Mijn oma had een 16 jarige kat die heel chagrijnig was, moeilijk liep en zich niet liet aaien. Oma is begin maart overleden, 4 dagen nadat ik de sleutel van m’n huurhuisje kreeg. Ik ben afgelopen vrijdag hier echt gaan wonen en de kat is toen, nadat die eerst bij de dierenarts is geweest, bij mij in komen wonen.
De dierenarts denkt dat de kat artrose heeft en daarom krijgt ze nu 1x per dag pijnstillers door haar natvoer. En jeetje wat een wereld van verschil nu al! Waar ze eerst alleen hele dagen in de mand lag en angstig verstopte zodra er bezoek kwam, is ze nu veel levendiger en laat ze zich aaien. Mocht net zelfs achterop de rug bij haar staart aaien (eerste krabte ze je al als je er naar keek). En nu zit ze gezellig zo bij mij op de bank 
Ik zag er eerst wel tegen op om haar in huis te nemen omdat ik katten gewend ben waar je mee kan knuffelen enzo, maar denk dat we wel aan elkaar kunnen wennen. En wie weet voelt ze zich straks nog zo goed dat ze zich laat knuffelen haha.
of dat ze de dieren naar boven nemen en er voor haar bed weer een dode muis lag. Nu was ik er maandag en lag er oneens bloed op de grond. Dus er zal nu ergens een gewond muisje verstopt zijn die ze nog niet had gevonden 
ze moeten nu een bandje met een belletje om, hopelijk helpt dat.