Het algemene boekentopic #3

[Clancy]

Ik heb net The Mask Falling uitgelezen, boek vier van The Bone Season serie, en ik vond het weer heerlijk. Mijn vierde dikke fantasy dit jaar, dus ik zit lekker in de fantasy-leesflow.

Ik heb de eerste vier delen allemaal in dezelfde editie: zelfde hoogte, zelfde breedte, mooie nieuwe covers, want het is een heruitgave met aangepaste edities. Maar deel vijf? Die is ineens een stuk groter en breder dan de rest. Waarom zou je als uitgever een serie opnieuw uitbrengen, alle boeken in één stijl, en dan besluit je om het nieuwste deel in een ander formaat uit te geven? Het breekt gewoon compleet met de rest op je plank.

Ik had dit eerder ook met Once Upon a Broken Heart boek drie kwam ook pas een jaar later in het kleinere formaat uit. Echt frustrerend als je graag een uniforme serie in je kast wil.

Ik hoor Kourtney Kardashian al:

[Kusjessoldaat]

Echt een supergoed fantasy boek, van een Nederlandse schrijver, met elementen uit koloniaal Suriname. Heel fijn dat het ook geen trilogie is en dat er geen witte mensen de hoofdrol hebben. Tis wel een tiener fantasy trouwens.

Dit boek lijkt een beetje op Sjakie en de chocoladefabriek. Heel leuk om te lezen, maar zal me itt de andere 2 boeken niet zo bij blijven.

Dit boek is GEWELDIG. Ik wil het echt bij iedereen onder z’n neus duwen en dan toekijken terwijl zij het lezen. Het gaat over een man (eind 20?) die via een vroegere vriendin betrokken raakt bij vegan activisme. Het boek springt heen en weer tussen de actie (het in brand steken van een slachthuis), de voorbereiding ernaartoe, en de aanloop/hoe hij er betrokken bij is geraakt. Het speelt zich af in Nederland. Er zitten wat stukjes in waarom veganisme de beste optie is maar dat neemt niet de overhand. Als je activistisch aangelegd bent is dit boek echt een heerlijke aanwakkering voor je strijdlust. Ik heb zo genoten van dit boek en zou willen dat ik het opnieuw kon lezen. Het is trouwens een easy read, geschreven als een “simpele roman”.

[Briseis]

Ik ga dit weekend mijn e-reader ‘opladen’ voor een lange vakantie; hebben jullie nog (semi)literaire e-booktips van de online bibliotheek?

Mijn meest recente e-biebfavorieten:

Ossenkop – Manik Sarkar
De overlevenden – Alex Schulman
Dagen in de geschiedenis van stilte – Merethe Lindstrøm
De wand – Marlen Haushofer
Kitchen – Banana Yoshimoto

[vitaminwater]

Strega / Johanne Lykke Holm
Een soort eelt / Rinske Bouwman
Schuilhuisje / Lena Kurzen
In het droomhuis / Carmen Maria Machado
Mijn man / Maud Ventura
De acht bergen / Paolo Cognetti
Aanklacht tegen onbekend / Hermine de Graaf
Bloedblaren / Naomi Rebekka Boekwijt
De prediker / Cor de Jong
W. / Tiemen Hiemstra
Zee van rust - Emily St. John Mandel
De details - Ia Genberg

Zelf wil ik nog lezen:
Ik wil geen seks
Dagen als vreemde symptomen
Rouwdouwers

[Cersei]

Voor mij fijn dat je de uitgave onder de aandacht bracht. Een aantal weken geleden zag ik dit boek aangeboden worden, maar toen was ‘ie nog niet daadwerkelijk uitgebracht, dus dan had ik na aankoop moeten wachten. Dit heb ik toen niet gedaan, maar door jouw bericht (reminder) nu wel gekocht en ben er inmiddels in bezig.

Ik heb wel nog een tijd nagedacht over je opmerking wat betreft die roze koek. Zou je daar wat meer over kunnen vertellen? Wat is het verband tussen die koek en de religie (aangezien je aangaf dat je direct wist waar het boek over zou gaan)? Ben heel nieuwsgierig; Google leverde mij niks op.

[Eline_A]

Ik ga naar de schapen - Marieke de Maré
Het Stravinsky-spel - Arthur Japin
De bewaring - Yael van der Wouden
De buitengewoon geslaagde opvoeding van Frida Wolf - Maria Kager
Tosca - Maud Vanhauweart

Als je je beperkt voelt door de tien boeken die je maximaal van de onlinebibliotheek kan lenen voor tijdens je vakantie, dan misschien die eerste even bewaren voor erna. Is echt wel een mooi boek, maar je bent er wel zo doorheen.

[Kusjessoldaat]

Jan Terlouw is overleden en ik ben er echt een beetje verdrietig om. Koning van Katoren en de kloof waren echt mijn lievelingsboeken.

[Hippe_kikker]

Ik moet denken aan ‘grote koeken zijn voor op zondag/ het weekend’. Het calvinistische bestaan ofzo…
Binnen de lijntjes, geen aanstoot geven, niet teveel genieten

[Janniebeton]

Ik ben een paar weken geleden in Lied van ooievaar en dromedaris gestart en eerst greep het me wel, maar ik ben nu op een derde en denk, hoe lang gaat dit nog door? (heel veel pagina’s dus) Maar het blijft me niet heel erg boeien eigenlijk, steeds diezelfde soort verhalen.

