Tekenen is vooral veel kijken en oefenen hoe je wat je ziet overtuigend op papier kan zetten. Heel veel kunstenaars gebruiken beeldmateriaal om naar te refereren als ze tekenen of schilderen na wat ze op dat moment in het echt zien.
Als je dit vaak genoeg doet en technieken leert zoals bijvoorbeeld de Loomis Head methode voor gezichten wordt het makkelijker om zonder behulp van voorbeelden bijvoorbeeld een gezicht te tekenen maar het hangt ook van de stijl af. Hoe realistischer iets eruit ziet hoe meer kans je hebt dat de kunstenaar het van een voorbeeld na heeft gemaakt.
Hier is trouwens niks mis mee, veel beginnende kunstenaars vinden het vals spelen ofzo maar het is gewoon normaal, bijna niemand kan perfect precies de vorm, lichtval, anatomie, exacte gelaatstrekken etc onthouden.
Bijvoorbeeld:
Dit is een digitale tekening die ik een aantal jaar geleden heb gemaakt voor een project. Hij is totaal verzonnen, deze man bestaat niet in het echt. Om hem overtuigend te kunnen tekenen heb ik foto’s van bepaalde stoffen opgezocht, van mensen in vergelijkbare poses voor de lichtval, hoe metaal reageert met licht etc.
Het proces ging verder zoals hieronder:
Het was een hele andere aanpak (en duurde veel langer) dan hier, waar ik gewoon een foto natekende in potlood en ik verder geen onderzoek hoefde te doen.
En weer heel anders is zoiets als dit, waar ik misschien een paar foto’s van katten heb opgezocht voor de pose maar verder alles vanuit mijn fantasie kon doen en algemene trucjes to kon passen. De voorgrond is bijvoorbeeld donkerder dan de achtergrond, een makkelijke manier om diepte te suggereren.
