Dank voor jullie reacties! Ik denk dat we dat stiekem ook al wel wisten, maar heb het er toch erg moeilijk mee. Ik wilde niet dat ze alleen zou zijn als wij weg zijn en in de beginjaren had ze fijn kattengezelschap, maar het was duidelijk een inschattingsfout 
Ze is zo lief, echt een schootkatje en had meteen het gevoel dat ze bij ons hoorde toen ik haar online zag. Zit nu ook te janken bij het idee dat ze weg moet, maar het moet wel leuk zijn voor beiden. Ze is nu ook wat bangig rond onze kat en onze kat durft niet echt te spelen als ze in de buurt is. Dat zal over een paar weken of met een extra kitten vast niet beter zijn. Er is alleen rust als ze allebei slapen. Contact leggen gaat ook moeizaam, want kitten is natuurlijk wilder en wil erg graag vriendjes zijn. Dat is ook sneu voor het beestje.
Bij een vriendin gaat het wel goed met 2 nieuwe kittens, maar elke kat is natuurlijk anders. En voor onze kat is het ondertussen natuurlijk lang geleden dat ze een leuke ervaring had.
De opvang zegt dat een 2e kitten dus kan helpen (dan heeft ze meer rust) en dat ze nu nog bezig is om haar positie duidelijk te maken aan de kitten en dat we te voorzichtig zijn. Ze willen sowieso niet dat ze alleen hier blijft. Er was pas 1x eerder een kat teruggebracht, dus het voelt echt alsof we iets verkeerd doen. We willen niet zomaar met een 2e kitten gaan proberen, dat is alleen maar meer stress en emotie als het alsnog niet werkt.
Heeft iemand misschien nog tips?
) slaapt Zoë grotendeels naast me aan de bovenkant van de dekens. En per nacht draait ze ook een paar keer om. Als ik wakker word check ik altijd of ze nog ademt haha en eerst lag ze met haar koppie richting m’n benen. Later ineens andersom alsof ze de kleine lepel was hahaha. Echt m’n hart 
