Ja dit ben ik met je eens, dit stuitte mij ook tegen de borst. Maar het feit dat hij zegt dat de ideologie van feministen te ver is doorgeschoten… dan heeft hij er dus in beginsel niks van begrepen. ‘Zij sluiten mannen buiten en verafschuwen mannelijkheid.’
‘Een man heeft niet een bepaald voorrecht om meer te verdienen dan een vrouw, maar een zekere verplichting. De man leeft met de verwachting dat hij zal worden bemind en bewonderd zolang hij geld verdient. Dat is een historische, evolutionaire last, ondersteund door sociale druk. Daarom is het beter om te spreken over maatschappelijke verwachtingen. Daar hebben mannen en vrouwen last van, want voor de vrouw was het immers ook geen privilege om kinderen groot te brengen. Daarom pleit ik voor genderbevrijding. Het zou goed zijn als vrouwen én mannen zich zouden kunnen bevrijden uit hun rigide rollen uit het verleden en zich meer flexibele rollen kunnen aanmeten’
Hier heeft hij toch in zekere zin een punt. En het dikgedrukte is precies wat feministen willen, imo. Hierna volgt een aantal statements en cijfers waarvan het mij onduidelijk is waar hij het vandaan haalt. Maar hij heeft een punt waar hij zegt dat successen van vrouwen niet over de rug van mannen moet gebeuren. Dat de nadruk op vrouwen ligt is logisch, wij moet van verder komen. Maar het kan niet zo zijn dat het uiteindelijke resultaat is dat vrouwen aan de top staan en mannen een ondergeschikte positie hebben. En dat is ook niet waar feminisme voor staat, maar zo wordt het vaak wel gepresenteerd of ontvangen. Ik vind het extra jammer dat deze kerel, die zichzelf zolang een feminist genoemd heeft, juist dezelfde fout maakt door te denken dat feminisme om mannen haten gaat. Hij maakt een goed punt over afwezige vaders en het effect op kinderen, maar slaat weer de plank mis door dat probleem bij de vrouw te leggen. Ik vind dat hij zichzelf behoorlijk tegenspreekt in dit stuk. Aan de ene kant zijn zijn uitgangspunten verkeerd, maar de oplossingen zijn wel goed. Het doel heiligt de middelen?
‘Weet u, als een juf aan een jongen vraagt om zijn gevoelens te uiten, dan heeft hij het gevoel dat hij zich moet gedragen als een meisje. Maar als de meester met de jongens uit de klas gaat praten over hun gevoelens, dan zien ze dat als iets dat onderdeel is van wat het betekent om een jongen te zijn. Dat is een niet te onderschatten, wezenlijk verschil. Dat alles zal helpen, zodat jongens een goed gebalanceerd leven kunnen leiden.’
Dit vind ik ook heel sterk.