Wat spannend!
Mijn verhaal
Ik heb een aantal jaar geleden mijn neustip laten verkleinen. Ik had “teveel” vlees in mijn punt, een bolletje haha. Heel gek want iedereen in de fam heeft juist kraakbeen/puntige neuzen.
Het paste gewoon niet bij mijn gezicht (verder heel smal en petite) en was uit proportie. Beste beslissing ever!
Het enige waar ik spijt van heb misschien, is echt verder nog esthetisch mooi had kunnen maken, geen wipneus hoor, maar ik had nog een stapje verder kunnen gaan. Ik ben voor de verkleining “light” gegaan. Was missh toch ook bang voor een te groot verschil of reacties?! Nou wie weet ooit 
Het herstel: hangt natuurlijk enorm af van wat je laat doen, wordt er veel afgehakt/geschaafd om het even plastisch te zeggen, of meer “vet” verwijdering etc. Dan de verdoving: de een reageert daar heftiger op dan de ander. Bovendien; je slaapt niet super lekker, je ademt niet vrij en je eet niet zoals je normaal kunt doen. Dus je pakt minder goed je rust kwalitatief gezien, en dat zorgt dat je een beetje door ettert als je niet gewoon minimaal 1,5-2 weken rust pakt!
Het vertellen aan je omgeving; bij mij wisten de naasten het wel, ik zat er best mee en heb er heel lang over getwijfeld. Met een aantal mensen met wie ik close ben, toegelicht en alleen maar begrip ontvangen. Een aantal naasten waarvan ik weet dat die kritisch waren, heb ik het als een “recht toe recht aan” verhaal verteld. Zo van: hey ik wil je iets vertellen, vind het wel lastig want ik weet hoe je ertegenover staat. Heb mijn keus al gemaakt dus liever geen pushback hoe goedbedoeld ook”. Ja sorry ik had er gewoon geen zin in. Ik heb er 10+ Jr over nagedacht, op mijn 19e was ik het proces al eens gestart en toen teruggetrokken dus nee mijn besluit stond vast. Op werk heb ik het niet verteld maar tipje misschien heb je er iets aan, als je wel verwacht dat mensen iets opvalt:
ik had mijn haar gesteild (normaal krullen, deed ik nooit) en mijn make up heel anders gedaan op dag 1 op werk. Je hebt dan ook de zwelling nog, dus mensen keken een beetje van, “joh er is iets heel anders aan je maar ik kan niet thuisbrengen wat, ja je kapsel he?” Hahah ik werkte destijds in een niet zo fijne/prettige (lees: roddelachtige onveilige) omgeving dus had daar ook geen behoefte aan. Had dus gewoon vrij genomen (had vak. dagen over dus prima zo).
Heel verhaal hopelijk heb je er iets aan…
veel succes!
Als je nog vragen hebt, laat gerust weten