Oprechte vraag: heb jij dezelfde mening over harry potter (elementen geïnspireerd op de WO II) en de hunger games (elementen geïnspireerd op slavernij)?
De geschiedenis van de canadese kostscholen is verschikkelijk. Ik was alleen voor mijn gevoel geen boek aan het lezen over de canadese kostscholen, maar een fictief boek.
Voor mij valt het in dezelfde categorie als de hunger games of harry potter of 1984 (geïnspireerd door het nazi-regime). Of eigenlijke iedere dystopian novel.
Bij die andere twee heeft de auteur toch niet zelf aangegeven voor het verhaal geïnspireerd te zijn geweest door die kostscholen? Begrijp niet zo goed wat HP en HG hiermee te maken hebben.
Edit: ik weet niet of je dit bedoelt maar het gaat er niet om dat elk boek over een (kost)school problematisch is vanwege die Canadese geschiedenis hè, het gaat er om dat specifiek TJ Klune heeft gezegd dat hij House of the Cerulean Sea op die Canadese kostscholen heeft gebaseerd. Dat je dat doet en er 1) een feel good fantasy verhaal van maakt waarin het allemaal eigenlijk niet zo erg is! en mensen eigenlijk allemaal lief zijn of whatever en 2) daar lekker geld mee gaat verdienen en 3) nota bene als witte Amerikaan! kan ik echt niet begrijpen.
Laat ik voorop stellen dat ik het interview niet heb gezien, dus ik weet niet wat de schrijver heeft gezegd. Ik vond het boek zelf gewoon erg middelmatig, waardoor ik zelf weinig extra achtergrond informatie heb opgezocht (doe ik meestal alleen bij boeken die mij raken).
Maar waarom ik verbaasd was door jouw standpunt is dat bijna alle dystopian novels zijn geïnspireerd op verschikkingen uit het verleden. Heel veel boeken halen inspiratie uit slavernij/onderdrukking/behandeling van joden tijdens WO II/nazi-regime, etc. Voor mij maakt het verschil of je dat boek schrijft als een fictieboek, waarbij (zolang je niet een interview hebt gelezen met de schrijver) het niet echt duidelijk is waar zij hun inspiratie vandaan halen, of dat het een luchtig boek ik dat word geschreven in die setting. Bijvoorbeeld luchtige boeken die zich in concentratiekampen afspelen tijdens de tweede wereldoorlog, vind ik problematisch. Een duidelijk fictief boek, waarbij er werk- of concentratiekampen zijn in de dystopische wereld, heb ik persoonlijk minder problemen mee.
Maar soms kan een schrijver natuurlijk een interview geven dat zo problematisch is, is dat hij moet worden gecanceld. Of helemaal van het padje afgaan, zoals JK Rowling.
In zowel HP als HG wrdt duidelijk gemaakt dat deze dingen slecht waren, terwijl in The House in the Cerulean Sea het als niet bijzonder problematisch wordt beschreven. Een quote uit een review:
Linus [the main character] comes in and once the children are LoVeD, all their problems are solved. Done. Gone. Nonexistent. Never mind that the children are still separated from their parents. Never mind that they are still being forced to blend in with a culture that isn’t their own. Never mind that [in the reality of residential schoolchildren, not Klune’s characters] they’re still being raped and tortured and beaten and mistreated.
Heb ik uit deze reddit post, die legt het heel goed uit.
Er komt een tv serie aan van Dark Matter! Had ik geloof ik al eens gelezen toen ik het boek net uit had, maar hij komt in mei uit. De trailer komt best overeen met hoe ik het voor me zag toen ik het boek las!
Heeft iemand tips voor een leuk boek voor een jarige vader? Hij is zeventiger (en een typische boomer). Meestal leest hij non-fictie maar ik wil hem juist een roman/iets fictiefs geven.
Wellicht 22-11-1963 van Stephen King, over de moord op JFK. Het is fictie maar dus wel gebaseerd op een waargebeurd historisch ding. Hier was mijn eigen vader destijds enorm enthousiast over. In tegenstelling tot de meeste van Kings andere boeken, is dit juist geen horror.
Die ben ik nu aan het lezen! Zag op Reddit alleen maar goeie recensies hierover. Ben er net pas 100 pagina’s in maar wil alleen maar lezen haha!
Dank! Dit is precies zijn interesse dus ik heb hem meteen besteld.
Dit is echt mijn favoriete Stephen King, zoooo goed.
In de categorie Durf te vragen
Welke boeken in de categorie persoonlijke ontwikkeling/mens & maatschappij/psychologie zijn een aanrader?
Vrij brede categorie, wat heeft je interesse?
Goeie!
Boeken die ik de afgelopen tijd heb gelezen. Nog steeds wel breed, maar dus iets in deze vibe:
Is wat mij zo te binnen schiet.
Thanks!! Dit was precies waar ik naar op zoek was!
“Is het voor een cijfer” heb ik nog klaarliggen, maar die is maar 90 pagina’s haha. Dus daarna kan ik weer even vooruit, op het eerste gezicht is geen één boek van je tiplijstje een mis 
Voor als je nog een grappig boek zoekt over zelfhulpboeken, ik heb net voor de tweede keer Help me! Van Marianne Power gelezen en het blijft goed. Het is niet een boek waar je dubbel ligt van het lachen, het is denk ik meer tragikomische. Ze probeert heel veel verschillende zelfhulpboeken uit. Waarvan een groot aantal mij wel bekend voor kwamen wat het extra leuk maakt om te lezen.
Wat begint als een grappig experiment wordt een serieus en ontroerend avontuur waarin Marianne antwoord zoekt op de vraag: wat bedoelen we nou eigenlijk met geluk? Want zelfhulp kan je leven wel veranderen – maar niet noodzakelijkerwijs ten goede. Een waargebeurd verhaal met veel Britse humor dat inspireert en je hardop laat lachen.
Marianne Power (1976) is een Engelse journalist van Ierse afkomst. Ze woont in Londen en schrijft voor onder andere Daily Mail , Telegraph , The Irish Independent , Red , Grazia en Vogue . Help me! is haar debuut, dat in meer dan twintig landen verschijnt en waarvan de filmrechten zijn verkocht.
Ik heb Jane Eyre uit! Interessante ervaring, heb er echt van genoten, vond het fijn en ontspannend en bij vlagen erg meeslepend, maar het is geen boek dat echt beklijft en ik weet ook niet of ik het mensen zou aanraden. Of misschien ken ik gewoon toevallig niet veel mensen van wie ik denk: jij gaat dit waarderen. Maar goed, ga zeker meer van de Brontës lezen.
Nu ‘hybride’ bezig in People we meet on vacation (ik luister soms NL en lees de Engelse paperback) en net begonnen in De waarheid over de zaak Harry Quebert omdat ik behoefte had aan een minder hysterisch en rustiger boek (toch gewend aan Jane Eyre hè).
Vind dat eigenlijk best raar. Een jurk die nog netjes is na een keer dragen breng je ook niet terug. Boekwinkel is geen bibliotheek he. Zou 'm gewoon doorverkopen op marktplaats.
Ik zou hem wel terugbrengen, maar dit zou ik alleen doen als er zoals je nu zegt geen gebruikerssporen te zien zijn. Bij twijfel zou je het kunnen vragen in de winkel, of het boek nog verkocht zou kunnen worden.
