Soms ben ik me er opeens heel bewust van dat ik op een trap loop, en dan weet ik niet meer hoe het moet
Alsof ik dan het ritme kwijt ben en niet meer snap dat je benen om en om bewegen.
Dat zal het inderdaad zijn geweest, we hadden aan het begin van de week een stroomstoring. Vond het al zo gek dat hij ineens veranderd was.
Nee joh voel me echt nog 18 en ik doe maar wat in het leven. Hoe voel je je als echte volwassene dan
Ik voelde me op mijn 21e echt mega volwassen. Plottwist: dat was ik dus echt alles behalve. ![]()
Voel me nu ik de 30 nader en mijn zaakjes echt beter op orde heb pas echt volwassen.
34, een eigen bedrijf, getrouwd, koophuis, tweede kind op komst en ik denk soms nog steeds dat ik een tiener ben.
Er werd me laatst uitgelegd dat mijn AOV duurder is geworden o.a. doordat ik ouder ben geworden en het risico op bepaalde ziektes dus toeneemt en toen dacht ik echt: âouder geworden!? Ik ben pas- ohâŠâ
Geen 20 meer. ![]()
![]()
Het grappige is dat ik vroeger iemand van mijn leeftijd en positie wel als volwassen zag en dat nu pas denk bij mensen die weer ouder zijn. Maar volgens mij verschuift dat gewoon mee tot je op je 80e denkt ânee, zij van de overkant is 93 die is pas Ă©cht volwassenâ.
Echt totaal niet volwassen gevoel. Ik denk nog als ik nu een kind zou mogen krijgen: huh nee veeel te vroeg, ben zelf nog een half kind (ben bijna 31)
Sinds ik mijn kat heb wel, ze moet en zal als eerste beneden zijn. Ze snijdt me gerust af
Ik voel me de afgelopen weken wel veel vaker echt volwassen dan voorheen. Sinds ik een veel verantwoordelijkere baan heb. Ben benieuwd of dat ook went en dan het gevoel van jong en onbezonnen zijn weer de overhand neemt.
Ik heb ook best veel mensen om me heen die niet de situatie hebben die ik heb (getrouwd, koophuis, kind, eindverantwoordelijkheden op werk) wat misschien ook wel invloed erop heeft.
Tegelijk ben ik vandaag gewoon dronken geworden op een werkborrel en heb ik na een overleg geappt of ik het goed deed dus ja das ook niet echt volwassen.
Gewoon in de loop der jaren. Maar ligt ook heel erg aan de mensen om mij heen. Zit nu voor werk een aantal weken samen met een groep die allemaal jonger zijn, daardoor voel ik me nu heel erg oud en volwassen. Bij mân vorige werk was ik de jongste en had ik dat dus niet.
Toen ik een huis ging kopen, ging trouwen en nu ik elk moment een baby op de wereld kan zetten voelt het elke keer weer alsof ik een groot toneelstuk opvoer. Doe volwassen dingen maar voel me echt nog veeel jonger. Mindfuck soms. Ben bijna 30.
Denk steeds dat mensen me als tienermoeder zien, maar ben toch echt 30+ đ«
Same ![]()
Kijk jij ook wel eens je eigen stories terug van de afgelopen maanden?
- Ja, dit doe ik ook soms
- Nee
- Nee, maar ga ik nu wel eens doen
- Nee, ik deel geen stories
- Nee, ik heb geen Instagram/social media
0 stemmers
Ik vind dit soms zo fijn om te doen, allemaal herinneringen aan vaak leuke dingen đ„č
Je bent jarig en krijgt een envelopje met geld als cadeau.
Wat doe je over het algemeen?
- Je stopt het geld in je portemonnee bij je andere geld en gebruikt het voor gewone zaken als boodschappen etc.
- Je houdt het geld apart en koopt er op een bepaald moment iets speciaals van.
- Anders
0 stemmers
Ik voel me eigenlijk volwassen sinds ik risico en gevaar zie. Vroeger stapte ik dronken in een reuzenrad in Bulgarije met twee jongens die ik nooit eerder had ontmoet.
