Natuurlijk moeten we goed en liefdevol voor dieren zorgen, maar mensen projecteren veel te vaak hun eigen behoeftes en emoties op een dier.
Die kip heeft idd vast wel zoiets van: “wtf gebeurt er” als je haar opeens oppakt, maar het maakt echt geen donder verschil als je eerst nog even “hallo lieve kip” tegen haar zegt of haar nog even extra over de veren aait oid. En ze scharrelt daarna gewoon vrolijk weer verder als je haar weer terugzet.
Ik vind heeel veel zaken zorgelijk in de huidige vee-industrie, maar dit is niet een van die dingen.
Aanrader is trouwens het boek “terug naar de natuur” van Lidewey van Noord. Gaat over hoe ver we verwijderd zijn van de natuur tegenwoordig en van onze voedselbronnen, en waarom dat zo zorgelijk is. Heel interessant vond ik!