ADHD-topic

Ja herken ik wel. Soms omdat ik gewoon druk ben met wat leuks of omdat het zo liep maar dan is is het ritme snel terug
Als het langer aanhoud dan is het toch vaak dat ik me gewoon niet chill voel alleen dat niet door heb/of niet aan toe wil geven (on) bewust. Weet niet of zoiets mee kan spelen? Het helpt mij dan vaak wel om dagboek te schrijven, 10 a 15 minuten non stop acher elkaar en zodra de kookwekker afgaat stop ik. Dan word het na een aantal dagen wel duidelijker wat er is of als er niet echt iets is meer gewoon een algemene ugh dan helpt het omdat ik al die gedachten niet meer in m’n hoofd heb.

Zo’n hongerklop is wel echt rot vind ik! Zo naar en je eten voelt echt als een baksteen in je maag. Soms drink ik eerst heel zoet water dat helpt wel om dat baksteen gevoel minder te hebben.

1 like

Ja heel herkenbaar! Op werk lukt het me altijd redelijk, want collega’s eten en vragen of ik mee ga lunchen etc, maar zodra ik vrij ben en alleen thuis gaat dit zo vaak mis. Dat ik dan om 19 uur bedenk dat ik best wat kan drinken of ga kijken of ik wel eten in huis heb. Tot die tijd dan ook gewoon geen trek ofzo.

3 likes

@Zemraluani Ja hier ook, zit ik weer om 21:30 uur aan een samengeraapt raar maaltje…
Het stomme is ook dat ik moe/slaperig word als ik eigenlijk gewoon zou moeten eten. Dus ik lig dan wel eens 18/19/20 uur k.o. op de bank terwijl ik weeeeet dat ik gewoon zou moeten opstaan om een maaltijd te maken.
En in de ochtend en middag heb ik het thuis ook. Als ik op kantoor werk dan zit ontbijt lunch etc in mijn dagritme, ik voel ik de middag dan ook dat ik trek begin te krijgen, maar met thuiswerken is dat er helemaal uit en eet ik niet/laat en heb pas te laat door dat ik zou moeten eten. Het is niet dat ik geen trek/honger heb, maar ik geef het te weinig aandacht tot het te laat is laat maar zeggen.
En dan die buikpijn omdat ik te laat eet ken ik ook wel.
Beste werkt toch voor alles wekkers zetten :nerd_face:

1 like

Dit ben ik elke dag. Vroeger at ik best vaak pas voor het eerst als ik thuis kwam van werk. Want sowieso te lui om te ontbijten en lunch mee te nemen.

Als ik op kantoor ben ga ik mee op het ritme van collega’s en lunch krijgen we daar. Als ik samen met partner thuis werk dan moet hij mijn 4x roepen voor ik kom en als ik alleen thuiswerk start mijn lunch wat later.
Maar dat komt omdat we sinds 2,5 jaar een hond hebben, die ik oa ook wilde om meer routine te krijgen. Dus neem dan met name voor hem pauze.

Sinds een paar weken heb ik een lunch box met makkelijke snacks die ik meeneem naar werk want dat zijn incl reistijd ook lange dagen en dit helpt echt om niet hangry thuis te komen.

Ik kan ook niet koken, want als ik alleen ben at ik echt een bij elkaar geraapt zooitje. Vroeger gewoon een zak chips. Probeer nu te beteren maar vaak is het alsnog rommel omdat als ik wil eten dit ook binnen 10 min moet. Maakt niet uit wat.

1 like

Het is die 3/4 rayon skipper blouse ofzo hahaha. Ik kom net terug van vakantie en daar kwam ik in een uniqlo waar ze in de sale waren dus uiteraard heb ik mijn verzameling uitgebreid 🫠🫠🫠

Ik heb hopelijk eind van het jaar het onderzoek naar ADHD. Nu moet er een persoon mee die mij goed kent uit mijn jeugd, maar die heb ik niet? :sweat_smile: En nu?

Ja daar is mijn diagnosetraject uiteindelijk op vastgelopen :skull: heb je geen donder aan maar het is ZO IRRITANT als eis want niet iedereen heeft die mogelijkheid.

Serieus? Maar hoe kunnen ze zoiets verwachten?
Mijn pa is dood, mijn moeder is zo dement als een deur :sweat_smile:

1 like

Een vriend van mij heeft bij adhd centraal laten testen en had ook niemand. Dat heb ik uiteindelijk voor hem mogen doen omdat ik hem langer dan 10 jaar kende. Dus misschien is dat nog een optie? Dan kun je niet alles beantwoorden over jeugd, maar hij heeft de diagnose wel gekregen.

