- Ik zeg altijd sorry, ook als iemand “je hoeft geen sorry te zeggen!!” zegt, rolt het woord weer uit mijn mond
- Ik ben super makkelijk over te halen. Als jij een goed verhaal hebt over Trump dan kan ik gerust mee knikken. Totdat ik alles een paar uur overdenk en na drie dagen wat tegenargumenten heb gevonden
- Als iemand boos op me is, dan word ik boos omdat diegene boos op me is en dan vergeet ik de hele issue.
- Ik kan supergeïnteresseerd doen als iemand ‘mysterieus’ is en vervolgens raak ik alle interesse kwijt als diegene me vertrouwt.
- Ik zeg heel vaak super
- Als iemand me zegt dat ik iets niet kan, word ik echt competitief tot de macht 100.
- Ik eet krakende broodjes, eiersalade en andere luidruchtige stinkende dingen in een overvolle trein
- Ik moet altijd lachen als iemand valt, struikelt, iets doms zegt. Kan daar jaren later nog echt dubbel om liggen
- Ik vertel altijd random feitjes wanneer een gesprek stilvalt. Wist je dat Nederland één van de veiligste landen is om in te rijden? Nee?
Een vriend van mij zegt dat ik lach als Pino echt dat GAGAGAGAGAGA verschrikkelijk
Ik ben gewoon een irritante gewoonte.
Same. Behalve dat ik ook niet aan vergeven doe en bijna altijd te laat kom.
Ik zeik, zeur en klaag heel erg.
Ik geef anderen vaak de schuld.
Ik kan heel erg boos worden en kan dan heel onredelijk zijn.
Soms luister ik maar met een half oor
Ik wil altijd mijn zin krijgen
Ennn ik ben super ongeduldig
- Alles moet op mijn manier
- Ik ben ongeduldig. Als ik bijvoorbeeld iets uitleg aan iemand en die persoon snapt het mijns inziens niet snel genoeg dan word ik echt een draak. Ik kan mijn irritatie dan niet onderdrukken en heb daar dan later altijd spijt van
- Ik kan nogal heftig of bazig overkomen ookal is dat niet mijn bedoeling
- Ik praatte vaak door mensen heen maar daar heb ik de afgelopen jaren heel erg op gelet en ben er nu bewust mee bezig dit niet te doen.
Sinds ik samenwoon met mijn vriend is dit echt mijn nummer één frustratie Excuseer mij de OMG-reactie, maar WAAROM doe je dat ding niet gewoon terug dicht? Mijn vriend heeft er niet echt een antwoord op maar dit is echt een mysterie voor mij, ik heb gewoon meteen de reflex om iets terug dicht te doen
Edit: dit komt denk ik lulliger dan bedoeld, excuus
Scheelt als je de volgende keer iets moet pakken!
Ik doe ook niet altijd alles dicht, maar dan kom ik de keuken later binnen en staat alles open en krijg ik een the sixth sense-moment en dan gaat het wel weer een tijdje goed.
Geeft niet, ik erger me er ook mateloos aan . Kom ik mn kamer binnen, staat alles open. Ik weet helaas niet waardoor het komt, ik sta er ook nooit bij stil dat ik iets openllaat maar ga gelijk door met hetgeen dat ik nodig heb, dus misschien is dat de reden?? Ik ga eens proberen om volgende keer stil te staan bij het feit dat ik überhaupt iets opendoe, misschien dat ik het dan wel dicht doe
Woordgrappen maken.
Ohmy jouw eerste post in dit topic en deze ben ik ook ECHT ten voeten uit. Vooral dat enthousiaste plan, miljoen beren op de weg zelfs. Kan m’n manager op kantoor echt niet tegen. Beter een realist dan een blije idioot die van z’n stoel glijdt bij elk ‘leuk’ nieuw idee: flikker op.
Verder heb ik ook echt de meest duidelijke non-verbale expressie ooit, hetgeen me dus al menig ellende heeft opgeleverd. Maar ik kan en wil er niks aan doen.
Ik ben verder super sarcastisch en kan best wel erg zeiken als ik ergens echt geen zin in heb en het dan dus ook niet wil doen. Mijn levuh, mijn regels.
Edit: ok en gebruik van het woord echt, te vaak dus kennelijk XD
Sowieso, gelijkgestemden for the win. Een wereld met alleen mensen zoals ons is me droom
@mikselke mag ik dr bij? Miljoen beren op de weg zien: HELLO! It’s me. Echt dat er dan in een groep een idee wordt geopperd en iedereen staat te juichen en ik alleen denk : nou A heeft nooit geld en B zegt altijd last minute af en C die kan nooit door de week dus wordt niets
Jaaa maar dan ook vooral zelf eigenlijk geen alternatief weten te bedenken, maar wel je goed genoeg voelen om andermans (kut)ideeën af te kraken
Moet wel zeggen dat ik dit privé minder heb dan op kantoor, maar dat is omdat alle ideeën op kantoor per definitie onuitvoerbaar debiel zijn
Love dit topic nu gewoon al, cringe wel echt bij het lezen van sommige trekjes die ik IRL irritant vind bij anderen HAHAHAHAHAHA heerlak
Don’t hate to say I told you so.
Ik heb best snel een oordeel over mensen, en als ik iemand niet mag vind ik alles wat diegene doet kut. Ook gewoon de manier waarop je ademt e.d.
Ik kijk daarom soms ook echt neer op mensen door 1 actie of opmerking. Echt heel kut eigenlijk.
Ik ben snel pessimistisch, geïrriteerd en cynisch.
Als ik weet dat ik gelijk heb kan ik echt voor eeuwig doorgaan met zeuren. Als ik dan achteraf gelijk heb, geniet ik ook echt van mensen hun spijt etc.
Ik verbeter vaak taalfouten.
Ik ben vaak sarcastisch en maak dus ook regelmatig sarcastische grappen, wat vrienden niet altijd kunnen waarderen denk ik
Oh en dit heb ik ook!! Wil alles weten maar tegelijkertijd lukt het me vaak niet om te blijven opletten in een gesprek wat me niet zoveel boeit. Ik heb vaak geen idee wat iemand gezegd heeft en zeg dan vaak “ja, inderdaad…” op de gok. Mijn vriend zegt ook altijd dat ik een bepaalde nep-lach heb die ik dan gebruik (zou niet weten welke, het gaat echt onbewust). Haat dit echt aan mezelf en hoop altijd dat niemand het door heeft.
Ik houd veeeel te veel van discussiëren en kan me echt niet inhouden als ik het ergens niet mee eens ben.
Ik ben sociaal heel slecht, het duurt heel lang voor ik aan nieuwe situaties (en vooral nieuwe mensen) gewend ben, soms wel een jaar. In die tijd valt er ook echt geen normaal sociaal gesprek met me te voeren.
Ik vermoed ook dat mijn studiegenoten me hierdoor een zeer eigenaardig geval vinden. Aan de ene kant ben ik tijdens colleges heel vaak aan het woord. Ik stel veel vragen, maak opmerkingen en ga discussies aan met de docent en met medestudenten. Aan de andere kant durf ik in de pauze nog geen drie zinnen te zeggen en houd ik meestal ook maar mijn mond.