Ah wat vervelend dat je zo’n nare ervaring hebt gehad. Ik denk eigenlijk dat je wel baat kunt hebben bij een goede bekkenbodemfysio. Die kunnen bijvoorbeeld ook inwendig littekenweefsel masseren. Ben je daar later nog eens geweest? Het is niet normaal om na zo’n tijd nog met klachten rond te lopen (vind ik) en die gyn is echt een eikel om zo met je om te gaan!
Mijn baby is na 1 dag ook naar een ander ziekenhuis naar de NICU gebracht. Ik was dus een dag van te voren bevallen en verbleef een week in het ronald mc donald huis. Heb na 2 dagen bij de NiCU om kraamverband gevraagd en of er iemand was die me even kon checken, was mezelf helemaal vergeten en dat kraamverband van de kruidvat was natuurlijk veel te dun/smal die mijn vriend had gehaald. Uiteindelijk kwam er een verloskundige naar het Ronald Mc Donald huis. Gelukkig was alles goed want was mezelf compleet vergeten. Kon amper zitten maar moest (en wilde) toch uren aan zijn bedje zitten bij de NICU.
Er kunnen ook spieren losscheuren van de schaambot, maar dat schijnt zeer moeilijk vast te stellen te zijn.
Als je nog niet bij een bekkenbodemfysio bent geweest zou ik dat wel proberen. Die kunnen iig wel goed voelen of je te gespannen bent en hoe het met de spieren staat. Dat is wel nuttige kennis. Ik heb zelf verder geen goede ervaringen met hoe dan verder gaat. Er wordt alleen liggend gevoeld en dan is het dus alleen maar kegels doen. Verzakking kan zo dus gemist worden. Helemaal bij een gynaecoloog die met een speculum kijkt. Ik ben daar ook geweest en had hetzelfde gevoel. Huphup echostaaf erin, daarna speculum erin, huphup en klaar. Deed ook pijn, maar op mijn “au” werd niet gereageerd. Gelukkig kreeg ik wel waar ik voor kwam, dus was het de moeite waard. Bekkenbodemfysio’s doen dat wel heel anders. Heel rustig en zacht en alles aankondigen en toestemming vragen. Goed alle spieren voelen en je leren hoe aan te spannen en ontspannen.
En er zijn vast fysio’s die het beter doen en niet alleen een keer voelen en dan kegels opdragen. In het buitenland zijn er iig ook die je hele lichaam meenemen: houding, hoe je beweegt, ademt, hoe je buikspieren zijn.
Littekens zou je ook zelf kunnen masseren zodat ze wat soepeler worden. Daar zijn wel goede video’s over te vinden.
Sommige klachten zullen misschien nooit verdwijnen, maar er zijn wel manieren om er beter mee om te leren gaan en de klachten minder erg te maken.
Ik kan een erkende bekkenbodem fysio echt aanraden!!! Goed kijken dat je niet naar een bekkenfysio gaat.
En erg van die nacontroles ook. In mijn ziekenhuis doen ze ze zelfs telefonisch
.
Trouwens in BE krijg je pre en postnatale fysio vergoed! Echt zo fijn!! Dat motiveerde me om ook na een gewone normale bevalling toch een afspraak te maken. En ja ik had wel wat problemen her en der. Een juist te gespannen bb ipv te zwakke spieren. Nu ik dit weet kan je veel beter anticiperen en begrijpen hoe dat daar beneden allemaal werkt. Iedereen denkt snel ja ik ben slap daar beneden maar dat is heel vaak niet zo!
Ik houd van excel, cijfers, budgetten en maak daar een spel om het elke maand te halen. Ik anticipeer er wel op in zoals als het vakantie periode is heb ik een ander budget.
Niet leuk om overigens de stijgende lijn te zien in boodschappen, het is echt duur geworden.
Ja, mijn partner zegt altijd dat ik me niet aan het budget hou tot hij de boodschappen weer eens bestelt en tot de conclusie komt dat het idd gewoon niet meer te betalen is, dus “in theorie”
Ik wil het wel, maar omdat we elke maand gewoon uitkomen en ik niet het idee heb dat ik heel gek doe met boodschappen, voel ik niet genoeg druk om me er goed in te gaan verdiepen.
