Weer een update-in-covervorm van mij! 
Fun to run, Echo en Achter gesloten deuren stonden ook in het vorige overzicht dus die skip ik even, maar wat de rest betreft:
Bridge of Clay + The couple next door vond ik erg tegenvallen. Ik voelde me bij Bridge of Clay 0,00% betrokken bij het verhaal; het kon me allemaal maar weinig schelen. The couple next door had een heel slechte schrijfstijl, vond ik. Het was net alsof ik de regieaanwijzingen voor een toneelstuk las.
The binding, En toen waren er nog maar…, Vallen is als vliegen en Luister naar de wind/Flipperen in 1973 vond ik echt typische drie-sterren-boeken. Vermakelijk, maar ze zullen mij niet echt bijblijven.
Honden huilen niet is mijn favoriet in dit rijtje. Ik kon dit boek echt niet wegleggen, en dat kwam denk ik vooral door de schrijfstijl. Die was ergens heel droog en afstandelijk, maar tegelijkertijd juist fantasierijker en beeldender dan doorgaans. Alsof een jong kind een sprookje vertelt. Ik vond het in ieder geval erg bijzonder. Ben benieuwd of meer FF’ers het hebben gelezen! 
Ben nu trouwens bezig in Stoner en Beste mevr. Bird