Het algemene boekentopic #3

Wat vind je leuk aan die boeken?

2 likes

Ooh ja dat vond ik ook erg mooie boeken! Wellicht is Pachinko van Min Jin Lee iets voor je?

7 likes

Ik heb gisteren een bieb abbo afgesloten en dit wordt het eerste boek voor mijn e reader! Ben ook heel benieuwd!

5 likes

Zoooo’n mooi boek. Ik denk nog wekelijks aan het verhaal.

4 likes

Voor mij was “het paradijs van slapen” van Joost Oomen een van de mooiste boeken die ik vorig jaar las.
Een van de mooiere zinnen wordt ook in de recensie van het NRC genoemd: "Zoals de eerste keer dat hij zijn grote liefde Saartje Schaap ontmoette: in een donker Fries weiland, achter een border vol ‘in het maanlicht grijze aardbeienplantjes’, tijdens verstoppertje met een groep vrienden, waar zij beweegt als een ‘onderwaterlammetje’ en over een drooggevallen sloot springt, zo ‘soepel als een giraf van boterhamzakjes’. Een mooi, licht boek over een zwaar onderwerp (euthanasie bij voltooid leven). Heeft me ook het voornemen gegeven het komend jaar meer stil te staan bij mooie dingen.

2 likes

Ik vind dat soort zinnen echt lastig om te lezen omdat ik er gewoon geen beeld bij heb, een giraf van boterhamzakjes???

Zo lees ik nu Private Rites van Julia Armfield en die heeft ook van die zinnen dat ik denk, que??? :clown_face:

21 likes

is kunst

2 likes

wtf. Ik hou het mooi bij Goodreads en Bookmory :sweat_smile:

Mohh ik heb net Shadows of Self (Mistborn 5) uit. Alleen ik keek even en hoe de fuck heeft Brandon Sanderson zoveel boeken geschreven?! En waarom is alleen de Cosmere al 30+ boeken?! Ik wil ze natuurlijk allemaal lezen maar damn

1 like

Ik denk dat je op zoek bent naar historische romans/familietragedie? Pachinko inderdaad! En Schaduw van de wind reeks en Het geluid van de nacht (Spanje), en Lichter dan ik (Nederlands-Indië) vond ik ook heel mooi. Ik denk dat dit mijn favoriete boeken zijn samen met Het achtste leven.

5 likes

Het schaarse licht :heart:

4 likes

meer te weten & leren over geschiedenissen/culturen waar ik nauwelijks iets van weet, politieke aspecten en regimes, de familielijnen / intergenerationale verbanden (zowel in positief aspect als de trauma’s die worden doorgegeven en hoe dit zo helder wordt gedurende de verhaallijnen), de verschillende tijden(geesten), ontwikkeling van personages, beeldende manier van schrijven.

1 like

Misschien dat Vogels zonder vleugels van Louis de Bernieres dan ook iets voor je is! Klinkt eigenlijk precies als dat wat je aanspreekt.

1 like

Nora Ikstena - Moedermelk

In Letland in de tijd dat het door de Sovjet-Unie bezet is en gaat over meerdere generaties.

5 likes

The Love Songs of WEB DuBois? Gaat over een Amerikaanse familie van slavernij tot de burgerrechtenbeweging tot heden.

3 likes

Misschien De buitenmeisjes van Edna O’ Brien? Het is niet echt een familieroman maar je volgt de hoofdpersonages wel in verschillende levensfase.

2 likes

Oh enorm dank allemaal voor de tips, superfijn! Alles opgeslagen, op naar een goed leesjaar in 2025🙏

4 likes

De omwenteling van Suzanna Jansen, persoonlijk verhaal over vrouwenrechten in nederland

4 likes

Ik heb gisteren Een zoon van, van Roelof ten Napel uitgelezen. Vond het echt heel mooi! Heb een tijdje geleden Over het zwijgen van hem gelezen dat in 2024 is uitgekomen, dat vond ik nog beter - Een zoon van lijkt qua stijl en deels thematiek wel, maar in Over het zwijgen is het op de een of andere manier nog beter gedaan. Daarom 3 sterren voor deze, maar wel de moeite waard!

Mijn "review"

“Wil je contact leggen met een ander, wil je jezelf aan anderen kunnen geven, dan moest er wel een ‘zelf’ te geven zijn. Iets anders dan meegaandheid, wat weerstand. Je moest in elk geval een beetje overdraagbaar durven zijn.”

Een zoon van is een boek over wat het betekent om op te groeien in de overtuiging alleen te zijn, en hoe het is om daar doorheen te werken.

Het hoofdpersonage Wolff is een intelligente, belezen student en dichter. Dit komt bijvoorbeeld tot uitdrukking in verwijzingen naar filosofen en dichters, die het hoofdpersonage helpen denken over zijn eigen verleden, opvattingen en verlangens. De beschouwende vertelstijl in deze roman doet soms essayistisch aan, waarmee het enerzijds uitnodigt zelf te reflecteren, anderzijds helpt het de lezer beter begrijpen hoe Wolff zijn jeugd, zijn relatie met zijn ouders (vader in het bijzonder), en God hem gevormd hebben; hoe die vroegere ervaringen doorwerken in zijn leven nu.

Ik vond het erg mooi – ten Napel schrijft teder en licht. Scenes zijn klein, alledaags - er worden weinig grote gebaren gemaakt. Juist in die stiltes, die ruimtes, dat níet, gebeurt alles tussen de mensen in dit boek. Ik vond het lezen soms heel pijnlijk, maar uiteindelijk stemt het boek toch hoopvol.

Oef ik zag het ook inderdaad
 Ze hebben alle(?) AI features nu uit de app gehaald.