Serieus. Een half jaar geleden heb ik ook een verklaring aangevraagd voor Parijs, toen was ik wel op tijd, en duurde het iets van 3 weken voor ik heb terugkreeg dus had niet gedacht dat het zo snel kan gaan. Ging toen met de trein en werd toen ook niet gecontroleerd.
Ik vraag hem vandaag aan en dan hoop ik dat de huisarts hem maandag nog kan tekenen en anders gok ik het er maar op. Dankje!
Als je in (de buurt van) Den Haag woont, kan je ook langs gaan bij het CAK voor een stempel en handtekening. Moet je wel ff goed de openingstijden checken.
Groetjes van een adhd’er die vaak de ochtend van vertrek nog even een stempel haalt.
(Ook nog nooit gecontroleerd, maar wil ook het risico niet nemen)
Ik lees hierboven een paar reacties over korte lontjes/ongeduld richting de kinderen. Hebben jullie meer “kenmerken” van adhd die het moederschap raken?
Dat is toch niet een typisch kenmerk? Zal wel veel per persoon verschillen.
Nee daarom juist, ben ik benieuwd of er meer moeder zijn die tegen dingen aanlopen in moederschap die je relateert aan je adhd .
Impulsiviteit. Ik kan een “grote” activiteit bedenken en die direct uitvoeren. Zoals het bouwen van een raket, naar het museum, etc., en dan merk ik het wel als het toch niet lukt. Nu met een 3,5 jarige prima maar op jongere leeftijd niet altijd handig.
Ik kan dingen pas loslaten als het helemaal is opgelost en uitgevoerd, dus ik moet nu de gastouder opzeggen en daar denk ik al sinds vrijdagochtend aan, maar zij heeft nu weekend dus ik wil dr pas maandag appen, maar dan neemt dat tot die tijd een pannetje in op m’n “fornuis”. Tenzij ik het dus wel loslaat en dan bedenk ik het pas over weken weer, maar als tegenhanger op m’n chaos herinner ik dingen tot in nodeloos detail.
Ik heb moeite met consequent zijn, ook omdat ik vaak vind dat ze best goede ideeën heeft en ik dat ook leuker vind.
Nouja dus ook dat korte lontje als ik al te veel gedaan heb op een dag/moe ben. Dus nu merk ik heel duidelijk dat ik veel vervelend vind wat ze doet terwijl ze geen onredelijke dingen vraagt.
Ik ben vaak laat/in chaos nog alles aan het pakken terwijl ik er ook een boterham in probeer te proppen bij haar, en dat komt echt door mij en niet door haar. Ik vind het zelf niet zo vervelend, en zij ook nog niet. Maar als m’n man er eens bij is raakt die er echt ongeduldig van.
Een stukje ongemak naar m’n enthousiaste dochter die overal wil praten en de aandacht vraagt. Vandaag waren we bij een theatervoorstelling en dan gaat ze midden in die voorstelling gewoon een heel verhaal aan de verteller vertellen en dan heeft ze ook niet door dat dat niet het moment is. Ik herken dat heel erg van mezelf van vroeger.
Nouja er zijn nu vast veel moeders die zeggen dat dit geen adhd kenmerken zijn, maar voor mij zijn dit dingen waar ik in m’n adhd al mee liep die nu uitvergroot worden.
Also: ik hoef geen advies.
Dat voorbeeld van een pannetje op het fornuis is echt goed! Ik heb dat ook heel erg en kon dat nooit goed aan anderen uitleggen, maar dit is een duidelijk voorbeeld. Voor mezelf heb ik daar wel een soort van oplossing voor gevonden in zo’n situatie als die jij beschrijft, maar het gevoel van iets niet kunnen loslaten totdat het is afgerond is heel vervelend.
Iets anders: hebben jullie wel eens een hyperfocus gehad waarbij dingen opzoeken als huiswerk begon te voelen? Ik had in december besloten dat ik een camera wilde kopen van m’n eindejaarsuitkering en heb een week gespendeerd aan alles uitzoeken, specificaties vergelijken, video’s checken, etc. Op den duur vond ik het niet meer leuk om te doen, maar ik had nog geen keuze gemaakt dus ik móést van mezelf doorgaan. Uiteindelijk heb ik eentje gekocht en nu vind ik het niet zo leuk om hem te gebruiken omdat ik me heel erg bewust ben van het feit dat ik het nog niet zo goed kan en eerst de camera moet leren kennen 🫠 Echt altijd met nieuwe hobby’s, the hunt is better than the catch 
Ja echt zo vaak . Ik heb allemaal fimoklei liggen, ik was een reading journal gestart, ik wil poppenhuisjes maken maar het vraagt dan toch best veel vaardigheid al.
Terwijl ik uit ervaring weet dat met oefenen ik echt beter ergens in word.
Ook herkenbaar van het uitzoeken. Ik koop liever geen nieuwe dingen en de keren dat ik het wel moest doen kan ik nog chagrijnig om zijn. Zoals toen ik een nieuw badpak voor m’n dochter kocht want ze ging dat weekend zwemmen en dat ze uiteindelijk dat badpak nu, een jaar later, pas past. In die tijd had ik prima via vinted een badpak voor 2 euro kunnen kopen, ipv nieuw voor 15€.
