Hier moeten we nog uitvinden wat ons “ritme” wordt, met een baby van 4.5mnd die net is gestart op de opvang vind ik het nog niet fijn om baby ook in het weekend aan een oppas over te laten. Ergens in de komende maanden zal dat wel veranderen. In het weekend eten we meestal pas als baby naar bed is en dan bestellen we of kookt een van ons uitgebreid, dat voelt ook als mini datenight
1 like
ook een goeide!
1e keer was toen ze 2 maanden was (en wakker ook, was heel goed gegaan en ik was op 5 min fietsafstand) en vanaf 4 maanden elke week (maar dan ligt ze als het goed is in bed 
🫠), oppas is 14, maar ken ik wel al heel lang en alleen als ik in de buurt ben
Don’t judge.
2 likes
Oh en date night heb ik natuurlijk niet maar ik probeer wel elke week een filmavondje te doen met wat lekkers… als het lukt met het slapen. En tot nu toe is ze met afspreken met vriendinnen er gewoon bij geweest (op 2 keer na dat ik een feestje had, toen kwam mijn zusje en een x een vriendin van me)
1 like
Nouja date night is niet van toepassing voor mij, maar ik ben wel blij dat de ouders van mijn ex (de enige plek waar mijn kinderen tot nu toe nog kunnen gaan logeren, mijn ouders kunnen het niet en de contacten met mijn vrienden zijn niet dusdanig dat mijn kinderen daar kunnen/willen gaan logeren en ik wil dat ook niet op dit moment/deze leeftijd) ook wel nog steeds ervoor open staan om mij soms uit de brand te helpen.
Ik heb mijn kinderen natuurlijk maar de helft van de tijd dus ik plan alles wat voor mezelf is in de andere helft van de tijd. Gelukkig gebeurt het zelden dat ik iets moet regelen qua oppas want dat vind ik dan ook meteen best stressvol omdat ik aan mijn kant dus niet echt een netwerk heb.
3 likes
Ruim een jaar, maar was wel een ouder meisje al (en dus ook vrij duur haha) en kwam eigenlijk alleen als ze sliep.
Nu hebben we af en toe een pabo student, laatst ook even testje overdag gedaan met oppassen, want vind dat wel spannender. Overigens gevonden via een platform, maar wel eerst kennis gemaakt.
Ik ben echt nog elke dag blij dat we afgelopen jaar in de buurt van mijn familie zijn gaan wonen. Het is echt niet zo dat we nu heel veel avonden of nachten oppas hebben, maar vooral met de kleine dingen is er altijd wel een van mijn zussen die kan bijspringen. Ik zie een ‘vreemde’ niet zo zitten, maar ik heb een nichtje van 12 die wel heel graag zou willen oppassen als ze wat ouder is dus dat lijkt me een win-win situatie. Voor haar een zakcentje en voor ons wat vaker een avond op pad.
2 likes
Wij hebben wel een sociaal netwerk in de buurt dat af en toe oppast, maar we hebben toch ook een betaalde oppas (buurmeisje) ernaast gezocht omdat we ook niet steeds dezelfden willen vragen. We hebben nu een pasgeboren baby erbij en voorlopig laten we haar niet op twee kinderen tegelijk passen maar af en toe met alleen baby op stap kunnen is al fijn. En toen onze oudste klein was namen we regelmatig een dag vrij terwijl hij naar de opvang was en gingen we ‘‘s ochtends naar de film en daarna lekker lunchen en thuis een dutje doen als ‘date’.
1 like
Oh en ik heb straks als ik vakantie heb en niet hoef bij te werken/voor te bereiden ook de opvang doorlopen (dus 52 weken ipv 40), zo kom ik niet in de knoop met voorbereidingsdagen, maar heb ik dus straks ook een aantal dagen per jaar zonder kind als zij naar de opvang is. Voelt wel dubbel, maar wel goed voor mezelf denk ik
12 likes
Waarom voelt dit dubbel? Schuldig naar je kind omdat je dan “onnodig” je kind daar heen brengt of om een andere reden?
Ik werkte in het onderwijs en heb dit ook altijd gedaan, en vond het eigenlijk alleen maar voordelen hebben!
5 likes
Ja dat lijkt mij het ouderschap zoveel makkelijker en leuker maken. Ik had dit wel wat onderschat hoe pittig het soms is zonder familie in de buurt.