Door de weekse boodschappen probeer ik wel altijd rond het zelfde bedrag te zitten, maar in het weekend kijken we nergens meer naar. Echt vervelende eigenschap van ons beide.
Het lukt me gewoon niet om de weekend boodschappen ook vooruit te plannen.
Na twee miskramen heb ik enorme bekkenpijn. Heel maf want bij de eerste (niet doorgaande) zwangerschap had ik ook wat bekkenklachten vanaf week 9 (miskraam week 11) en dat vond ik al absurd vroeg, maar bij de tweede miskraam vrij kort daarop nergens last van. Na de miskraam ook niet direct, maar nu één menstruatie verder en ineens doet het PIJN. Het voelt heel erg zoals wat verder in mijn eerste zwangerschap (die wel goed ging) maar eigenlijk nog erger. Super raar. Iemand anders die dit postpartum of na miskramen (pas) had?
Ik ga een bekkenfysio zoeken maar dat vind ik een beetje spannend. Iemand ervaring? En hielp het snel?
O ik zie nu dat ik in het verkeerde topic zit. Dan maar een poll erbij.
Bekkenfysio hielp mij:
- Snel
- Langzaam
- Helemaal niet
0 stemmers
Ik heb wel bekkenklachten na de bevalling maar niet door bekkeninstabiliteit, dat is even de disclaimer haha. Maar al met een paar simpele tips van de bekkenfysio voor hoe te bewegen, had ik zó veel minder pijn. Echt al na het eerste consult. Dus zeker doen! En hier waren de wachttijden best lang dus zou ook alvast aanmelden.
Edit - met snel bedoel ik dus niet dat het weg was (I wish, ben er na 6 maanden nog zoet mee) maar wel dat ik snel verbetering merkte.
Dit ja, klachten bleven hele zwangerschap aan maar de behandelingen en oefeningen brachten altijd veel verlichting.
Ging jouw partner mee naar controleafspraken bij de verloskundige? Dus zonder echo
- Ja (bijna) altijd
- Vaker wel dan niet
- Vaker niet dan wel
- (Bijna) nooit
0 stemmers
Ik zou dat ook echt niet leuk vinden als hij niet mee zou gaan. Is toch ook gewoon zijn kind.
Ik vond het bij de tweede zwangerschap geen enkel punt dat hij niet mee ging en als ik (of hij) dat wel graag had gewild dan waren we ook samen gegaan. Eerste zwangerschap élke afspraak samen geweest. Tweede zwangerschap enkel de echo’s, intake en bevalbespreking. Ja het is ook zijn kind maar gelukkig blijkt dat uit veel meer dan enkel mee gaan naar afspraken.
Het was covid tijd en mijn partner mocht alleen mee naar de afspraak met de termijnecho, de 20 weken echo en een afspraak waarbij we de bevalling gingen bespreken. Bij alle andere afspraken belde ik hem op speaker. En dan maakte ik voor hem een filmpje van de echo (ik was medisch dus bij de gyn onder controle en elke keer een echo).
Vond ik wel erg jammer, maar ja het was niet anders.
Ja tuurlijk blijkt dat uit veel meer dan de afspraken, maar ik zeg toch ook dat ík het niet leuk zou vinden. Maakt mij niet veel uit wat een ander doet en prima vindt.
Hij ging bijna altijd wel mee, ook omdat hij het zelf fijn vond alle informatie te horen. Als het qua werk echt niet uitkwam, ging ik alleen en dat was ook prima. Bij de belangrijkst afspraken was er bij en omdat hij altijd wel moeite deed om er bij te zijn, was het ook prima als het een keer niet kon.
Corona, dus helaas was samen gaan niet altijd mogelijk/gewenst/toegestaan. 1e miskraam was sowieso al vreselijk maar dat partner niet mee was bij de 2e echo (die dus niet goed was) en bij de curretage zitten echt als verschrikkelijke herinneringen in m’n hersenpan.
Bij de eerste niet altijd vanwege covid, volgens mij alleen belangrijke afspraken, dus juist bij de tweede altijd meegeweest.
Hij is bij beide kinderen elke afspraak mee geweest. Heeft er geen een gemist