Ik zat lekker in de
literatuur
blijkbaar deze maand
Adriaan van Dis - Alles voor de reis

Ik las hier dus heel veel goede recensies over maar ik weet zelf niet zo goed wat ik er nou van vond. Het concept van het âtijdreizenâ aan het sterfbed vond ik op zich erg mooi, maar toch voelde ik het niet echt en kon ik mijn aandacht er niet bijhouden. Het interesseerde me gewoon niet zo? Terwijl ik wel erg van romantische verhalen hou. Ik vind de schrijfstijl van Van Dis erg dweperig maar ook een beetje viezig op sommige momenten. Er zaten ook zeker mooie stukjes in maar al met al niet voor mij.
Ester Naomi Perquin - Tot alles in beweging komt

Echt geweldig, ik ben sowieso al fan van haar poëzie en dit deed er zeker niet voor onder. Ik had dit boek gekocht als cadeautje voor mezelf en daar ben ik echt blij mee want sommige stukken wil ik absoluut vaker teruglezen. Ik vind de kaft ook zo mooi met die wapperende gordijnen.
Summary
âIk weet achteraf altijd wat ik had moeten zeggen, maar meer dan dat, ik weet achteraf ook waarom het me weer niet gelukt is. Waarom ik iets inslikte of achterhield, mijn zinnen halveerde, volliep met onafgemaakte gedachten; iedere keer brengt Micha het gesprek op de woorden - en iedere keer trap ik erin, discussieer met hem over wie de woorden kiest en welke woorden dan gekozen zijn, over wat er verteld wordt, over wie waar getuige van was, wie wat precies beweert. Achteraf weet ik dat we het over de stilte hadden moeten hebben; hoe die precies verdeeld werd over de leden van dit gezin, over de familie, mensen die we niet eens kennen, die generaties eerder al keuzes maakten. Nooit hebben we het over de macht van de zwijger; praten over stilte is alsof je een zaklamp op een donker hoekje richt om de schaduw aan te wijzen.â
Lieselot Mariën - Als de dieren

Heel indrukwekkend, mooi, rauw en pijnlijk. PoĂ«tische schrijfstijl waardoor het (voor mij) soms wel lastiger is om me er echt helemaal in te kunnen verplaatsen. Maar absoluut een aanrader. Het is een heftig boek, een triggerwarning is wel op zân plaats denk ik
Summary
âIk kan niet afdalen naar die dagen zonder jou met me mee te slepen. Sinds jouw geboorte zijn onze levens siamees verstrengeld, en in dit verhaal in het bijzonder kan ik jou onmogelijk achterwege laten. Maar als ik eerlijk ben, ben ik bang.
Dit verhaal vertelt niet alleen mijn neergang, maar ook jouw ontstaansgeschiedenis, en ik weet niet wat het voor een kind betekent om in die ongerijmdheid te ontspruiten. Meer nog dan om jou ben ik bevreesd om mezelf, ben ik bang voor mijn eigen weerloosheid onder jouw blik. De dagen waarover ik probeer te vertellen zijn grotesk. Tegennatuurlijk. Ze zijn lelijk en verwarrend, en ik schaam me.â