Ik snap ook niet hoe je kunt pretenderen om de zorg te geven en te willen dat er meer geld naartoe gaat etcetera etcetera maar vervolgens wel bewust kiest je niet aan de maatregelen te houden omdat je kwantiteit boven kwaliteit stelt. Een persoon boven bepaalde leeftijd of risico groep óf GEEN van dat alle, overlijdt niet gegarandeerd en komt er mogelijk weer bovenop. Helaas heel vaak niet en is er alsnog zorg mee gemoeid. Huisarts, thuiszorg, revalidatie, fysiotherapie, verpleeghuis, ziekenhuis.
Wanneer dat wel het geval is, heb ik nog niemand ontmoet die sterft aan Corona zonder ook maar enig beroep te doen op een vorm van zorg en dan gaat het weer om thuiszorg, huisartsen, hospice, opname in ziekenhuis en dan niet eens per se de IC, maar volle verpleegafdelingen.
Er is altijd zorg nodig, die het al zo moeilijk heeft gehad, maar om dan blijkbaar nog een beetje empathisch te willen lijken roep je daar ook nog maar over alsof de zorg ook maar geholpen is met dit kritisch denken en opheffen van maatregelen. Daarmee naai je ons alleen maar harder. Ik zou willen dat ik kon zeggen: ik doe niet meer mee.
Echt shocking om hardop te filosoferen over de noodzaak om het taboe op de dood te verbreken. Ben benieuwd hoe mensen met dat soort opvattingen erover zouden denken als de kans dat je doodziek werd door corona gewoon willekeurig verdeeld was over iedereen.




