Uitvaarten zijn denk ik echt een gevoelig onderwerp. Ik had tijdens de eerste lockdown een uitvaart (toen max 30) en vond het niet knuffelen met andere familieleden echt rot, vooral toen een bejaard iemand mij opeens een knuffel gaf. Ik stamelde toen echt iets van; nouu dit kunnen we beter niet doen. Maar voelde me daar echt rot over, maar ik voelde me ook rot over die knuffel zelf. Niks voelde oke of juist. Vond het ook erg lastig dat je dat ‘koffiemomentje’ niet kon hebben na afloop. Niet even met z’n allen het af kunnen sluiten… Toch denk ik wel dat, hoe pijnlijk het ook is, het goed is dat uitvaarten niet helemaal los gelaten worden. Denk dat het inderdaad juist een bron van besmetting is. Iedereen verdiend een volwaardig afscheid, maar ik denk dat we er voor moeten waken dat die afscheid niet gaat leiden tot veel meer afscheids. Wat ik wel heel moeilijk vond was dat een dag na die uitvaart er plekken waren waar ontzettend veel mensen dicht bij elkaar waren. Dat kon ik toen echt niet verkroppen.
Sterkte aan iedereen die in deze rottijd een uitvaart mee moet maken.
.
