Ik heb afgelopen week een paniekaanval gehad over mijn verjaardag (alles wat dat triggert…). En nu ben ik zo tegen die dag aan het aanhikken…
Net 2e paniek erover gehad…
Ik moet overdag gewoon werken. Goed idee om dag weg te gaan eigenlijk, maar dat gaat niet. Ga die wel onthouden. Komt sowieso geen visite (althans heb niemand uitgenodigd en weet ook niet wat ik daarmee wil).
Voel mezelf gewoon weer helemaal afglijden en het gaat wel beter met alle dingetjes die ik aan het doen ben, maar er is meer nodig. Ik voel het, ik merk het, alleen sta nog steeds op de wachtlijst bij psycholoog…
2 likes
Heb je al een naam voor je angst gedachten? Mijn gedachte heet Truus. Zo is het makkelijker om die gedachten even stop te zetten. Van je af te zetten.
Nee Truus, nu even niet.
Deze angst gedachten ben jij niet. Dat is Truus. Of Bep, of Fokje, of Jeroen, Wendy….
En het helpt nu wellicht niet, maar ACT kan fantastisch zijn. Vond mijn therapeut geweldig
8 likes
Ja je wordt constant aan het denken gezet. Heb mijzelf toen wel beter leren kennen. En hielp mij beter dan de ggz.
Blijf ademhalen en ga onder de fictieve douche staan. Voel nu hoe het water van je kruin over je lijf loopt weg naar het putje.
Voel hoe alle spanning met het water wegloopt het putje in. Bye bye Frankie
2 likes
Nu ik dit lees besef ik me dat ik dit van jou heb en echt beste advies ever. Als ik mezelf weer eens mentaal afbrand dan zeg ik sinds ik dat hier gelezen heb “hou je bek Truus dat is helemaal niet zo” en dan ben ik het zo weer kwijt. Echt dankjewel 
7 likes
Aah wat fijn te horen!!
Alle credits naar mijn therapeute
1 like
Heel erg bedankt voor de reacties allemaal! Ik vind het stiekem eigenlijk heel fijn dat ik niet de enige ben hiermee, hoe rot ook voor jullie dat jullie het ook hebben. @SpeedOfSound ja als ik eenmaal op stage ben gaat het meestal wel beter gelukkig, tenzij er echt iets heel stressvols bijkomt zoals een beoordelingsmoment oid. @June Ik heb in de ochtend jammer genoeg eigenlijk niet echt de tijd om rustig aan te doen of te gaan liggen, want moet dan vaak redelijk snel op de fiets stappen. Ik vind het ook wel helpend wat jij en @Luzarl zeggen over het ‘gewoon’ accepteren, want het is inderdaad ook even niet anders. Wat vooral naar is is meer de angst zelf en niet zozeer het kokhalzen. Bij mij heeft het ook met angst voortkomend uit trauma te maken. Ik ben hier in therapie mee bezig, maar het is een laaang proces dus niet zomaar opgelost helaas.
2 likes
Meh mn lijf heeft pijntjes/voel dingen die echt recept zijn voor paniek. Kon al niet slapen vannacht erdoor dus ben ook nog eens kapot. En ik weet echt dat het gewoon dat kutlijf van me is wat niet lekker zit maar moet zo hard mn best doen niet in de paniek te schieten. Dacht eigenlijk ik meld me gewoon ziek (ben nog half ziekgemeld), maar dat vond ik ook niet kunnen.
Ben blij dat ik er tegenwoordig beter mee om kan gaan, maar t voelt gewoon nog steeds kut.
1 like
Ik had vorige week een week vol paniekaanvallen. Had mn psych uit wanhoop gemaild. Daardoor een korte belafspraak gehad. Zegt die : ik plan volgende week weer even een belafspraak in. Belt die gister, vraagt die hoe het gaat. Dus ik zeg, vandaag wel oke. Maar nog wel de andere dagen paniek gehad.
Zegt die: dus het is over? Dan praten we volgende afspraak wel weer.
Ik was echt van wtf. Ik heb 24 uur geen paniekaanvallen gehad en je had een bel afspraak beloofd maar omdat ik me nu oke voel is het compleet niet meer nodig??
Misschien overreact ik nu hoor maar voel me zo niet gezien. Duurde een minuut ofzo dat gesprek.
3 likes
Na 10 jaar escitalopram te hebben geslikt ga ik switchen na Fluoxetine en ik schijt echt in mijn broek.
Escitalopram heeft eigenlijk nooit wat voor mij gedaan maar ik durfde niet te switchen want bij escitalopram wist ik wat het (niet) deed.
En ik ben nu zo bang voor bijwerkingen. Maar ik wil ook zo graag mijn leven terug dat ik het maar ga proberen.
Ik heb een angststoornis met paniekaanvallen.
Daarbij super koppig en wil eigenlijk geen (troep) in mijn lichaam.
Maar goed… dit is geen relax leven zo. Ik durf oprecht bijna niks meer.
1 like
Ik slik zelf net ruim 1 jaar escitalopram. Het haalt wel scherpe randjes bij mij weg, maar soms vraag ik mij af of het echt wel werkt. Heel af en toe komen rare angstaanvallen terug. Wat maakt dat je nu wilt overstappen op fluoxtine?
