Wat verdrietig. Ik ben het eens met @lightbox, ik denk dat er vaak te licht over gedacht wordt. Je hond kan echt je beste vriend zijn en is er altijd voor je, zo waardevol dus heel logisch dat het verdriet heel groot is. Heel veel sterkte 
2 likes
Heel veel sterkte 
Blijft ontzettend moeilijk om een hond te verliezen hoe oud ze ook zijn.
2 likes
Mijn hond van 16,5 was sinds vorige week zaterdag ziekig en had echt last van dunne ontlasting en gaf na elke maaltijd alles weer over. Zelfs gekookte kip ging niet goed en uiteindelijk was zijn eetlust ook weg. Heb echt in de rotzenuwen gezeten maar thank god is hij sinds woensdag weer de betere kant op gegaan (gekookte witte vis is ook een top alternatief op rijst en kip) en heeft hij sinds vandaag weer normale ontlasting 
Ik vind deze fase van hem echt zo moeilijk. Je weet dat de leeftijd erg hoog is en dat de komende maanden gewoon allemaal cadeautjes zijn. Afgelopen januari ook nog op de spoed geweest en toen had je mij echt niet kunnen wijsmaken dat hij er nu, 7 maanden later, nog zou zijn in relatief goede conditie. Ik probeer er niet te veel aan te denken maar zijn naderende einde hangt echt als een soort donkere wolk boven mijn hoofd en ik vind het zo verschrikkelijk moeilijk. Dat beestje heb ik sinds mijn 14e en hij heeft alles meegemaakt en mijn leven draait ook gewoon echt om hem. Als dat weg valt raak ik denk ik echt in een soort gat? Zag op internet dat dit een soort voorloop is op de ārouwā en dat deze tijd lastiger en zwaarder is dan dat het straks daadwerkelijk voorbij is. Zou komen omdat de onzekerheid van wanneer en hoe zo groot is. Dus daar houd ik me dan maar aan vast. Hopen dat hij nog even meegaat 
Foto van vorige maand nadat hij kappertje had gepakt als bonus :
17 likes
We hebben hem vannacht om 2:00 laten gaan 
7 likes
Och toch 
Heel erg veel sterkte!
2 likes
Ohnee 
toch onverwacht snel gegaan. Heel veel sterkte
2 likes
veel sterkte
2 likes
Heel veel sterkte
1 like
Wat verdrietig, gecondoleerdā¦
Een paar maanden geleden ben ik mijn oude hondje van 15 verloren en de eerste paar weken was ik echt helemaal kapot ervan, die hevigheid had ik niet verwacht. Ik hoop dat het voor jou wat meevalt, maar schrik dus niet als je je eerst juist nog slechter voelt, dat is ook normaal en gaat ook weer voorbijā¦
@ShmaptainShmerica hoe gaat het nu met jou?
2 likes
Nog steeds af en toe tranen maar het gaat verder wel 
Ik was bij mijn vorige hond maanden zĆ³ intens verdrietig en was een beetje ābangā dat het nu weer zo zou zijn maar het valt mee. Dat ligt niet aan de hond want hield van allebei natuurlijk evenveel maar ben nu zelf een stuk ouder en deze hond was al jaren een zorgenkindje, dus het was goed zo. Heel lief dat je het vraagt. Hoe gaat het met jou inmiddels?
1 like
Mijn hond springt als ze los is soms tegen mensen op die haar aandacht geven. Heel vervelend en zo moeilijk af te leren. Hebben jullie hier ook last van en hoe gaan jullie hiermee om?
Wel āfijnā dat de rouw iets minder intens was deze keer. Elk verlies en moment van verlies heeft weer zijn eigen karakter inderdaad.
De hevige emoties zijn bij mij inmiddels ook wel gezakt. Maar het gemis blijft wel groot, ik was zo dol op die hond. Online kwam ik de term āsoul dogā tegen, een hond waarmee je een bijzondere connectie hebt. De hond die ik nu verloren ben was dat voor mij, we hoorden echt bij elkaar. Zonder hond vind ik het leven wel saaier dus we zullen over een tijdje wel weer eentje in huis nemen, maar ik weet ook dat het niet zo snel weer hetzelfde zal zijn.
2 likes
Dank voor alle lieve reacties! Het zat er aan te komen zoals ik al zei, maar toch ging het ineens heel snel. Heel toevallig zou ik die nacht bij mijn moeder logeren en nadat ik zijn laatste wandeling had gelopen ging het binnen twee uur helemaal bergafwaards. Moeder had al aangegeven dat hij sinds de avond ervoor eigenlijk al geen trek meer leek te hebben (maar dat was voor hem nooit echt een goed meetstuk, hij was namelijk een hondje dat alleen maar lekkere dingen wilde hebben) maar toen hij zelfs niks meer wilde met leverworst sloeg de paniek toe. Op hetzelfde moment maakte hij wat trilbewegingen met zijn hoofdje en binnen de kortste keren kon hij niet meer lopen. Snel de spoedarts gebeld en toen naar het dierenziekenhuis gegaan waar hij is ingeslapen. Tijdens de rit er naartoe lag hij al met zijn hoofdje in mijn schoot en bij de dierenarts aangekomen lag hij ook al vrij snel met zijn hoofdje op tafel te wachten. En dat is echt niks voor hem, hij haat autorijden en al helemaal de dierenarts dus het feit dat hij vrijwel geen tegengas gaf zegt wel dat hij echt op was. Hij kreeg zijn prikje maar hij was eigenlijk met nog geen 40 seconden weg gelukkig is zijn moment van gaan heel vredig geweest maar ik ben er echt ziek van. Had hem graag ook nog even willen zien in het crematorium, maar dat werd ons afgeraden vanwege de temperaturen en het feit dat de lichaampjes best snel kunnen veranderen na overlijden.
