Ik ben het helemaal met je oneens.
Op middelbare scholen zie je als docent een kind inderdaad maar een paar uurtjes per week. Het middelbare onderwijs is namelijk zo opgebouwd dat je als leerling op een dag allerlei klassen langsgaat en van allerlei vakleerkrachten les in een specifiek vak krijgt.
Een heel belangrijk aspect van het basisonderwijs is nou juist dat de groepsleerkracht een stabiele factor is. Als leerling zit je vijf dagen per week met dezelfde groep kinderen de hele dag in hetzelfde lokaal bij je groepsleerkracht. Als groepsleerkracht ken je je klas en alle individuele leerlingen heel erg goed en heb je zeker ook een rol in de opvoeding. Juist ook omdat kinderen vanuit totaal verschillende thuissituaties komen is het zo belangrijk dat er in het basisonderwijs veel aandacht wordt besteed aan hoe je met anderen en de wereld om je heen omgaat, hoe je in een groep functioneert en dus ook waar je grenzen liggen.
De overwerktheid van de beroepsgroep (ik werk zelf ook in het basisonderwijs) is inderdaad nogal een issue. Maar ik heb juist het idee dat dat komt doordat er in het onderwijs (ook in het voorgezet en hoger onderwijs trouwens) steeds meer waarde wordt gehecht aan procedures en protocollen. Juist als je gedwongen wordt continu bezig te zijn de vooruitgang van leerlingen in al die vakken zwart op wit te documenteren, in de gaten te houden en te verantwoorden ligt er een risico dat meer basale elementen er bij in schieten.
Hoe is het mogelijk? De basis van seks word toch wel uitgelegd op de basisschool?