In al die jaren ben ik zelden tot niet paniek/angst vrij geweest. Ik heb een moment gehad van 2 jaar dat het rustig was. maar tis nu weer helemaal tot zelfs erger weer terug en de escitalopram doet gewoon echt helemaal niks meer. Ik wil mijn leven terug… dus ga dit proberen op aanraden van mensen om mij heen met ook ervaringen in de AD. Maar nu dus kei bang voor zombie modus of erge bijwerkingen.
Zombie modus kwam bij mij pas in een hoge dosering, toen voelde ik niets meer (zowel negatieve als positieve emoties) maar dan is er echt wel wat bij te stellen aan de dosering.
Ik hoop dat het je ontzettend gaat helpen, want bijna alles is beter dan continu paniek
4 likes
Slik jij het ook? De Fluoxetine?
Ik ben vooral bang voor overgeven en veel moeten slapen. En idd het afgeflakte.
Ik heb nu een zoontje.
En voor de mensen die denken… wie neemt er nu een kind terwijl ze emotioneel niet stabiel is.
Ik heb een periode gehad van 2 jaar bijna angst vrij en zijn toen voor een kindje gaan proberen. Ik ben toen in de zwangerschap en 2 jaar erna dus ook bijna zo goed als genezen geweest.
Daarom wil ik nu andere medicijnen ook proberen. Want ik wil een leuke actieve moeder zijn. Oftewel mijzelf weer zijn. En mijn zoontje niet zijn geen jeugd afpakken omdat mama niks durft.
1 like
Even voor de duidelijkheid: ik heb daar echt geen oordeel over. Je hebt zelf een (zo te lezen overwogen) keuze gemaakt voor een kind, en dat is prima. Daar ben je ons geen verantwoording over schuldig!
Ik slik nu geen fluoxetine meer. Het heeft me een tijdje geholpen, maar bij mij gaat eigenlijk telkens het effect weg. Ik had in een hoge dosering dat het afvlakte en in lager dat het niet zoveel deed, maar ik reageer vaak raar op medicatie. Ik zit nu op citalopram maar dat lijkt ook te verminderen in werking nu na een aantal jaar. Dus ik heb binnenkort ook een afspraak met de psychiater. Haha.
Ik heb niet overgegeven en ik vind zelf het versuffende effect van fluoxetine wel meevallen.
Het pleit alleen maar voor je dat je je kind een actieve vrolijke moeder gunt die op dingen af durft te gaan. Niet jezelf op je kop zitten! En vooraf heel druk maken om bijwerkingen heeft ook gewoon helaas niet zoveel zin. Mij hielp het wel toen een psychiater tegen me zei dat bijwerkingen eigenlijk een goed teken zijn dat het kan gaan werken. Het zit dan aan de juiste receptoren in de hersenen en wordt in ieder geval geaccepteerd door het brein, en de bijwerkingen verdwijnen meestal ook weer. Na zo lang met angst kun jij die 2 weken bijwerkingen wel aan, houd je doel voor ogen!
6 likes
Ik begin te geloven dat de overstap naar Fluoxetine mij heel veel goed heeft gedaan en zit er pas 3 weken op. Nu al meerdere keren uitstapjes gedaan zonder alprazolam. Ik ben echt even super trots op mijzelf 
.
19 likes
Na een lange periode van regelmatig stress en veel veranderingen wat nog wel te handelen was, merk ik nu dat ik een grens over ben gegaan. Ik heb veel last van angstgevoelens en ik vind het heel lastig om maar gewoon door te gaan met werk etc. De werkdruk is hoog en er spelen een aantal dingen op werk en in privesfeer die me stress bezorgen. Het kost zo veel energie.
2 likes
Het is weer helemaal mis. Ik had last van brandend maagzuur, maar anders dan normaal en schoot in volle paniek want ik dacht dat het een hartaanval was.
Heb twee Rennies genomen en het zakt, maar ik ben nog steeds misselijk, stijve kaken en schouders. Heel naar.
Ben ook echt keihard aan het huilen, uit schaamte en uit uitzichtloosheid. Ik heb soms een paar dagen nergens last van en ineens weer totale paniek. Maar een normale week heb ik al jaren niet meer gehad. En de eerstvolgende psycholoog die zegt dat ik mijn voeten op de vloer moet voelen of gewoon moet denken “ik ben jong, ik ga niet dood” die doe ik wat hoor. Alsof zulke dingen helpen tijdens paniekaanvallen. Mij in ieder geval niet.
2 likes
Je lijf geeft dan vaak aan dood te gaan (ook al is dat niet zo). Hoe heeft t dan zin om te denken dat je niet dood gaat omdat je jong bent? Want kan ook gewoon. Je lijf houdt je gewoon voor de gek op dat moment.
Zijn er wel dingen die je helpen tijdens een aanval of moet je het maar doorstaan? Ik moet mezelf altijd afleiden als ik t op voel komen. Gelukkig (soort van) komt het bij mij vaak ook door lichamelijke dingen. Het heeft mij wel geholpen dat ik nu beter weet dat het mn lijf is ofzo.
1 like
Ja precies. De kans is klein maar je kan ook gewoon jong een hartaanval krijgen, dus vertellen dat het niet zo is, heeft mijn brein niets aan op zulke momenten.
Het is vooral uitzingen wat werkt en afleiding zoeken inderdaad. Ik voel me nog steeds heel erg onrustig maar het nare gevoel van het maagzuur is in ieder geval wat gezakt.
Het is een rot aandoening, een angststoornis. Half weet je dat het de angststoornis is, half ben je er toch van overtuigd dat het mis is en voel je dat ook echt in je lijf.
1 like