Het is echt vreselijk en ben megaverdrietig, maar ik hoop dat hij zijn rust heeft gevonden
6 likes
Mān hond heeft voor de vierde keer ofzo in een paar weken tijd mega spuitpoep (ik ga nu een potje inleveren bij de dierenarts om te testen op Giardia). Echt zielig 
ik was al eerder bij de dierenarts geweest natuurlijk maar we hadden eerst andere dingen geprobeerd (dubbel ontwormen en vezels).
Maarja, ze heeft dus vol over mān planten in de tuin heengekakt 
goor maar ook moeilijk volledig op te ruimen?? En dat is met een eventuele parasiet juist wel heel belangrijk toch?
Sorry niemand zit hier op te wachten maar ik wilde mān vrienden zonder hond er ook niet mee lastig vallen
Edit: mensen die ervaring hebben? Waren jullie er in een keer vanaf of steeds last van herbesmetting? Ik vraag me echt sterk af hoe ik het hele huis en onze tuin vrij van die parasiet kan krijgen als het zo hardnekkig is als het internet mij vertelt.
2 likes
Hmm er kwam geen Giardia uit de test. Op zich fijn!! Maar de vraag blijft wel wat er dan wel aan de hand is. Ik vind het zelf wel een vreemd verschijnsel namelijk. Ze had twee maanden terug voor het eerst last: toen was ze duidelijk misselijk en wilde ze ongeveer een dag lang niet eten, en hoorde we haar maag/darmen heel luid rommelen. Haar ontlasting was toen redelijk normaal gek genoeg. Vijf dagen later had ze het weer (weinig eetlust en rommelende maag/darmen), en toen had ze geloof ik wel echt heel heftige diarree. Weer ongeveer een week later wƩƩr geen eetlust, rommelende maag en diarree. Toen zijn we langs geweest, is ze nagekeken en hebben ze iets gegeven tegen maagpijn, moesten we dubbel ontwormen en extra vezels geven. Van de week hoorde ik haar maag/darmen maar was er verder niets aan de hand en nu, zes weken na dat consult, dus weer zo diarree (ze heeft wel gewoon gegeten en ik heb haar maag/darmen niet gehoord). De opties die ze nu geven zijn probiotica of op consult komen en antibiotica - de assistent raadde het eerste aan en ik neig daar ook naar/heb gezegd dat we dat gaan doen. Maar als het NOG een keer gebeurt lijkt verder onderzoek mij wel logisch? Toch? Is er toevallig iemand die dit wel eens heeft meegemaakt?
Heb je voor giardia wel 3 opeenvolgende dagen 
opgevangen?
1 like
Nee, alleen van die heftige diarree van vandaag! Het was wel een Antigentest (Giardia SNAP test), ik zie op internet dat die gevoeliger is dan de flotatietest. Dus misschien hierbij niet nodig?
Maar wel een goeie om nog te bespreken als ze nog een keer zoān episode krijgt (of we opnieuw moeten testen op giardia om een vals negatief uit te sluiten).
Ik vind het zo vreemd dat het zo episodisch is ze lijkt elke keer Ć©Ć©n dag last te hebben en dan weer kerngezond. Op zich fijn natuurlijk, maar ik vind het zo raar. Omdat die diarree en haar klachten wel weer zo heftig zijn elke losse keer dat het niet gewoon iets verkeerds gegeten lijkt ofzo.
1 like
Die van mij heeft dat ook een hele periode af en aan gehad. Uiteindelijk kwam daar ook niet echt iets uit. Hij heeft een ander soort brok gekregen, niet eens vanwege zān buik, maar hier gaat ie wel veel beter op. En hij at altijd stiekem de vogel en kippenpoepjes uit de tuin en kreeg daar ook diarree van. Voelde spannender dan dat t eigenlijk was.
1 like
Ik vind dit eigenlijk helemaal niet zo zorgwekkend klinken, af en toe diarree. Misschien gewoon wat van straat gegeten?
1 like
Hmm ja ik vind het zorgwekkend omdat dit echt afwijkend is van wat ik de afgelopen 2,5 jaar van haar gewend ben. Ze heeft wel vaker diarree, is echt wel eens een beetje misselijk geweest oid en ze eet wel eens wat van de straat, maar dit heeft ze nog nooit op deze manier gehad. Nu is het in relatief korte tijd een paar keer eenmalig echt heftige/waterige/spuitdiarree (dat heeft ze hiervoor nog nooit gehad). Maar misschien ben ik met 2,5 jaar toch nog een relatief nieuwe hondeneigenaar en is dit normaal inderdaad. Ik hoop het voor haar. Dat ze (ook) tijdens zoān episode niet volledig letargisch is ofzo maakt ook wel dat ik mij niet Ć©cht ernstig zorgen maak. Maar ik wil ook niet laconiek doen en dat ze een heel tijd met iets vervelends rondloopt.
@Snork gelijkaardig als wat ik beschrijf? Hebben jullie nog aanvullend onderzoek gedaan, of is het gewoon min of meer vanzelf overgegaan voordat jullie dat hebben gedaan?
1 like