Ook was ik met Oroppa gestart, wat ik de eerste pagina’s ook boeiend vond, tot die eindeloze onduidelijke zinnen me echt begonnen op te breken. Er zal ongetwijfeld een boeiend verhaal onder schuilgaan, maar ik heb niet zo veel met van die ‘poëtische’ zinnen ofzo waarbij je je uiteindelijk toch afvraagt van wat staat hier nou eigenlijk. Dat het heel diep lijkt, maar denk ik eigenlijk niet is (of ik die diepte niet begrijp, kan ook)

[Plantengekkie]

Ik vond het lied van Dromedaris en Ooievaar heel erg tof. Er waren zeker verhalen die me meer raakten dan anderen, in m’n herinnering zaten m’n favoriete verhalen wel meer na de helft. Maar snap ook helemaal als het niks voor iemand is.

[Twijfelaar]

@vitaminwater

W. / Tiemen Hiemstra

Wat dacht jij van het einde? Een vraag die bij mij wel blijft hangen is: Waarom ging W. weg?

[vitaminwater]

Sorry, dat einde weet ik echt niet meer! Langer dan een jaar geleden gelezen. Dat er geen antwoord wordt gegeven op waarom hij wegging vind ik juist wel interessanter dan dat alles wordt ingevuld

[boonie]

Ik was ook gegrepen in het begin maar vond het echt te lang. Heb het wel uitgelezen maar wat mij betreft had het 1/3 korter gemogen haha, en dat heb ik eigenlijk bijna nooit

[Insouciance]

Ik heb via Reddit lopen zoeken maar kwam deze oplossing helemaal niet tegen, terwijl dit voor mij ook gewerkt heeft! Kan nu eindelijk weer op m’n telefoon in de app inloggen, haha. Thanks!

[Twijfelaar]

spoiler einde

Op het einde staat W. ineens in de galerie waar die meid exposeert (weet de namen niet meer sorry). Zijn beste vriend ziet hem dan. Hij spreekt 'm aan maar W. ontkent W. te zijn. Ze krijgen er slaande ruzie over en uiteindelijk is aan de pasfoto op zijn id-kaart te zien dat het toch W. is.

Impliciet denk ik dat er wel antwoord wordt gegeven op de vraag die ik stel. Maar ik ben benieuwd wat jij denkt. Ik ga ook meteen ff online speuren.

[Hallows]

Ja ik heb ook een hoop reddit topics moeten doorspitten voor de oplossing

[ciselering]

Ik vond Het Lied van de ooievaar zo’n vreselijk saai boek, begon nog wel interessant maar kabbelde maar voort naar mijn mening

[elegance]

Ik had hetzelfde met Het lied van ooievaar en dromedaris, eerste helft saai en herhalend. Maar heb doorgezet en nu ik het uit heb vind ik het echt een monumentaal boek. Het laatste hoofdstuk/verhaal weeft alle verhalen prachtig samen. Je zou evt ook alleen dat laatste hoofdstuk kunnen lezen want daarin zat voor mij dus wel de wow-factor

[kika]

Ik quote mezelf nog maar even over Het Lied van Ooievaar en Dromedaris, als je het na een derde nog niet leuk vindt zou ik zeker niet doorlezen, want het wordt alleen maar erger Heb de afgelopen jaren echt geen enkel boek met zoveel moeite doorgeworsteld en vond het het echt niet waard @Janniebeton

[Marquez]

Wat grappig dat je door mijn bericht weer aan het boek werd herinnerd! Leuk hoe zoiets kan werken. Hoe vind je het boek?
Wbt de roze koeken, eigenlijk wat @hippe_kikker zegt grote koeken voor op zondag/het weekend. Maar dan vroeger was het specifiek roze koeken. Mijn familieleden, ooms/tantes enzo, eten bijna geen roze koeken meer omdat ze die elke zondag aten. Ik ben ook opgevoed met dat je op zondag lekkere duurdere koeken kreeg, en dat kon van alles zijn niet alleen roze koeken. Voor mij heeft het trouwens geen negatieve associatie, ik eet nog steeds graag op zondag luxe/andere koeken en door de week schoolkoekjes/biscuitjes. Van die zondagse koeken zijn vaak zo groot en die hoef ik niet elke dag.

---

Nog een leuke prentenboektip is het schermdiefje. Dit gaat over een meisje (een dier ofzo ik weet niet precies wat het is) die nieuw is aangekomen in een stad en vrienden wil maken. Maar iedereen zit op/achter een scherm. Zij snapt niet waarom en vind het stom. Op een gegeven moment gaat ze een scherm opeten en dat vind ze erg lekker en zo gaat ze de hele stad door overal een spoor van vernieling achter laten. Heel grappig gedaan, leuke vrolijke tekeningen en een mooie boodschap. Geschikt om met kinderen te lezen maar zeker ook met tieners en volwassenen.

Over weinig tijd voor anderen hebben gesproken, momo en de tijdspaarders is dan ook nog een hele toffe aanrader!