Herkenbaar. Ik denk dat het komt omdat ik dan meer last heb van mijn buik en het over het algemeen ook warmer heb. Echt van die symptomen die ook een rol spelen als ik angstig ben.
2 likes
Ja, ik merk dit ook heel erg! Ik heb sowieso last van PMS en herken me ook in wat @Bunnyslippers zegt dat je dan meer last hebt van je buik en het warmer hebt.
2 likes
Jeetje @Friemel , wat heftig voor je allemaal. Dat lijkt me heel erg zwaar. Als het je lukt, zou ik toch proberen toe te geven aan de behoefte om gewoon eens onder een dekentje te kruipen en de boel lekker de boel te laten. Toegeven aan de behoefte van rust en geborgenheid wil niet zeggen dat het een slippery slope is, en je de rest van je leven fulltime onder de deken voor de tv zit. En leed hoeft niet op de weegschaal: ook als je moeder het zwaar heeft, mag jij het zwaar hebben.
4 likes
Mensen hier bekend met ene behandeling bij het expertise centrum overwaal voor angst en paniek?
Ik heb iets nieuws 
Kokhalzen als ik activiteit buiten de deur heb. Gewoon van teveel spanning en bang dat ik ga falen.
En ben hele tijd bang dat ik het aan mijn hart heb. Vet irritant!
2 likes
Heb ik ook weleens, dan ben ik zo misselijk van de stress en kan ik ook geen enkele geur meer verdragen 
Heeft een van jullie zich verdiept in Russell Kennedy? En zo ja, daar iets mee kunnen doen om angst aan te pakken?
Heeft iemand ervaring met Ashwagandha? Ik heb capsules besteld en was daarnaast ook andere adaptogenen aan het uitproberen als rodiola rosea en macapoeder. Weet niet goed wat precies het beste werkt en misschien ze afwisselen naast sporten/wandelen etc.
Edit: ik ben na 5 dagen ermee gestopt omdat ik erg levendige dromen kreeg die niet zo leuk waren en iets depressiever/afgestompter door ging voelen. Hielp wel goed met in slaap vallen.
1 like
Ja ik, het heeft mij een paar jaar goed geholpen. Zowel mentaal als met slaap. Veel minder onrust in m’n lijf en hoofd. Nu doet het niets met voor me, omdat het (relatief gezien) best goed gaat. Ik kan het zeker aanraden.
2 likes
Ik ben echt al een hele week bang voor mijn hart, terwijl er echt 0 aanleiding voor is. Vet irritant
1 like
Dat is zo naar. Hoop dat het gevoel snel weg gaat.
3 likes
Ik poste hier niet veel maar las altijd mee en voelde me altijd gevalideerd door jullie ervaringen. Wilde even melden dat ik sinds 6 maanden medicijnen slik dagelijks onder begeleiding van mn psycholoog en psychiater en mijn leven is compleet veranderd. Had nooit durven dromen dat ik me zo rustig en stabiel zou kunnen voelen. Mocht iemand vragen hebben beantwoord ik die graag.
19 likes
Wauw, super fijn! Knap dat je in een relatief korte tijd zoveel stappen hebt gezet zeg
2 likes
Bij mij werkt sporten tot ik erbij neerval. Ook niet gezond, maar dan ben ik dusdanig moe dat ik geen energie heb voor een paniekaanval.
Maar vervelend dat je het weer hebt. Probeer in je achterhoofd te houden dat een paniekaanval een tijdelijk moment is. Op een gegeven moment is het weer weg.
2 likes
Ik leg dan graag mijn hand tegen mijn man zijn borst zodat ik zijn hartslag kan voelen. Nu heeft hij als sportman een lage hartslag die dan zover afwijkt van mijn eigen hartslag dat als ik mij daar op focus rustiger word.
Want vooral met een hoge hartslag ligt mijn focus daar zo op dat ontspannen moeilijk is.
1 like
Zingen. Niet dat dit mij altijd lukt of “zin” in heb. Maar met zingen ga je op een bepaalde manier adem halen. Dit stopt je evt hyperventilatie en verlaagt je hartslag.
5 likes
Ik heb nu al zoveel (trauma)therapie gehad, maar ik kan gewoon lichamelijk niet functioneren zonder antidepressiva. De lichamelijke klachten zijn dan te hevig dat ik niet kan werken etc.
Nu kaartte ik dit aan bij mijn psycholoog en ze zei dat er ook gewoon in mn hersens qua stofjes iets mis kan gaan en nu heb ik binnenkort een gesprek met de psychiater hierover.
Ik vind het echt rot, want dat betekent dat ik niks meer aan mn herstel kan doen. Is er ook iemand hier op dit punt geweest dat therapie de klachten niet kan verhelpen?
Nu kwam ik dit boek tegen dat ik binnenkort wil gaan lezen. Misschien kan ik het dan een plekje geven:
Zijn er meer mensen hier die moeten kokhalzen door spanning? Ik heb dat de afgelopen tijd weer bijna elke ochtend voordat ik naar stage ga en het is echt zo vervelend. Soms heb ik het ook op de fiets. Ik ben niet zwanger trouwens, ik ken dit wel van mezelf bij spanning.
Ja ik heb dat gehad in ergere mate, na therapie voel ik nog steeds spanning, maar niet zo erg meer dat ik echt ziek wordt.
Wat bij mij hielp was van mij af schrijven, nadenken wat het gevoel (die spanning) veroorzaakte en dat proberen te relativeren hoe lastig dat ook is.
3 likes
Ja, ik heb zelfs een periode gehad dat ik bijna dagelijks moest overgeven 's ochtends, dus ik snap wat je doormaakt. Het is heel naar. Op die momenten is het voor mij soms helpend om heel rustig in en uit te ademen en even te gaan liggen. Of juist mezelf afleiden door bijvoorbeeld te gaan tandenpoetsen ofzo. Het is ook weer beter geworden bij mij, dat is misschien een geruststellende gedachte voor jou. Ik heb dat kokhalzen (en sowieso moeilijk eten) nog steeds bij spanning, maar nu probeer ik maar te denken van oke, dit is nu even zo, het gaat ook weer voorbij. Ik vind het fijn om dingen in huis te hebben die zacht en makkelijk te eten zijn. En ik dwing mezelf ook niet om te eten, soms gaat het gewoon even niet. Dat is ook oke.
Hoop dat je hier wat aan hebt, veel sterkte iig!
3 likes