Ik heb het altijd in mijn toilettas of op het aanrecht liggen zodat ik het niet kwijtraak!
Ik heb doosje nu in mn tas zitten op de plek waar ik eerst altijd de potjes pillen had zitten. En ik heb mezelf ook aangeleerd om de potjes op vrije dagen meteen weer terug te doen in mn tas, dus dat doe ik nu ook met doosje.
@chasingrainbows mn voorraadje heb ik ook een vaste plek liggen. Ik heb een kast in de gang en daarin een mandje waar ik medicijnen in bewaar. Sinds ik dat doe, ben ik ook nooit meer potjes kwijt.
1 like
Af en toe heb ik echt een hekel aan mijn adhd lol. Ik stel het schoonmaken echt al tering lang uit en nu ik misschien bezoek krijg lukt het opeens wel.
Twijfel ook een beetje over de dosis van mijn medicatie. Heb afgesproken dat ik nog een week 20 mg probeer en anders naar 30 ophoog. Mijn stemming is wel echt goed over het algemeen, minder last van food noise (ongezonde snack drang) en minder moe.
Maar ik mis gewoon dat stukje motivatie om aan dingen te beginnen voornamelijk thuis. En heb het idee dat het minder lang werkt. Psychiater is gelukkig heel meedenkend maar dat is wat minder.
2 likes
Dit heb ik ook heel vaak, zelfs met een behoorlijke hoge dosis methylfenidaat. Zit nu op 40mg elvanse en ook daarmee is de badkamer nog steeds niet geverfd (en daar hik ik al sinds begin februari tegenaan). Merk wel dat het met de Elvanse iets beter gaat, maar nog steeds kost het me veel moeite met dingen te starten. Vooral de dingen die ik stom vind of veel saaie voorbereiding vragen (aftapen van de badkamer bijvoorbeeld).
Dit is mijn truc om een opgeruimd huis te hebben. Mn ouders komen elke week langs om op mn kind te passen en nu kan ik ineens wel goed opruimen, haha.
1 like
Zo gek is het niet om geen zin/motivatie te hebben voor saaie taken, toch? Ik denk dat dat niet zoveel met ADHD te maken heeft, en dat het een te grote verwachting is van medicatie.
Helemaal herkenbaar overigens, en ik had ook de hoop dat ik ineens een georganiseerd persoon zou worden en m’n leven op orde met medicatie maar dat is überhaupt niet realistisch denk ik 
3 likes
Juist wel, tuurlijk ga je niet van 0 naar 100 maar er moet zeker wel verbetering optreden doordat er meer dopamine/nordraline vrijkomt.
Het ligt er bij mij wel aan wie komt 
maar ben iig blij dat het weer wat beter is en ga het nu wekelijks op een vaste dag bijhouden.
En @Solee. Ik had dat ook echt gehoopt ja. Maar mijn psycholoog zei toen al: een ADHD-brein blijft gewoon een ADHD-brein.
Ik zit op 37 mg methylfenidaat nu (langwerkend en daarna kortwerkend). Ik ben minder snel moe en als ik eenmaal iets ben begonnen heb ik betere concentratie. Maar beginnen, het lukt me gewoon niet
En het voelt ook gewoon zo stom. Dan moet ik iets doen en dan denk ik: oke ik ga het doen! En toch lukt het niet. Alsof je op zo’n hoge duikplank staat en maar weer terug loopt ipv. springen.
Edit: ik weet pas een jaar dat ik ADHD heb en één van de meest bizarre realisaties vond ik dat andere mensen hier dus geen/minder moeite mee hebben. Dat die gewoon doen wat ze gepland hebben en het ook gewoon prima vinden om te doen.
6 likes
Beste omschrijving ooit.
Weer gaan zitten, weer je telefoon pakken, alles is teruglopen op die duikplank. Thanks voor die beschrijving!
10 likes
Spot on!
4 likes
Dat vond ik ook zo’n aparte realisatie. Maar ik merk het ook bij mezelf nu ik medicatie gebruik. Dan ben ik heel moeilijk aan het doen, kom niet op gang, en een half uur later ben ik opeens gewoon iets aan het doen. Dan weet ik dat mijn medicatie is begonnen te werken 
Bij mij helpt de medicatie dus wel hiervoor, maar ook niet altijd hoor. Sommige dingen blijf ik altijd uitstellen en als ik moe ben lukt het met medicatie ook niet.
