Ik heb best last van koopdrang en elke keer als ik weer een aankoop heb gedaan denk ik, nu heb ik alles wat ik nodig heb. En dan een paar dagen later bedenk ik weer iets wat ik echt nodig heb. Hebben jullie tips voor hoe hier beter mee om te gaan? Ik bespreek grotere mogelijke aankopen nu met mijn partner, maar ik kan dan soms echt boos worden als hij zegt dat ik het niet moet doen en ik dan echt in een soort hyperfocus zit dat ik het echt nodig heb. Dus dat is ook niet top.
Ik heb nu bedacht dat ik een nieuwe föhn nodig heb, want ik was mijn haar elke dag en ik mijn huidige droogt mijn haar niet snel genoeg en ik wil een camera kopen want ben niet helemaal blij met de foto’s die mijn telefoon maakt. Helaas wil ik ook altijd dure spullen, dus de föhn is 200 euro en de camera die ik wil is 1900 euro en de goedkopere optie is 1200.
Vind het gewoon altijd weer knap van mezelf dat ik weer iets nieuws bedenk. Heb ook het idee dat het proces naar de aankoop toe, het uitzoeken etc juist hetgeen is waar ik op aan ga, ipv het gebruiken van het daadwerkelijke product. Al denk ik wel dat ik heel blij ga worden van een nieuwe föhn. Maar dat dacht ik ook van de airwrap die ik toen perse moest hebben en toch niet zo geweldig blijkt.
voor mij werkt het vooral dan het op Vinted zoeken zonder de hoofdprijs ervoor te betalen. Het is dus vooral met kleding hier maar probeer dan na te gaan: hoeveel zou ik ervoor in de winkel neerleggen? Zou ik spijt krijgen als ik het niet in de winkel gekocht had? Is na x keer dragen de prijs eruit dat het me geld oplevert in zekere zin? Zo heb ik dan onlangs op Vinted toch na jaren zoeken dat suede jasje gevonden en gekocht waar ik zo’n spijt van had gehad van toen niet gekocht en de hele zoektocht was denk ik leuker dan het nu daadwerkelijk te hebben in mijn kledingkast.
).
