Deze viel mij juist best wel tegen. Het onderwerp vond ik interessant maar de uitwerking niet zo.
Heb even mijn Goodreads-recensie van destijds opgezocht en die is weinig genuanceerd en best hard haha, de irritatie druipt eraf:
Spoilers voor Het boek van wonderlijke nieuwe dingen/The book of strange new things
HIJ IS UIT! En ik ben blij ook zeg. In één woord is dit boek domweg te omschrijven als saai.
Het is tuttig, langdradig, er zit geen spanning in, geen noodzaak of conflict, de hoofdpersoon is ontzettend kleurloos en duf. Peter Leigh is eigenlijk gewoon een pratende Bijbel die toevallig vroeger een verslaafde was (erg origineel). Elke keer als iemand in de problemen zit en begrip en advies nodig heeft, citeert hij een psalm. Stel je voor dat je met zo iemand moet communiceren… 600 pagina’s lang. Bovendien is hij onmogelijk goedgelovig (pun intended). Hij stapt zonder duidelijke informatie over het doel van de hele reis een ruimteschip in, en weet niet eens hoe het bedrijf heet waar hij voor werkt. (Wat is dit voor man? Serieus?!)
De stijl was oké, vond ik, het boek las wel lekker weg en dat is ook waarom ik het heb uitgelezen – dat een beetje saaie en voortkabbelende had iets heel ontspannends.
Het lijkt erop dat ik vooral problemen had met de hoofdpersoon. Wat vond jij van hem?