3 likes
Bij m’n halfjaarlijkse bloeddrukcheck bij de huisarts ivm medicatie was ie afgelopen keer te hoog (en half jaar daarvoor al beetje randgevalletje maar nog oke, daarvoor 3 jaar lang prima) dus heb vandaag een 24-uurs bloeddrukmeting.
Moest bij het ophalen van dat apparaatje al huilen bij de assistent omdat ik zoveel baat heb bij mn concerta dat ik echt zoooo zou balen als ik moest stoppen met deze. Maar goed, hoge bloeddruk is natuurlijk hartstikke slecht dus daar wil je ook niet mee rond blijven lopen. Kan meekijken op het apparaatje en lijkt inderdaad structureel wat te hoog.
Iemand hier ervaring qua hoge bloeddruk door waarschijnlijk adhd medicatie? Hoe is dat toen verlopen? Ben blij als dat ding morgen af mag, hij pompt nu om de 20 min op en vannacht om de 30, wordt een kort nachtje denk ik
1 like
Ik heb weer ritalin gekregen en moet om de 4u innemen. Vandaag merkte ik dat ik na 3, of uiterlijk 3,5 uur al behoorlijke rebound heb. Nemen jullie het dan eerder in? Wachten jullie tot voorgeschreven tijd?
Ik spreek de psychiater pas weer over een maand dus vandaar mijn vraag hier
Ik gebruikte eerst elke vier uur 20mg kortwerkende methylfenidaat maar ipv rebound had ik juist dat ik na 2u al kon voelen dat het niet meer werkte 🫠 dus toen ging ik het idd steeds eerder weer innemen, maar dan had ik er aan het eind van de dag niks meer aan 
Toen ben ik geswitched naar elke 2u 10mg en dat werkte op zich wel goed, maar is natuurlijk ook mega irritant. Op basis van mijn ervaring binnen werk en zelf als gebruiker, is het ook voor iedereen anders en steeds een beetje proberen totdat je een goed regime voor jezelf gevonden hebt. Mijn psychiater destijds liet me gewoon mijn gang gaan (en mijn huisarts nu ook haha)
Eta: was het vergeten erbij te zetten maar nu gebruik ik dus idd langwerkend + kortwerkend en dat werkt over het algemeen gewoon goed!
3 likes
Ik vond de rebound op methyl echt afgrijselijk haha.
Heb dat bij langwerkend gelukkig een stuk minder en mag kortwerkend erbij proberen als ik een late dienst heb.
Blijft in het begin toch vooral uitproberen wat werkend is voor jou en wat niet.
Ik heb best last van koopdrang en elke keer als ik weer een aankoop heb gedaan denk ik, nu heb ik alles wat ik nodig heb. En dan een paar dagen later bedenk ik weer iets wat ik echt nodig heb. Hebben jullie tips voor hoe hier beter mee om te gaan? Ik bespreek grotere mogelijke aankopen nu met mijn partner, maar ik kan dan soms echt boos worden als hij zegt dat ik het niet moet doen en ik dan echt in een soort hyperfocus zit dat ik het echt nodig heb. Dus dat is ook niet top.
Ik heb nu bedacht dat ik een nieuwe föhn nodig heb, want ik was mijn haar elke dag en ik mijn huidige droogt mijn haar niet snel genoeg en ik wil een camera kopen want ben niet helemaal blij met de foto’s die mijn telefoon maakt. Helaas wil ik ook altijd dure spullen, dus de föhn is 200 euro en de camera die ik wil is 1900 euro en de goedkopere optie is 1200.
Vind het gewoon altijd weer knap van mezelf dat ik weer iets nieuws bedenk. Heb ook het idee dat het proces naar de aankoop toe, het uitzoeken etc juist hetgeen is waar ik op aan ga, ipv het gebruiken van het daadwerkelijke product. Al denk ik wel dat ik heel blij ga worden van een nieuwe föhn. Maar dat dacht ik ook van de airwrap die ik toen perse moest hebben en toch niet zo geweldig blijkt.
