Misschien is het toeval, maar ik geloof liever dat dit komt door wat we hebben gedaan. H. is 6:00 nieuwe tijd wakker geworden, dit is de tijd dat hij altijd wakker wordt. Dus eigenlijk was die 7u wakker…
We zijn maandag begonnen met 20 minuten later naar bed en 20 minuten later uit bed halen. Woensdag 40 minuten, dus 20 min erbij. En vrijdag 1 uur later. Ik was alleen vergeten eten enzo dan ook later te doen.
Voor mijn gevoel heeft dit dus geholpen. Maar we moeten het nog echt zien natuurlijk!
40+2 braken 's avonds mijn vliezen. Weeën begonnen ergens in de nacht en met 40+3 ben ik bevallen. Eerste kindje.
Precies zo ging de bevalling/lancering bij mij ook. Alleen dan bij 37+2. Vliezen braken bij mij pas toen ik al 7cm ontsluiting had.
Bij eerste kindje 42 wkn, paar keer gestript maar niks. Uiteindelijk met 42.1 zijn de vliezen gebroken ‘s nachts, en 24u later begon de bevalling (thuis).
Ik zou die ochtend erop ingeleid worden ivm langdurig gebroken vliezen. Dus iedereen was in de war en in “paniek” dat er “ineens toch een baby kwam” haha
Bij 2e kindje was ik hele dag ziek (40.2) en ik heb nog de vk gebeld of dit wel goed was. Nog gegrapt: “Naja niet dat ik een baby verwacht binnen nu en 2wkn lol.”
Had echt koorts, zwak, misselijk, diarree, echt buikgriep achtig. En die avond begon de bevalling met een harde buik en kleine 2u later was ze er (thuis in bad).
Overdag nog veel nesteldrang gehad en om 19:00 braken mn vliezen. Maar niks voelen rommelen oud. Was precies 39 weken.
Ja uiteindelijk is ze daar gisteravond ook weer beland😂 na de 6e keer naar boven lopen voor de speen was ik het zat. Toen hebben we maar samen halloween gekeken op tv
Op 40 gestart met inleiden want op de echo was te zien dat de baby in het water had gepoept dus moest over naar de 2e lijn. Pas op 40 3 in de nacht bevallen. Heel lang weeen gehad 
.
Nu met de tweede is het idee inleiden in week 38 a 39 afhankelijk hoe de suikers zich gaan ontwikkelen (ben bang dat het toch insuline wordt ondanks dat ik nauwelijks meer koolhydraten eet).
Hoe gaan jullie om met mensen die ongevraagd je kind aanraken? Mijn kind heeft een prachtige bos krullen en we zijn nu op vakantie in het buitenland en ze wordt vaak even aangeraakt.
Ik probeer haar wel weg te houden van mensen die het doen en geef ook aan haar aan dat het gek is dat die mensen dat doen en dat als ze het niet leuk vindt, ze ook nee mag zeggen. Maar het is hier volgens mij ook meer een cultuurding en er is ook een taalbarrière dus ik kan die vreemde mensen niet zomaar wegduwen ofzo. Het is heel lastig in het moment zelf vind ik.
Ja lastig. Vooral toen we maar Soedie-Arabië gingen vonden met name ouderen m’n zoontje een schatje. Bos krullen mooie bruine ogen. Ik weet dat in mijn cultuur en hun cultuur het als normaal beschouwd wordt om een kind aan te raken en zelf te kussen. Of zomaar snoep of iets anders aan te bieden. Ik had daar echt wel moeite mee, want ik ben hier opgegroeid en ben van zijn grenzen bewaken. Moeder was mee en die probeerde mij dan toch gerust te stellen dat het iets moois is. Was er niet helemaal mee eens. Trok m’n kindje dan ook wel eens naar mn toe of ik pakte het snoepje aan. Kortweg moeilijk.
Ik zeg gewoon tegen m’n man hij is nu van jou joehoeee. Nee maar zonder grap we verdelen het tijd wel, want we hebben in de weekend ook gewoon toe aan eventjes rust.
Ja deed ik in de ochtend ook even, want wilde mij een uur liggen.
Bij eerste kindje met 39+6 slijmprop verloren. S nachts begonnen de weeën en ben toen vrij snel bevallen, met 40+0 dus.
De tweede zit nog lekker in m’n buik.
Ik was 41 weken precies. Werd in de nacht wakker van krampen. Ik voelde alleen niets in mijn buik, maar alleen in mijn rug, dus had eerst niet door dat er iets was begonnen. In de ochtend zakte het weer weg. Daarna kwam verloskundige langs, omdat ik die dag sowieso gestript zou worden. Toen bleek ik al 2 cm ontsluiting te hebben. Na het strippen ging het helemaal los en paar uur later is onze dochter thuis geboren, het ziekenhuis hebben we niet meer gehaald 
Ja ik vind het ook lastig en ik sta altijd een beetje perplex als iemand mijn kind aanraakt. Het is nu twee keer gebeurd en ik zei niks omdat ik gewoon even niet wist wat ik moet zeggen. Ook laatst toen we een vloer gingen uitzoeken, liep de andere verkoper op m’n kind af en zat aan z’n wangen en haar. En ik (en kind) konden alleen maar ongemakkelijk en daar kijken. En pas toen hij wegliep dacht ik ‘wtf is dit’.
Ik voel me dan ook echt stom over mezelf want ik wil het echt absoluut niet en het is ook niet normaal.
Welke draagzak vinden jullie een aanrader voor newborns? Draagdoeken heb ik al, en een gewone tula maar die newborninsert vond ik destijds echt niks.
Liever geen artipoppe want 
Een half buckle in elk geval!
Onze newborn zat heel mooi in de Tula Explore! Ze is nu bijna 7 maanden en zit er nog erg mooi in trouwens, haha.
ByKay hoor ik vaak!
Zo… volgens mij heb ik het volgende level in het ouderschap bereikt. 6 maanden oude baby en m’n man en ik alle drie tegelijk hardnekkige buikgriep.
Niet te doen. 
Hebben jullie een wandelrugzak/babydrager aanrader?
We willen outdoor gaan wandelen en een gewone draagzak zal met het slechte weer niet lukken. Baby is 9,5 maand oud en kan goed zelf zitten.
Ik denk dat een regenkap en zonnekap wel belangrijk is? Iemand tips?
We hebben hem wel snel nodig dus liefst iets snel leverbaar…