik ook leuke nieuwe contacten gevonden.
2 likes
Dit was mijn laatste werkdag voor mijn vakantie en ik merk dat ik super onrustig ben. Ik kan mij gewoon niet ontspannen en ik sta strak van de adrenaline. Mijn hoofd gaat ook alle kanten op en ik heb gewoon geen rust of focus.
Het helpt ook niet echt dat ik de afgelopen maanden het kneiter druk heb gehad. Daarnaast heb ik nog iemand moeten inwerken. En vandaag heb ik te horen gekregen dat mijn achtervang zich langdurig heeft ziek gemeld (zat er wel aan te komen. En ik heb haar vandaag nog even gebeld om haar gerust te stellen. Want ze heeft een groot verantwoordelijkheidsgevoel en ik wist dat ze zich hier schuldig over ging voelen. Maar ziek is ziek en onze leidinggevende mag dit lekker oplossen)
Dus ja, ik heb het idee dat instortingsgevaar kneiter groot op mijn voorhoofd staat. En daar heb ik geen zin in.
2 likes
Ik denk dat het advies wat je je collega hebt gegeven ook aan jezelf mag geven als dit gevoel over een paar dagen er nog is. Super rot wel en niet makkelijk om te erkennen dat je te diep bent gegaan en je er niet van terug veert zoals je misschien gewend bent.
5 likes
Dit klinkt echt wel naar en heftig. Ik zou het wel serieus nemen en niet zo door blijven gaan. Je zou kunnen overwegen om een preventief consult aan te vragen bij de arbo-arts. Die kan dan met je meedenken wat de beste volgende stap is.
1 like
Als je tijdens of na je vakantie niet voldoende uitgerust bent: arbo arts en eventueel zelf ook ziek melden! Beter nu kort ziek moeten melden om verder op te laden dan over een poos inderdaad ook langdurige klachten ontwikkelen. Ik hoop dat je een fijne vakantie gaat hebben 
1 like
Ik neem het wel serieus en ik ben ook blij dat ik nu even twee weken vrij ben.
Het enige waar ik een beetje bang voor ben, is dat ik de tik krijg wanneer ik even niet hoeft te werken. Ik ben constant aan het hollen en nu ik eenmaal stilsta, ga ik het voelen.
Na ja, ik kijk na mijn vakantie hoe en wat. En hopelijk is het dan weer rustiger op het werk. Zo niet, trek ik aan de bel bij mijn teamleider
4 likes
Heb je leuke plannen gemaakt voor je vakantie? Ik hoop echt dat je kunt ontspannen en bijtanken ook vooral!
2 likes
Ik ben sowieso aankomende week een weekje weg. En de week erop even de boel rustig thuis verwerken
2 likes