6 likes
Dit had ik zo kunnen schrijven 
voor mij werkt het vooral dan het op Vinted zoeken zonder de hoofdprijs ervoor te betalen. Het is dus vooral met kleding hier maar probeer dan na te gaan: hoeveel zou ik ervoor in de winkel neerleggen? Zou ik spijt krijgen als ik het niet in de winkel gekocht had? Is na x keer dragen de prijs eruit dat het me geld oplevert in zekere zin? Zo heb ik dan onlangs op Vinted toch na jaren zoeken dat suede jasje gevonden en gekocht waar ik zo’n spijt van had gehad van toen niet gekocht en de hele zoektocht was denk ik leuker dan het nu daadwerkelijk te hebben in mijn kledingkast.
6 likes
Herkenbaar. Elke keer weer iets nieuws waar je je ineens ook helemaal in kunt verliezen.
Vaak gadgetachtige dingen en kleding of verzorgingsproducten. Maar het kan ook iets anders zijn. ik ben nu bijvoorbeeld m’n huis aan het opruimen ivm aankomende verbouwing en heb gisteren dozen gekocht om losse foto’s op te bergen en een of andere dossiertrekmap voor de tekeningen van m’n kind. Dat móet ik dan ook gelijk kopen, terwijl ik hier tot eergisteren nooit gedacht had het nodig te hebben.
Ik probeer de laatste tijd vaak echt bewuster na te denken. Heb ik dit echt nodig? Is het een bevlieging? Gaat dit me langdurig blij maken? Etcetera.
Dat helpt. Maar dus niet altijd, dan koop ik ineens opbergspullen voor €30 bij bol.com.
Wat ik vooral irritant vind, is dat ik zo heen en weer kan slingeren van:
‘ik word minimalist, wat heb ik nou eigenlijk nodig? Ik kan prima alleen met basics toe. Ik vind uiterlijk niet zo belangrijk. Ik hou niet van de prikkels die spullen me geven. Ik kan heel veel geld uitsparen’.
Naar : ‘Ik heb niks om aan te doen. Ik ben ineens helemaal geïntrigeerd door Korean skinscare. Ik heb dit nú nodig. Dit gaat me helpen om mijn leven te beteren.’
Onlangs viel me op dat ik vooral Vinted aankopen doe in de week voor ik ongesteld moet worden, dus ik denk dat pms ook een factor is.
7 likes
Dit heb ik ook zo erg. Kan dan niet iets simpels kopen maar meteen het allerbeste en duurste met alle snufjes en uiteindelijk niet vaak gebruiken en megarot erover voelen.
1 like
Kijken of je een patroon kan ontdekken in wanneer je de neiging hebt om spullen te kopen! Misschien zoek je een uitvlucht voor stomme gevoelens of zit je keuzes uit te stellen. En bij elke aankoop jezelf afvragen is het nodig? Heb ik het echt echt nodig? Als je dan twee keer ja zegt nog een paar nachtjes er over slapen/iets totaal anders gaan doen bijv een rondje wandelen, hard muziek luisteren, dansen, koffie drinken.
Ik weet niet hoe het verder voor je is hoor maar als je spullen graag koopt of gewoon houdt van spullen, ja dat is best oké he. Het is misschien niet handig om je hele huis vol te stouwen en nooit wat weg te gooien of dingen te kopen die je eigenlijk niet kan betalen of wat voor andere situatie die niet handig is, maar jezelf op je kop geven omdat je spullen leuk vind is ook totaal niet behulpzaam. Maar mocht je liever minimalistisch leven/minder spullen hebben, waarom zou je dat willen? Wat voor normen en waarden zitten er aan spullen/kopen gekoppeld?
4 likes
Ik heb voor mezelf een soort van geaccepteerd dat ik niet mag toegeven aan alles wat ik wil hebben qua spullen. Het is niet duurzaam en het kost ook nog eens heel veel geld en je voedt een verslaving ermee.
Ik wil bijvoorbeeld al heel lang een betere elektrische tandenborstel maar zo lang degene die ik heb nog aangaat moet ik die gewoon opmaken. En vaak raak ik dan in periodes helemaal verdiept in welke dan het beste is enzo, maar daarna klik ik het toch weer weg want ik mag van mezelf niet steeds toegeven.
Ik vind dit trouwens lastiger toe te passen op kleine aankopen, dus soms ga ik naar de wibra en loop ik met 20€ aan spulletjes weg waar ik best zonder kan.
3 likes