Nouja das een klein voorbeeld, maar het uitzoeken tot in den treuren herken ik ook. Ik koop het liefst iets wat een ander al uitgezocht heeft, zodat ik dat werk niet hoef te doen.
Ik heb trouwens sowieso een hekel aan keuzes maken gekregen, zelfs theezakjes kies ik het liefst niet zelf 
Haha oh zo herkenbaar. Ik heb heel verstandig een tweedehands camera gekocht 
Nu ben ik veel minder geld kwijt en voelt het minder erg als ik er een kras of zo op maak. Ik weet dat ik fotograferen heel leuk vind, ik deed het als tiener ook heel graag en nu nog steeds met analoge canera’s en m’n telefoon, maar die opstartfase van iets nieuws leren (kennen) vind ik echt irritant haha.
Ik vind keuzes maken ook heel moeilijk en ben echt zo’n eeuwige twijfelaar. Zelfs nadat ik een beslissing heb gemaakt kan ik nog twijfelen over of het de béste keuze was. Haha ik koop ook graag iets wat een ander me aanraadt, maar soms vind ik het uitzoeken ook wel leuk. Ik wil wel graag beter worden in het maken van keuzes, dus daar ben ik mee aan het oefenen haha. Vaak is een ‘foute keuze’ niet écht fout. Een paar jaar geleden twijfelde ik ook vaak heel lang bij het kiezen van een gerecht bij een restaurant, maar nu denk ik “ik kan hier gewoon nóg een keer naartoe gaan, kies ik dan wat anders”. En laatst heb ik de hal geschilderd en de kleur bevalt me niet en eerder zou ik dan heel straffende gedachten over mezelf hebben, maar nu denk ik “ach, ik schilder het wel weer over”. De hal is niet zo groot en de verf van de Hornbach niet zo duur, dus het kost me zo ook niet veel om te leren dat keuzes maken niet spannend hoeft te zijn. Al kon ik laatst dan weer niet slapen omdat m’n hoofd overstroomde met nieuwe ideeën en kleuren… Ach, het houdt je bezig haha.
Zooo herkenbaar!! Ik kan me ook na 2 jaar nog rot voelen over dat ik de verkeerde verf voor de muur heb gekocht en nu niet weet wat ik daarmee moet. Was wel dure verf (sikkens lak). Ik heb het zelfs als ik een maaltijd maak die niet zo lekker blijkt te zijn. Het gaat wel beter trouwens, vroeger als eten mislukte stond ik echt te huilen in de keuken. Vorige week mislukte m’n eerste zak gnocchi en toen heb ik, in plaats van het nogmaals te proberen, een zak pasta gemaakt.
Haha ja die hyperfocus en dan honderd dingen uitzoeken is zo erg. Maar dan is het in huis en dan heeft het al te lang geduurd en doe ik er niks mee.
Ik heb een jaar geleden na veel uitzoekwerk een nieuwe deurklink voor de voordeur gekocht en guess what, dat staat nog steeds op mijn to do-lijstje.
Ook bijna een jaar geleden heb ik alle muren in de woonkamer geverfd en toen had ik tijd om van drie muren de randen netjes te maken. Die vierde muur is nog steeds niet netjes :’) is echt vijftien minuten werk maar ja dan moet ik weer de verf en tape erbij zoeken.
Ik heb eigenlijk altijd wel zo’n projectje lopen en het is niet altijd zo dat het uiteindelijk in huis komt/ik er iets mee doe maar dan weet ik er wel alles over.
Fysieke overprikkeling van een kind dat continue aan je zit, op je zit, aan je hangt. Kan geen ritalin tegenop 
Concept tijd, hoelang iets gaat duren of hoeveel tijd je nodig hebt voor bepaalde activiteiten icm een kind. Vond ik vooral in de tijd van dutjes en flesjes heel lastig
Poeh waar moet ik beginnen Ik denk dat ik in het moederschap het meeste last heb van mijn adhd. Soms vind ik mezelf ook een soort groot kind.
Ik ga er graag op uit en kan heel impulsief allemaal leuke plannen maken, maar vind het moeilijk om in te schatten hoe lang dat allemaal gaat duren. Ik plan standaard te veel activiteiten in één dag. Ik raak snel overprikkeld door playdates bij ons thuis. Ik vind het lastig om consequent te zijn (gaat gelukkig wel steeds beter nu ik alles wat strakker organiseer). Ik koop (tweedehands) nieuw speelgoed voor mijn kinderen omdat IK uitgekeken ben op wat ze al hebben
Ik heb veel tijd voor mezelf nodig en vaak móet ik gewoon even het huis uit. Tijdens corona was ons zoontje een peuter en verveelde ik me soms zo intens dat ik mezelf ging zitten krabben just to feel something 
Ik ben het schoolvoorbeeld van iemand die het prima redde toen ik nog alleen voor mezelf hoefde te zorgen, en bij wie de komst van een kind pas genadeloos de adhd heeft ontmaskerd. Toch zou ik het niet meer anders willen. Ondanks de chaos ben ik gek op die twee 
Oh zo herkenbaar van te veel activiteiten op een dag + wel echt er uit willen ook. Ook @Karl_Lagerfeld dat deel over een hangend kind, vind ik zo vervelend. Ook omdat ik haar behoefte bij mezelf weer heel erg herken en die ook heb, alleen niet op hetzelfde moment.
