Ik heb een paar jaar geleden een hond geadopteerd terwijl we al een kat hadden. De kat is doof en de hond getraumatiseerd, dus wellicht niet het beste voorbeeld haha. Onze hond kon bij zijn pleeggezin erg goed met de katten, hoe onze kat reageert op honden wisten we niet (al was hij bij het huisbezoek van pleeggezin niet per de geïnteresseerd).
Eenmaal thuis was onze hond erg bang en heeft een tijd achter de bank geleefd. Voor beiden wel de ideale mogelijkheid om elkaars geur op te nemen. Toen ze elkaar voor het eerst zagen wilde de hond graag met de kat spelen, maar onze kat wilde dat niet, ging meppen
Dus weer een stap terug, maar blijkbaar heeft dat onze hond wel wat meer gedasn dan we dachten, want zodra de kat te dichtbij kwam wilde hij weleens een hap geven.
Nu gaat het al stukken beter, maar als de hond nerveus is, blijven we nog wel voorzichtig. Wanneer we niet thuis zijn houden we ze dan ook apart. Niet per se een succesverhaal dus, maar een kat is zo kwetsbaar vergeleken met de kaken van een hond, dat we liever wat te voorzichtig zijn.