Ik vond a funny story van emily henry leuk! Romcom vibes
4 likes
Ik ga een deel luisteren, dan moet het goedkomen en heb ik ook nog tijd om andere boeken te lezen 
1 like
Ik vermaak me op het moment ontzettend met Dungeon Crawler Carl, al een paar keer echt om gelachen
2 likes
Iemand weleens naar zoân silent book club geweest? Ik ga morgen maar ergens lijkt het me ook een beetje awkward, zo met elkaar in stilte zitten
Terry Pratchett boeken en Hitchhikerâs Guide.
David Sedaris idd voor de korte verhalen.
Ik heb laatst Dostoevskyâs boeken herlezen en verrast door hoe vaak ik moest lachen.
2 likes
In 010? Ervoor of erna is een moment om te socializen 
1 like
Dolgelukkig en blij. Gisteravond heel onverwachts bezorgd 
Gelijk begonnen met lezen gisteren en al 66% met âMijn naam is Edinoâ
29 likes
Haha dit klinkt als de aankondiging van een geboorte
âMoeder en kind maken het goed â
Ik heb vanochtend in Ă©Ă©n ruk Onvergetelijk uitgelezen, dat is het perspectief van de partner van Eva (Longeneeslijk) voor en na haar dood. Het is moeilijk om kritiek te leveren op zoân verhaal. Het blijft toch onvoorstelbaar vind ik, zo jong zoân ingrijpend overlijden meemaken.
4 likes
Ik las laatst âmama is verslaafdâ een autobiografie over een verslaafde moeder en in de goodreads reviews stond dit:
1 like
Ik vond dat echt een slecht boek, zoveel ontbrekende informatie (waar haalde ze het geld vandaan? Waar waren haar ouders?) en het is moeilijk sympatie op te brengen voor de hoofdpersoon. Alles wordt zo lollig verteld (âoepsie had ik toch weer gebruikt en was ik opeens weer zwanger ojeeâ).
Wat vond je er zelf van?
Ja en er was niets ongemakkelijks aan. Waar ik was had je verschillende plekjes en kon je lekker een kopje thee of koffie bestellen. Erna was er tijd om even te praten met de mensen om je heen, maar dat hoefde niet, sommige mensen gingen gelijk weg.
1 like
Mama is verslaafd 
vond ik heel heftig om te lezen. Tevens autobiografisch. Je volgt een vrouw die 20+ jaar verslaafd is aan meerdere drugs en alcohol (oa heroĂŻne) en in die tijd 4 kinderen krijgt. Het speelt zich af in Nederland. Ze heeft duidelijk adhd. Maar het hele boek is dus geschreven op een soort adhd high/toelevend naar je volgende shot. Alsof je heel de tijd in de achtbaan zit of haast hebt. Heel pakkend en moeilijk weg te leggen. Dus ik had veels te lang gelezen.
Dit was mân recensie. Ik vond het niet zo moeilijk begrip op te brengen voor de hoofdpersoon omdat ze duidelijk op dat moment niet over de mogelijkheden of vaardigheden beschikte om haar leven zelf op orde te krijgen. En zowel dingen als gebruiken als een kinderwens zijn in mijn hoofd wel realistische wensen die naast elkaar kunnen bestaan. Ik miste wel de kant van haar ouders maar dat is ook niet haar verhaal om te vertellen.
2 likes
Staat er in het boek dat ze ADHD heeft?
2 likes
Ja in het begin, ze krijgt dan diagnose en medicatie. Waar ze ook aan verslaafd raakt, en ze krijgt geen begeleiding. Maar verder wordt daar niet op ingegaan. Waarom?
Doordat je zei âhet is duidelijk dat ze ADHD heeftâ vroeg ik me at of dat was vastgesteld of dat je dat zelf bedacht
2 likes
Ik weet niet meer wie, maar een tijdje terug raadde iemand Een magiërshandleiding voor defensief bakken aan en ik heb er echt van genoten! Echt heeel leuk 
Daarvoor las ik Whom the Belle Tolls en dat was zo gruwelijk slecht dat ik eigenlijk helemaal geen zin meer had in een nieuw boek, maar Defensief Bakken is echt heel erg leuk.
3 likes
Hm ja in het geval van Onvergetelijk zou ik niet echt kritiek willen leveren op wat mensen zeggen of doen. Rouw is zo uniek en persoonlijk, daar kan je geen kritiek op leveren lijkt me. Vind ik wel een beetje misplaatst denk ik.
Bij het eerste deel van Eva zelf (Ongeneeslijk?) viel het taalgebruik me bijvoorbeeld op, ik vond het wel erg simpel allemaal. Maar dat is dus wat ik bedoel met het is moeilijk kritiek te leveren, want wat boeit taalgebruik nou eigenlijk als het over zulke heftige dingen gaat?
Of ja, hoe zien jullie dat? Kan en mag je bij zulke heftige autobiografische thematiek wel openlijk kritisch zijn of niet?
Ik denk dat ik dat alleen zou zijn als het echt beroerd is geschreven, of het verhaal onnavolgbaar is of de tekst vol typfouten zit, zoiets.
1 like
Snap ik, ik zou het normaal niet relevant vinden maar die âhaastâ waarin het boek geschreven is doet me heeel erg aan mezelf (adhd) denken wanneer ik een plan al helemaal voor me zie en dat probeer uit te leggen aan iemand die van niks weet. Dan ga ik veels te snel en blijf ik maar roepen zonder pauze. En zo leest het hele boek. Maar ik denk dat het ook tekenend is bij een verslaving.
En @chiren jaaa ik had die getipt! Wat leuk dat je 'm gelezen hebt en er van genoten hebtđ. Ik vond het ook zoân leuke verrassing.
@Twijfelaar ik denk dat kritisch zijn op de schrijfstijl altijd wel kan. Ook omdat dat eigenlijk redactiewerk is. Maar ik herken wel wat je zegt dat het ĂŒberhaupt moeilijker is kritisch te zijn op zulke boeken.
Ik had op Pagebound een post gezet over een boek dat ik het stom en voorspelbaar en simpel vond en toen kreeg ik zoveel haat en downvotes. Maar toen bleek ook dat het boek geschreven was over de Amerikaanse cultuur en door een indigenous persoon. (ging over het serviceberry boek)
2 likes
Niet in 010, maar er was idd een momentje om te kletsen daarna, was gezellig!
Ik ben Lieve Debbie aan het lezen, maar ik ben op een kwart en ik erger me aan de hoofdpersoon. Moet ik doorlezen of kan ik beter stoppen en me tijd aan iets beters besteden?
2 likes