Ik ben zelf voor twee totaal andere kaarten gegaan, gewoon voor wat op dat moment passend voelde bij de baby. Los van dat ik überhaupt niet van het matchen ben, zit er ergens ook wel achter dat ik ze gewoon twee invidivuen vind die wel bij elkaar en ons horen, maar toch vooral zichzelf zijn
3 likes
Vanwege de vraag of je wel eens kind wordt genoemd in het persoonlijke vraag topic, dacht ik er aan dat sinds ik zwager was en een kind heb gekregen, ik constant moeder(s) of moedertje wordt genoemd. Dus niet door mijn kind, maar door andere mensen. Dus mijn vader, schoonmoeder, ooms, tantes, neefjes, vrienden van mijn man, en wel eens een collega, spraken me zo aan. Ik vond het eerst vooral heel vreemd, nu ook heel erg irritant. Het is vooral als begroeting of als afscheid, niet midden in een gesprek oid.
En het erge, mijn man wordt nooit vader genoemd!
Word jij ook wel eens moeder(s) of moedertje genoemd door mensen die niet je kind zijn?
- Ja, heel leuk!
- Ja, heel irritant!
- Nee dit heb ik niet
- Ik niet, maar mijn partner wel (moeder of vader)
- Ik en ook mijn partner (moeder of vader)
0 stemmers
Een lange hechte vriendschap kwijtgeraakt omdat ik zwanger werd en zij (helaas) nog niet. Vriendschappen met mede ouders zijn hechter geworden. En ouderloze vrienden zijn hetzelfde gebleven. Alleen komen ze vaker naar ons toe ivm kind en geen oppas. Of mijn man en ik wisselen elkaar af met weggaan.
Wist jij het geslacht van je kind(eren) voor geboorte?
- Ja
- Nee
- Bij 1 of meer kind(eren) niet, bij de rest wel
0 stemmers
Als je het geslacht wist, heb je dat gedeeld met je omgeving?
- Ja
- Nee
0 stemmers
En heb je de naam al voor geboorte gedeeld met je omgeving?
- Ja
- Nee
0 stemmers
2 likes
De naam alleen met mijn beste vriendin.
1 like
Geslacht bij de eerste heel bewust niet gedeeld. Had ik nu ook liever niet gedaan maar we gingen het wel met onze zoon delen en dan zou de rest van de familie het toch via hem horen.
Niemand wist de naam, dat was echt iets tussen mij en de baby 
en ik had een kaartje met de naam +betekenis ene en paar cadeautjes voor m’n beste vriendin en zusje die bij de bevalling waren + nog voor m’n andere beste vriendin.
Doordat hrt een spoedkeizersnede werd en ik de naam niet wilde delen (want dat mochten zij doen als ze het kaartje zouden lezen) heeft m’n kind het 1e uur geen naam gehad 
Toen zeiden de artsen ja maar we moeten een naam noteren en ik: ja dan wacht je maar even oke dan noemen we haar nu even baby achternaam
9 likes
Dan zou ik zelf zorgen dat ze wel op een paar elementen overeenkomsten hebben zodat het een beetje in dezelfde lijn is, maar dat hoeft natuurlijk niet persé het onderwerp van de illustratie te zijn. Je kan ook op het vorige kaartje aansluiten met dingen als tekenstijl, kleurenscherma, formaat, lettertype, opmaak van de binnenkant etc. Dan is het toch duidelijk van dezelfde “familie” afkomstig, ook als je deze keer iets heel anders illustreert.
Wij hebben de naam gelijk met iedereen gedeeld. Was echt mega leuk omdat al onze vrienden en familie het al hadden over ‘kleine XX’ waardoor het echt al voelde of ze er al een beetje bij was. Bovendien was ik niet bang dat ik mij perongeluk zou verspreken met mn preggobrain😅
2 likes
Naam niet gedeeld, we hebben op de uitgerekende datum zelfs nog gewisseld van naam.