Nu zou ik denken oei misschien niet handig
Bij mij kwam vermogen om dat in te schatten echt heel laat. Het was wel een hele stijle leercurve want ben echt ineens volwassen geworden en vind het wel jammer want ik maak veel minder mee en minder lol. Volgens mij ben ik heel saai nu.
Ik voel me nog te vaak alsof ik de volwassene speel, haha.
Ik kan ook echt op willekeurige momenten denken kijk mijn eens volwassen zijn, gister nog. Ik liep in mijn kantooroutfit (pantalon, nette trui en laarsjes met hak) met mijn mooie/nette werktas naar de auto en dan kan ik me ineens heel âgrootâ voelen zeg maar. Alleen toen kwam ik thuis en bleek ik lekkage te hebben en dan wil ik het liefst eerst mijn vader bellen voor hulp en voel ik me weer een klein kind.
omg droom
Ik weet niet of er in mijn hoofd wat mis is, maar enerzijds leef ik prima mijn volwassen leven, genoeg shit meegemaakt om mee te dealen, serieus werk, genoeg verantwoordelijkheden, die ik ook heus wel voel; en toch voel ik me niet per se anders/ouder/meer volwassen dan 20 jaar geleden? En als ik ergens lees dat ze âjonge vrouwen tussen de 22-32â zoeken dan denk ik dat ik daarbij hoor, maar daar hoor ik al meer dan 5 jaar niet meer bij. ![]()
Edit: ja @kali hier heb je wel helemaal gelijk in. Ik sprak laatst een 18-jarige en toen vroeg ik of ik haar de week erna kon bellen en toen zei ze: âjij mij bellen, ewwwwww, ik neem nooit opâ. En toen dacht ik: oke ja jij bent echt nog een puber. ![]()
Ik zit hier als passenger princess uit het raam te staren tijdens een lange autorit en dit allemaal grondig te overdenken en wat ik dus wel heel volwassen vind: ik ken mezelf veel beter dan 20 jaar geleden en dat is echt zo prettig. Ik heb ook minder schaamte en meer zelfliefde, ik vind mezelf nu een leuk mens, haha, en dan denk ik soms: had ik dit maar 15-20 jaar eerder gevoeld, maar dat kan dus denk ik niet. Maar juist omdat ik meer content ben met mezelf kan ik mân âinner child/het vrolijke kindâ er makkelijker uit laten komen en dat is toch heerlijk soms.
Ik voel me ook niet per se een puber, ik ben in die zin wel een oud wijf dat ik me erger aan pubers met fatbikes of pubers in t ov die veel te luid en irritant zijn.
Maar het is meer dat ik me gewoon net zo voel als toen ik 23 was ofzo. Ik ben net veertig. En ik heb een verantwoordelijke baan, maar daar doe ik voor mân gevoel ook maar wat en ik heb een koophuis en een kind. Alleen alles wat met verantwoordelijkheid te maken heeft vind ik nog steeds spannend, zoals bijvoorbeeld een verbouwing die ik samen met partner moet regelen. Of de opvoeding van ons kind en hoe alles gaat op de basisschool nu bij hem en zo. Dan voel ik me soms zo dom en naĂŻef. En sommige andere mensen die âweten en snappenâ dat allemaal of kunnen in ieder geval goed toneel spelen.
Als ik men mijn vrienden van vroeger ben vervallen we trouwens wel gauw in de fase dat we veel samen deden (eind tienertijd, begin twintig) en dat is heel grappig. Ik zie ook echt wel dat het nu kalende veertigers zijn, maar ik ken ze ook nog op hun scooter met hun Nike air maxjes.
Ook op mijn werk heb ik soms dingen pas heel laat door voor mijn gevoel. Of weet ik soms niet wat ik moet doen. En toen mijn moeder en haar generatie veertigers waren, vond ik ze heel volwassen en oud. Terwijl zij dat ook toen niet zo voelde. Zij denk nu jeetje ik ben ineens een zestiger en dat klopt helemaal niet. Ik denk dat ik me gewoon zo blijf voelen tot mân tachtigste ![]()
Genoeg shit heb ik overigens wel meegemaakt in mijn leven, maar ik heb niet het gevoel dat ik ineens veel volwassener ben nu mijn vader is overleden oid.