Ik heb een vraag of mensen hier ervaring hebben met herstarten met eerder voorgeschreven medicatie?
Ik heb 2 jaar terug een tijdje dex genomen, gestopt omdat ik het op dat moment niet meer nodig vond, ben uitgeschreven bij de GGZ-instelling die me het had voorgeschreven en de psych daar zei dat m’n huisarts me zou kunnen helpen als ik eventueel weer medicatie wil gaan nemen.
Nu ben ik er dus achter dat dat helemaal niet waar is en mijn huisarts me alleen wil doorverwijzen. Maar elke GGZ-instelling lijkt ook alleen maar te willen helpen met medicatie in combinatie met therapie, waar ik eigenlijk geen behoefte aan heb omdat ik al eerder bij de GGZ heb gelopen, het vooral wil om af te kunnen studeren en ik het verder in mijn dagelijks leven niet nodig vind zolang er meer routine in mijn leven zit.
Ik ben nu al 2 maanden bezig en heb al eindeloos veel telefoontjes gepleegd, m’n huisarts heeft hier duidelijk 0 ervaring mee, GGZ-instellingen geven me wazige of niet kloppende antwoorden/zeggen dat die vragen via m’n huisarts moeten. Ik word er echt gek van om alle kanten opgeslingerd te worden dus ik dacht misschien dat iemand hier wel iets weet over zulke situaties.
Heeft iemand een idee of hier een logische oplossing voor is, of moet ik maar gewoon therapie gaan volgen zonder dat ik het wil puur omdat dit de enige optie lijkt te zijn?
Mijn 1daagse huisarts zei dat de andere huisarts (die me de medicatie voorschrijft) een cursus heeft gedaan waardoor ze dat mag en dat sommige huisartsen die cursus hebben en zij zelf niet. Mss kan je naar zoiets zoeken? Als er meerdere artsen in je praktijk zitten.
Helaas heeft mijn huisarts al gezegd dat er niemand is binnen de praktijk die me hiermee kan helpen.
1 van de GGZ-instellingen heeft ook tegen mij gezegd dat mijn huisarts een consult kan inplannen met een psychiater daar om advies in te winnen om mij vervolgens te begeleiden, maar de huisarts zei dat dit niet van toepassing is bij dexamfetamine dus dat lijkt ook geen optie.
Waarom zou dat niet van toepassing zijn?
Wat irritant. Een collegiaal consult behoort gewoon tot de mogelijkheden voor een huisarts. Op zich goed als huisartsen enigszins voorzichtig zijn met deze medicatie maar jammer dat ze niet meebewegen.
Ik heb het diagnostisch onderzoek via m’n psycholoog gehad en haar praktijk had op dat moment geen psychiater die medicatie kon voorschrijven. Mijn huisarts wilde het ook niet doen omdat ik net een nieuwe had en ze mij nog niet goed kenden, dus ik heb zelf een vrijgevestigde psychiater gezocht en gezegd dat ik medicatie wilde proberen voor adhd, een verwijzing gevraagd van m’n huisarts en bij die psychiater langsgegaan. Die heeft mij gezien, ik heb om Dex gevraagd omdat ik dat eerder illegaal geprobeerd had en dat beter beviel dan ritalin, en dat heeft ie volgens standaard protocol voorgeschreven. Daarna nog een keer teruggekomen voor controle.
Ik heb de kosten voor de psychiater dus wel zelf moeten betalen maar verder was het snel geregeld omdat ik wel een diagnose had.
Vond het wel een frustrerende aangelegenheid omdat de psychiater ongeveer drie vragen heeft gesteld, niet eens m’n bloeddruk etc heeft gemeten en gewoon standaard protocol volgde maar ik daar wel veel geld voor moest neerleggen. Dat had de huisarts net zo goed/beter kunnen doen. Maar goed.
Ja hier zat ik ook al naar te kijken, ik denk wel dat als de doorverwijzing die nu loopt niet klopt ik dit ga doen (konden ze me geen uitsluiting over geven toen ik belde).
Ik heb ook al 10x gezegd tegen de huisarts dat de begeleiding die ik hiervoor had geen fluit voorstelde en ik dit hele circus echt niet nodig heb, maarja.
Op de vraag van @Hippe_kikker heb ik dan ook geen antwoord, dit is wat hij me zei. Maar tegelijkertijd zei hij ook dat de GGZ-instelling hem eerst 4 verschillende verhalen had verteld voordat duidelijk was dat ik daar niet terecht kon, dus of het echt waar is betwijfel ik ook een beetje.