3 likes

Precies dat: hoe kan je zoiets verwachten? Ik zou dat ook aangeven in jouw geval. Er werken nog in totaal 3 juffen van vroeger op mijn basisschool en geen kan me nog goed goed herinneren als leerling die daarmee zou kunnen helpen als vraag want dat is ook alweer tig jaar geleden. Rapporten heb ik ook niet meer dus uiteindelijk de stekker er maar uitgetrokken hier want elke keer maar vragen om iemand en dan waarom ik weer niemand mee heb genomen werd me echt te irritant.

Langer dan 10 jaar is voldoende dan @Rose_Gold? Dan zou ik toch misschien een verwijzing voor daar moeten halen want heb wel vrienden die daar aan voldoen qua duur met eis. Ook dat ze zeggen in een dag diagnose te kunnen stellen vind ik wel een plus.

Er zijn dingen nodig maar mogelijk moet er beter ‘weggestreept’ worden omdat adhd klachten bijvoorbeeld ook bij trauma past.

1 like

Ik vind dit dus een lastige discussie want natuurlijk is er overlap maar misdiagnoses zijn ook niet fijn als je daardoor niet de juiste medicatie krijgt.

Zelf heb ik beide maar ben toch dankbaar dat ik nu weer medicatie kan gebruiken en merk dat het ook werkt.

Als ik dit zo lees, kan ik net zo goed de stekker eruit trekken. Ik heb geen vrienden langer dan 10 jaar en mijn ouders zijn dus geen optie. Ik heb nog 2 zussen maar daar heb ik geen tot nauwelijks contact mee (en niet mee opgegroeid).

Kan ik je een dm sturen?

Ja hoor!

Hmm, lijkt mij juist dat beter dat er verder gekeken word ipv focus op 1 ding of juist helemaal niet omdat er geen hetero-anamnese word gedaan.

1 like

Ik vind het best lullig en raar dat je dus geen diagnose kan krijgen als je niemand uit je jeugd hebt hiervoor. Dat de mening van een derde dan zo belangrijk is, terwijl lang niet iedereen dit heeft of goed contact met familie heeft. En daardoor geen hulp en medicatie krijgt…

@Meow @Malija volgens mij verschilt dit ook best per praktijk/psycholoog. Want ik wist niet zeker of mijn moeder wilde meewerken, en werd toen aangegeven dat het meer een aanvulling is dan iets essentieels. Dus misschien van te voren wat praktijken opbellen hoe ze hiermee omgaan.

1 like

Mijn ouders waren er niet bij en er was ook niemand uit mijn jeugd.
Mijn ex (toen 1 jaar relatie) die was er bij voor hoe ik nu was en ik kon redelijk wat beantwoorden vanuit mijn jeugd. Had mijn rapporten van de basisschool en middelbare mee.
Ik had mijn onderzoek bij ADHD centraal en ben er met een diagnose weggegaan.

Ik weet niet of de grens daar lag! Hij heeft dat toen gewoon aangegeven of ik als ‘oudste’ vriendin dan mee mocht. En dat was prima.

Maar ik zou het inderdaad heel raar vinden als je dan de diagnose niet kunt krijgen.

Edit: of misschien juist een kleinere praktijk? @Malija. Mijn man mocht nergens getest worden vanwege burnout, maar hij kwam niet uit zijn burnout door ADHD-klachten. Uiteindelijk via een kleine praktijk wel gelukt. Die keken ook wat breder en in meerdere gesprekken en testen. Minder ‘massaproductie’ waardoor er wat meer mogelijk was.

Goeie van praktijken informeren want daar had ik dus nog helemaal (door alle interne chaos) weer eens niet aan gedacht dus thanks daarvoor :slight_smile:

En ja eens @keekie dat trauma voor ADHD klachten kunnen zorgen maar ze kunnen denk ik ook samenhangen dat je juist zo’n struggle hebt gehad door de ADHD die niet werd (h)erkend. Zo ben ik in de fase na mijn menstruatie als dopamine goed piekt door oestrogeen stukken meer productief maar gelijktijdig lang niet zo goed als het hoort natuurlijk want haha oh ja, ik moet nog zoveel dingen doen maar niet kunnen aanzetten tot: is dat dan gelijk iets als een rapid cycling bipolaire stoornis? Ook niet lijkt me.