Voor mij was âhet paradijs van slapenâ van Joost Oomen een van de mooiste boeken die ik vorig jaar las.
Een van de mooiere zinnen wordt ook in de recensie van het NRC genoemd: "Zoals de eerste keer dat hij zijn grote liefde Saartje Schaap ontmoette: in een donker Fries weiland, achter een border vol âin het maanlicht grijze aardbeienplantjesâ, tijdens verstoppertje met een groep vrienden, waar zij beweegt als een âonderwaterlammetjeâ en over een drooggevallen sloot springt, zo âsoepel als een giraf van boterhamzakjesâ. Een mooi, licht boek over een zwaar onderwerp (euthanasie bij voltooid leven). Heeft me ook het voornemen gegeven het komend jaar meer stil te staan bij mooie dingen.