Tijdens mijn vorige bezoek waren ze er ook best vaag over. Dat ze het toen nog niet wisten. Daarom had ik toen half/half besloten dat mocht ik een oproep krijgen voor een reeds goedgekeurd vaccin ik die dan toch zou nemen.
Maar nu ik A. aan de telefoon had, soort van vaste begeleidster, heb ik het nog even goed nagevraagd. Omdat ik nu natuurlijk die oproep kreeg.
Zwart op wit garantie kon ze nog niet geven, en dat snap ik, omdat alle focus nu op goedkeur van vaccin ligt. Daarna zullen ze dan wel in contact gaan met RIVM.
Maar ze mĆ³eten wel, dus zij had er alle vertrouwen in dat je straks een bewijs gaat krijgen. Als ze dat niet gaan geven stapt straks iedereen uit het onderzoek, of nou ja, de meesten. Want nodig voor vakantie, voor festivals, whatever.
En daar kon ik wel in mee gaan. Dus besloten om er toch in te blijven en het hier bij te laten.
In het ergste geval, je krijgt het niet, kan ik altijd in augustus nog achter een ander vaccin aan. Neem aan dat er dan soort van overschot is. Maar goed, dat is mijn eigen gedachte hoor. Heb er wel vertrouwen in eigenlijk dat je een bewijsje gaat krijgen.
) en nu voel ik me schuldig (omdat ik zou voorgekropen hebben, terwijl ik gewoon de regels/strategie gevolgd heb die nationaal beslist werd 
). Soms denk ik te veel na 
.
Baal er stiekem wel van, ook omdat ik dagelijks gewoon echt veel mensen zie op minder dan 1.5 meter (collegaās, maar ook mensen in mijn wijk).