5 likes
Heel lekker toch! Ofja vind ik. Wij hebben bewust gekozen om beide 3.5 dag werken & die halve dag werk is overlappend dus de ander is vrij zeg maar. Hebben daardoor beide een dagdeel extra voor onszelf zonder baby, echt een winwin vind ik dat.
2 likes
Lijkt me zeker als single parent heel goed om wat tijd zonder je kind te hebben 
is voor iedereen goed, je bent meer dan ‘moeder van’ en tijd om even te kunnen doen waar je zin in hebt is heel nodig.
Bij mij is sinds de jongste naar school gaat donderdag mijn vrije dag (tot half 3). Ik ga dan even sporten en doe altijd wel wat huishouden of iets anders nuttigs, maar ik ga ook zeker op de bank chillen. Echt een heerlijke dag
14 likes
Bij mijn vorige baan had ik dat ook en vond het echt een cadeautje aan mijzelf. Heerlijk even de tijd voor jezelf en alles doen waar je normaal niet aan toekomt of juist helemaal niets.
Nu heb ik dat niet meer en soms zet ik dus een vakantiedag in om een dag voor mijzelf te hebben 
2 likes
Wij hebben dat ook hoor, 52 weken per jaar opvang. Ze gaan bij ons ook eigenlijk altijd, ook als ik vakantie heb (werk ook in de onderwijssector). Niet als we op vakantie gaan of een dagje weg natuurlijk, maar wel de overige dagen dat ik dan thuis ben. Heerlijk om dan even makkelijk zonder kind boodschappen te kunnen doen, maar ook om een dagje naar de stad te gaan zonder kind bijv.
4 likes
Zo’n goed idee! Ik heb een tijd 40 weken gehad in het begin, maar ik kon het echt niet goed aan om geen tijd voor mezelf te hebben in de vakanties. Dus toen laten uitrekenen en 52 weken was slechts 14 euro per maand duurder. Voor 14 euro koop ik graag wat vrije tijd. Onderwijs is een intense baan en ik heb die hersteltijd ook gewoon nodig. Ook is het handig om wat makkelijker met vrienden af te kunnen spreken en regeldingen/klusdingen te doen. Ik ben een leukere moeder met af en toe wat tijd voor mezelf. Dus vooral niet schuldig om voelen!
11 likes
Hier is het netto zelfs goedkoper om 52 weken af te nemen ipv 40, dus die keuze was snel gemaakt. Mijn dochter gaat ook bijna altijd in de vakanties naar de opvang. Zij heeft het daar heel erg naar haar zin en wij hebben even tijd voor onszelf.
3 likes
Wij hebben een issue met onze zoon van 13. Hij is tijdens het voetballen, trainen en wedstrijden, enorm driftig. Schopt tegen de borden, snauwt tegen zijn team en loopt geregeld woest van het veld.
Behalve keer op keer uitleggen dat dit niet mag etc, wat zouden jullie nog meer hiermee doen?
2 likes
Een manier vinden hoe wel om te gaan met deze gevoelens? Dus om het eruit te kunnen gooien met bijv hardlopen of kickboksen ofzoiets. En samen een manier vinden hoe ermee om te gaan op het veld, als hij het voelt opkomen dat hij dan even wat gaat drinken bijv of even op een andere manier een pauze neemt om tot zichzelf te komen.
Hij kan daar vast over meedenken, wat voor hem prettig zou zijn. Samen de bron van de woede bespreken lijkt me ook een goeie
Aanvullend op @still misschien bespreken wat zulke uitbarstingen voor invloed hebben op de mensen om hem heen. Samen nadenken: hoe voelt dat als iemand naast jou zo doet? Welke gevoelens kunnen de anderen ervaren? En welke consequenties heeft het op de langere termijn (vrienden die afstand nemen, misschien een schorsing, niet meer opgesteld worden)? Dat laatste is best heftig en ik weet niet of het brein van een dertienjarige daar vatbaar voor is, maar het is wel de waarheid… Ohja en misschien breder praten over sportiviteit, en welk gedrag er in de professionele wereld over het algemeen van sporters wordt gevraagd. Voorbeelden van spelers die niet mee mochten doen omdat ze zich hadden misdragen?
2 likes