Nu heeft ze die naam en past ook echt bij haar (vinden wij dan)
1 like
Als ik in mijn omgeving kijk naar de mensen die het geslacht wel wisten maar niet wilden delen, dan heb ik de indruk dat het juist bij die mensen een veel groter ding werd dan wanneer het gewoon gedeeld werd. Ik begrijp zelf ook niet zo goed waarom je het geslacht voor jezelf zou willen houden, het is nou niet bepaald iets unieks of superpersoonlijks oid (zoals een naam wel kan zijn). Ik snap het dan weer wel als je bijvoorbeeld twee jongens hebt en iedereen een mening heeft over of de derde juist wel of niet een meisje zou moeten zijn, maar dan nog zou ik dan geloof ik juist niet met mensen delen dat ik het geslacht weet (en zij niet).
9 likes
Mijn hot take: ook als je het geslacht bij 15 weken al weet is het een verrassing (maar dan op een ander moment) 
11 likes
Ik vond het eerst leuk om onze namen opties met iedereen te delen, totdat ik erachter kwam dat iedereen dan zijn of haar mening over de namen gaat geven (na de geboorte doet niemand dat eigenlijk meer). Daar had ik eigenlijk geen zin in want werd daardoor weer aan het twijfelen gebracht. Dus daar snel weer mee gestopt
2 likes
Eens. Het werd bij ons juist een ding. Veel mensen vragen ernaar, kwam ik toen ook achter. En dan denk je echt; waarom houden we dit ook alweer ‘geheim’/voor onszelf? Het was bij mij een compromis, mijn vriend wilde het zelf eigenlijk niet weten. Dat werd dus: zelf wel weten, niet delen. Snap niet hoe en waarom we daar op uitgekomen zijn… Heb het toen wel tegen m’n tandarts gezegd ik moest het kwijt.
3 likes
Ja ik denk ook wel logisch, want meer valt er ook nog niet echt te weten over de baby/zwangerschap. Dus na “hoe voel je je” en “lijkt met de baby alles in orde te zijn” is “weten jullie of het een jongetje of meisje is” wel de meest voor de hand liggende vervolgvraag denk ik.
Wat ik zelf overigens echt MEGAstorend vind, is als mensen zeggen: het WORDT een jongetje/meisje. Alsof de baby pas een geslacht aanneemt als het geboren is ofzo
3 likes
Ja helemaal niet gek, maar toen we bedachten het niet te delen had ik niet gerealiseerd hoe vaak ernaar gevraagd ging worden. Merk wel dat ik het nu zelf minder vraag, want hoe relevant is het? Maar het is wel een makkelijk praat-haakje. ‘Een meisje? Oooh, leuk. Ja een jongen natuurlijk ook!’
Ik had roze koekjes voor m’n klas als “gender reveal” en die gingen allemaal juichen, dus ik vroeg: hoe hadden jullie gereageerd als het een jongetje was. Ja hetzelfde juf
3 likes
Kammen/borstelen jullie het haar van jullie kinderen (als ze haar hebben) in de dreumes/peuterleeftijd?
- Nee ik doe daar (bijna) niks aan. Misschien met mijn handen een beetje in model, maar ze hebben gerust nog een slaap plakkaat op hun achterhoofd
- Ik kam of borstel niet, maar zorg er wel voor dat het in model zit, ook op hun achterhoofd
- Ja ik kam/borstel hun haar maar verder niet
- Ja ik kam/borstel hun haar en doe het ook in model (staartjes, vlechtjes, haarband, gel, etc.)
0 stemmers
N.a.v. de podcast Kinderen waarin Leonie zegt dat haar kinderen met een slaapplakkaat op hun achterhoofd naar de opvang gaan. Op de opvang kammen ze vervolgens hun haar en doen ze het in model.
Al sinds ze baby is doe ik elke dag haar haar. En toen het echt langer werd sowieso elke dag vast want ze vind het heel irritant als het in haar gezicht valt en ik vind het haar ook een beetje smoezelige staan. Maar omdat ze het zo irritant vind vraagt ze het ook of ik het vast wil doen, al is het even een simpele knot of staart.
Ik maakte ook een of twee staartjes, maar sinds een week of twee heeft m’n dochter daar geen zin meer in en trekt ze elastiekjes/speldjes er meteen weer uit. Dus de laatste dagen maar gewoon kammen, probeer het over een tijdje wel weer
1 like