Als je moeilijk gaat doen, kan je bijna alles maken. Ik vond dat in mijn studie ook zo naar om te zien. Ze hamerden heel erg op professioneel gedrag (wat ik logisch vind, is een groot onderdeel van het werk) maar er was in mijn jaar een student die gewoon echt abominabel professioneel gedrag had (heb het gezien⊠zodra hij zijn witte jas aanhad, was hij niet te hebben. Dacht dat hij iedereen kon commanderen, terwijl hij eigenlijk nog niets wist⊠bij een slechtnieuwsgesprek werd hij boos op een patiënte aan wie hij moest vertellen dat zij een ernstige ziekte had want het was voor HEM ook niet leuk om te vertellen, had ze daar wel eens aan gedacht?? Kortom, echt heel slecht) en hij heeft (mede) om die reden twee coschappen niet gehaald. Mijn universiteit had beleid dat het dan stop opleiding is (wat mij betreft terecht), maar meneer had rijke ouders en is het gaan aanvechten. En dus weer toegelaten. En uiteindelijk afgestudeerd. Ontzettend slechte zaak vind ik, en devaluatie van de waarde van een diploma.
En mijn moeder is docente op een numerus fixus opleiding waar ze decentrale selectie doen. Zij moet ook die selectieprocedure doen. Ze haat het, ten eerste omdat ze denkt dat het een verarming van de studentenpopulatie is en je niet in zoân korte tijd een reĂ«el beeld van iemand kan krijgen, ten tweede omdat de ouders van de studenten die afgewezen zijn vaak ontzettend moeilijk gaan doen. Ze kunnen niet accepteren dat hun kind het âgewoonâ niet is geworden, maar ze moeten het altijd volledig verantwoorden en vaak inderdaad ook rechtzaken. Ik kan me voorstellen dat âgewoonâ een loting dan veel handiger is.
