De filmacademiestudent
De filmacademiestudent denkt dat ‘films leuk vinden’ een zeer onderscheidende karaktereigenschap is, die alleen voorbehouden is aan de lucky few, die tot hun dertigste kunnen studeren zonder er bijster veel naast te hoeven doen. Hier voeren ze graag uitvoerige gesprekken over, waarbij ze de uncultured masses graag betrekken met behulpzame opmerkingen als: ‘De scenarist, die schrijft zeg maar het verhaal…’ en ‘Als leek valt die decoupage je waarschijnlijk niet op, maar dit is waarom die ene kutfilm wél echt een goede film is…’ Als ze niet op hun veja’s door de pijp banjeren, bestellen ze in hun door papa en mama (werken zelf ook in de media) betaalde kamer alvast coke voor op de wc van het Skatecafé (ziet die Cinevillepas ook nog eens wat actie). Ze kijken neer op het gewone klootjesvolk met dingen als een ‘kantoorbaan’, die niet van hun ‘passie’ hun werk hebben gemaakt. Ze kunnen zich niet voorstellen dat niet iedereen het maatschappelijk nut inziet van hun afstudeerproject. Ze zijn in hun hoofd al bezig met hun eerste feature, waarschijnlijk iets realistisch en rauws wat ze gaan filmen in de Bijlmer. Of misschien iets met arme mensen ofzo. Lekker edgy.