Ik zie haar nog elke maandag op de tennisles (we hebben met zijn 2en les) maar ze gaat elke keer met de bus dus we fietsen nooit meer samen en ze gaat me tijdens de les ook uit de weg. Waarschijnlijk vindt ze dat ik sorry moet zeggen, omdat ik heb laten weten dat ik het niet vind kunnen dat ze me meerdere keren achterelkaar heeft afgezegd omdat ze ziek is. Ik heb gezegd dat ik vind dat ze dan geen afspraak met mij moet maken en mij niet alleen voor die tennislessen moet laten opdraaien als we van te voren duidelijk hebben besproken dat we dit met zijn 2en zouden doen.
Zij blijft volhouden dat ik niet snap hoe zij zich voelt en hoe het is om die ziekte te hebben, en dat klopt ook want ik heb die ziekte niet.
Kort en om: we blijven in rondjes praten en ik ben helemaal klaar met haar.
Na haar 2e afzegging heb ik haar dus opgebeld en gezegd dat dit exact is wat we van te voren hadden besproken en dat ze mij had beloofd dat dit niet ging gebeuren. Toen werd zij boos op mij dat ik haar niet begreep
Maar doe het wel als bijbaan, misschien dat fulltimers er anders tegenaan kijken. Leuk dat het zo goed beviel!